Ksiega

 1 Ded|           dobrotliwą chęć ku sobie. Czemu sie przypatrując i ja sługa
 2 1  |        gdzie owo problema wspomina, czemu białe głowy pospolicie są
 3 1  |        rozeznać żaden nie mógł, czo czemu panowało. Owa był prawym
 4 1  |          godzę, ale jednak nie wiem czemu, jako nauka sama tak ci
 5 1  |           gra mało trefności miała. Czemu iżeś snadź W. M. więcej
 6 1  |           prawdziwą miłość, gdyż ku czemu inemu, a nie k niej skłonne
 7 1  |              Jeszcze sie tu niemasz czemu barzo śmiać, więtszeć ono
 8 1  | odpowiedział, a za – prawi - niemam czemu, światów tak wiele jest,
 9 1  |         rozumiem, rzekł pan Kostka, czemu W. m. w rzeczy tak jasnej
10 1  |       rzymska mowa, ani tak obfita; czemu? iż i ubogie było jeszcze
11 1  |           rozmiłowali, ale niewiem, czemu tak podle rozumiemy o swym
12 1  |           są przyczyny przyrodzone, czemu sie czo na świecie dzieje,
13 1  |             ułowi sie sam i zabije. Czemu zabiegając oni uczeni starzy
14 1  |            rzekł tak pan Wapowski), czemu tak w. m. chcesz mieć, iżby
15 2  |         wiedząc, gdzie co przeciwko czemu położyć, to, co chce, oczom
16 2  |        owszem składając s siebie, a czemu inemu przypisując, rzecz
17 2  |          dobrze służyć; bo niewiem, czemu panom nie ma to być wolno,
18 2  |              to sie wnet jest śmiać czemu, prosto by sie miał na to
19 2  |            sie stosował, obaczając, czemu sprostać, a czemu nie sprostać
20 2  |        obaczając, czemu sprostać, a czemu nie sprostać może.~Niż w.
21 2  |        bywało pirwej, teraz niewiem czemu czerń sie zagęściła, dobrzeby,
22 2  |         obaczyć sie w swym błędzie, czemu bych ja barzo nierad.~Powiedział
23 2  |          szuka, i owszem, gdzieby k czemu przyszło, aby jaśnie powiedział,
24 2  |              Rzekł tu pan Wapowski: czemu w. m. nie powiesz onej o
25 2  |           sie tam na wszytki strony czemu dziwować, ale miedzy inemi
26 2  |       płakać, a syn do niego rzekł: Czemu w. m. płaczesz? Odpowiedział
27 2  |            Ale coć tego za niewola, czemu to czynisz? Odpowiedział
28 2  |        dobrej sławy, wierę niewiem, czemu też jemu niemiało być wolno,
29 2  |            w. m. i wiele tego miał (czemu ja nie tuszę) przedsię jutro
30 3  |          rzecz, i za co pasowano, i czemu temu samemu złota na palec,
31 3  |          Odpowiedział pan Kostka: A czemu? i toćby podobno nie było
32 3  |           to już pokazało, niewiem, czemu go w. m. tak barzo raczysz,
33 3  |             tego w. m., bo niewiem, czemu niema chcieć Natura tworzyć
34 3  |        wielekroć wiedzieć, niewiem, czemu to w. m. obchodzić ma, iżem
35 3  |       krzywda; a przeto niemasz sie czemu dziwować, iż Alasander,
36 3  |              nie mógł zrozumieć, ku czemu co szło, abo o czym rzecz
37 3  |            temu zabieżeć ty możesz, czemu przyjaciel (myśląc o tym,
38 3  |     postrzegały.~Więc pirwej niż ku czemu przyda, wszytek świat je
39 4  |       bacząc myśl pańską skłonną ku czemu nieprzystojnemu, iżby śmiał
40 4  |            się, iż ten, kto podlega czemu, już nie jest zupełnym panem.
41 4  |             pod tyraństwem jednego, czemu sie każdy dobrze przypatrzyć
42 4  |           sam przez sie od tego, ku czemu sie baczy być skłonnym,
43 4  |          godność przygodzić sie ma, czemu, jeślim nie prawie sprostał (
44 4  |     przyrodzenie pana swego, i to k czemu sie chyli, a podług tego
45 4  |              a zwłasniego swego, ku czemu ciągnąć to swe zapalenie