Ksiega

 1 1|            ująć co godności miała.~Zaś powiedział pan Kryski: A
 2 1|          barzo rzecz trudna.~Rzekł zaś pan Dreśniak: Nauczże nas,
 3 1|           i ten i ów rozśmiał, jął zaś mówić pan Kryski: Iście
 4 1|           łatwie pisze.~Powiedział zaś pan Kryski: Niewiem czemuby
 5 1|        słowo.~Smak ten, powiedział zaś pan Kryski, który uszy czują,
 6 1|       księgi przegrają.~Powiedział zaś pan Wapowski: Cięszko mi
 7 1|            było w tym Dworzaninie.~Zaś powiedział pan Kryski: Jeszczeć
 8 2|   wezdrgnąć sie musi, jakoby tedyż zaś przyść nań to miało. Taż
 9 2|            o to jest proszony, tak zaś owemu barzo nie przystoi,
10 2|            iszpańsku. I około wąsa zaś jest rozność, bo go drudzy
11 2|          drudzy wzgórę jeżą. Jeśli zaś kto nic brody nie ustrzyga,
12 2|   smakowało; przyniesiono mu tegoż zaś, (jako u J. M. księdza Biskupa
13 2|          trefunku, a nie z umysłu.~Zaś pan Myszkowski jął mówić:
14 2|        łokcia w gardło puszczał, i zaś wyjmował, i zaś znowu wpychał.
15 2|        puszczał, i zaś wyjmował, i zaś znowu wpychał. Niewiem,
16 2|       jednego z nich uszedł. A ten zaś uczony powiedział: Ci -
17 2|       będzie exequutorowi grzanka.~Zaś i to druga, gdy komu to
18 2|        tobą, abyś sie nie wyłamał. Zaś Skotnicki powie: A prze
19 2|        pomilczawszy trochę, rzecze zaś: Ale moj najmilszy bracie,
20 2|          tu - prawi. - A Skotnicki zaś: Kiedyby jeden z was chciał
21 2|      niechciała, tedy do takowegoż zaś więzienia wrócić sie miał.
22 2|            wczora ten a ten ranił? Zaś pan: Ja tego kęs jeden nie
23 2|      czwartym dniu poczujesz w. m. Zaś powiedział Pukarzowski:
24 2|          miał nadzieję.~Powiedział zaś pan Dersniak: Powiedziałem
25 2|            jej dać odpowiedź.~A ja zaś tak powiedam, rzekł tu pan
26 2|   mężczyznam nie dadzą.~Powiedział zaś pan Lubelski: I to nie od
27 3|        niebogi nad przystojeństwo.~Zaś pan Bojanowski powiedział:
28 3|     sprawował; prawda jest, ale ja zaś tak powiedam, iż to najwiętsza
29 3|           odszedł do domu; a wobec zaś miedzy wszemi ludźmi kto
30 3|         wiele rzeczy im ku chwale.~Zaś powiedział pan Myszkowski:
31 3|        mnie i one sprawował.~Rzekł zaś pan Myszkowski: Zawdy tego
32 3|             że jej tym nie obrazi. Zaś pan Bojanowski rzekł: Daj
33 4|          drugi raz koniem, zbroją, zaś trefnością, abo rozmową
34 4|            czynić nie zwyczaili. A zaś też ani grzechy są nam wrodzone
35 4|          temu, kto to daje, a temu zaś barzo łatwie, kto to bierze),
36 4|           rzekł pan Lupa: Cożeś to zaś w. m., panie Wapowski, za
37 4| zwierzchniemu panu należą, zdawam.~Zaś powiedział pan Dersniak:
38 4|        syny obchodzić sie musi.~Tu zaś pan Dersniak to powiedział:
39 4|         cnot ożywię.~Powiedział tu zaś pan Dersniak: Niż dalej
40 4|          czci i powadze. Więc bych zaś tego chciał, żeby ta wspaniałość
41 4|            któreś w. m. wspomniał, zaś to niejasna rzecz, iż Aleksander
42 4|          abo niełaski był godzien. Zaś niechajby i tego pan nie
43 4|          czasu i na każdym miescu.~Zaś powiedział pan Bojanowski:
44 4|            nadętość jakąś. Pódźmyż zaś do owce, do gołębia, tam
45 4|            niebie znaku schodzi, a zaś znienagła odchodzi, a przychodzi