Ksiega

   1 Ded|     Najaśniejszy, a Miłościwy Krolu, iż za żadnego Polskiego Krola
   2 Ded|              ręku twych krolewskich, iż ma Polska tyle ksiąg swoim
   3 Ded|              do dobrze czynienia; bo iż z głupstwa wszytki nieprawości
   4 1  |         szkaluje, i gani, a wywodzi, iż nikomu w tej ciemności żyć
   5 1  |       Plutarchem dzierżę i powiadam, iż tak mądremu, jako głupiemu
   6 1  |        pisania tego mego dał sprawę, iż (podług mego baczenia) inaksze
   7 1  |              ten, kto na nie wezrzy. Iż Kastiglio pisał językiem
   8 1  |           kładę, a drugie odmieniam: iż jednym grom u nas by nie
   9 1  |            effeminatis czo on pisze, iż ten zły zwyczaj do nas nic
  10 1  |              pisze della imitatione, iż ten mądry discurs nie służy
  11 1  |          wymyśliła przyprawę kulkam, iż nie tylko w ciele człowieczym,
  12 1  |     lasciwiej. Praeterea gdzie mówi, iż substantia non recipit majus
  13 1  |           księża tak wiele prażniku, iż go przysparzać im namniej
  14 1  |           convivio de amore pisze. A iż ten jest obyczaj we Włoszech,
  15 1  |              przychodzę, i powiedam, iż patrząc ja na te miejsca
  16 1  |            powiedziało sie dla tego, iż jest przysprosniejszym.
  17 1  |            sprosny, żeby nie baczył, iż takowe rzeczy przełożyć
  18 1  |        Dworzanina, i przy tym stoję, iż libri del Cortegiano tak
  19 1  |           uproszę, żeby mi odpuścił, iż Polaki, a nie Włochy w tym
  20 1  |           ani to niechaj nie obraża, iż te osoby, ktore są w Dialog
  21 1  |            naszego. A tak mam za to, iż człowiek baczny wszytko
  22 1  |            nie była, ale taką matką, iż czo sobie człowiek jeden
  23 1  |         dzierzał na wodzy swe żądze, iż ani łakomstwa w nabywaniu,
  24 1  |              prawym panem, nie stąd, iż miał wiele, ale przeto,
  25 1  |             jurgielty wzywając, tak, iż dwór jego był jedną osobną
  26 1  |         mając s tego wielką roskosz, iż kto lata swe najlepsze u
  27 1  |              niego strawić chciał. A iż ustawicznie mieszkał u dworu,
  28 1  |              tak wdzięcznym u ludzi, iż ku wrodzonej cnocie swej,
  29 1  |           przyszli; to tylko powiem, iż z onego Trojańskiego konia
  30 1  |       przyjeżdżali, trefiło sie raz, iż ksiądz Biskup po obiedzie
  31 1  |              który jest we Włoszech, iż ślachta zacna polerując
  32 1  |               który ja barzo chwalę, iż ludzie zacniejszy mają tę
  33 1  |           księgam odpowiedzieli, tak iż zda sie im, żeby jednym
  34 1  |           mieli dać to znać ludziom, iż sie uczyli kiedy. Czo jako
  35 1  |              rad czego nauczył. Wiec iż s takowy cli gier siła jeden
  36 1  |           Jeszcze ja tego nie ganię, iż W. M. jako i pan Kryski
  37 1  |             wchodził) i wiem pewnie, iż jeśli on nie będzie początkiem
  38 1  |         przyszło pacholę dając znać, iż Komornik z listy od Krola
  39 1  |            Biskup wziął i przeczedł, iż sie wielkie rzeczy (jako
  40 1  |              sie tak widzi M. panie, iż każdy z nas, jako w inych
  41 1  |             tego częstokroć to bywa, iż czo jednemu jest barzo miło,
  42 1  |         jeden z drugim każdy zgadza, iż mu to wieldze milo, czo
  43 1  |            bez wszelakiej wady. Lecz iż natury człowieczej me jest
  44 1  |             barzo na swoim zdaniu, a iż straci każdy z nas, i rozum,
  45 1  |            więc sobie osłodzić, tak, iż wojnę, frasunk, gniew, niechęć,
  46 1  |            mogła, cóż łaska: Wierzę, iż im musiała dopiro tak niepomierną
  47 1  |        chciał mieć przyczynę gniewu: iż jeśli tu kto z W. M. jest,
  48 1  |             miał bywać miły. Prawda, iż bywa rozmaity, ale mnie
  49 1  |          doświadszył, bo raz pomnie, iż sie była panna, którejcm
  50 1  |          tak-em w ten czas rozumiał, iż żadna boleść z moją boleścią
  51 1  |            na świat, kto sie urodzi, iż wchodzi nic na swą własną,
  52 1  |          cielesne przyczyną tego są, iż sie jeden maścią maże, a
  53 1  |           liczba, przyczyną tego są, iż jeden drugiemu człowiek
  54 1  |              więc owo bywa w radzie, iż jeden na drugiego wotum
  55 1  |           psował, tedy tak powiedam, iż ktoby chciał chwalić dwór
  56 1  |              pochlebstwa powiedzieć, iż u żadnego Krześciańskiego
  57 1  |             Dworzaninowi należy. Ale iż u inych dworów im kto najwszeteczniejszy,
  58 1  |              zniknął, a to dla tego, iż widzę być rzecz zbytnie
  59 1  |              może to każdy rozumieć, iż nie umiem, prze czo też
  60 1  |         uróść może, chyba, żeby tak, iż nie wiedząc ja czo Dworzaninowi
  61 1  |             nie nosił, tak powiedam, iż w każdej rzeczy tak trudno
  62 1  |        upatrzyć mógł, a to dla tego, iż każdy człowiek ma swoje
  63 1  |            przezwiskiem, prosto tak, iż wszeteczny, hnet będzie
  64 1  |               jednak ja to rozumiem, iż każda rzecz ma swoje doskonałość,
  65 1  |            szuka, jest biegły. Więc, iż prawda (jakom powiedział)
  66 1  |         nadzieją czci a chwały. Więc iż ta pochodnia nie rozświeca
  67 1  |       niesławy. I owszem zda sie im, iż nie powinni starać sie o
  68 1  |           tego bywa to niemal zawdy, iż w bitwie, abo na tych miejscach,
  69 1  |              aby byli porodzeni, ale iż je Bóg swemi własnemi rękoma
  70 1  |            szczęściem do ludzi, tak, iż czo jedno poczną, wszytko
  71 1  |          barzo mogą, i dowieść tego, iż wszystko, czo jedno poczną,
  72 1  |    wdzięcznym do ludzi czyniła, tak, iż ktoby go jedno widział,
  73 1  |          naznaczył, tak to powiedam, iż Dworzaninowi nie zda sie
  74 1  |              jakoś W. M. powiedział, iż w każdej rzeczy jest ona
  75 1  | ślachetniejszy jeden, niż drugi. Ale iż jest ten rozdział miedzy
  76 1  |            przyczynami widzi mi się, iż fortuna ma przodek, a ledwo
  77 1  |            samej dzieło, bo widzimy, iż we wszytkich na świecie
  78 1  |             sam nas tego rozum uczy, iż z dobrych dobrzy sie rodzą)
  79 1  |            sie tego dowiedzą ludzie, iż jeden z nich jest ślachcicem,
  80 1  |             dostał, tylko tym samym, iż sie ślachcicem urodził.
  81 1  |        miedzy nami trefowało sie to, iż przyjeżdżali ludzie z roznych
  82 1  |         zawołanemi dworzany. Prawda, iż sie potym nikczemność ich
  83 1  |        wiedzieć, czym sie to dzieje, iż taki w tej mierze błąd bywa,
  84 1  |          miedzy inemi ostatnia była, iż wieldzy panowie, chcząc
  85 1  |              sami oszukiwają, jedno, iż za nimi niemal wszytek świat
  86 1  |             gruncie zasadzone. Więc, iż człowiek każdy prędki do
  87 1  |           każdy prędki do tego jest, iż abo miłuje, abo ma w nienawiści,
  88 1  |          Przeto pospolicie tak bywa, iż z miłości, abo z nienawiści
  89 1  |              rzeczach, gdzie obaczą, iż mogą uledz, a niewdać sie
  90 1  |            chociażby dobrze widział, iż ani ma na sie szpiega nieśmiałości,
  91 1  |              należy, pomniąc na ono, iż najpewniejsze świadectwo
  92 1  |           inego nie powiedał, jedno, iż to jest lekkich ludzi dzieło,
  93 1  |           nim tego ludzie nie znali, iż pragnie być widzian, bo
  94 1  |           godnym czuje, kiedy widzi, iż tego w nim prostacy nie
  95 1  |          przeto, kto sie tak chwali, iż ani nienawiść stąd, ani
  96 1  |             chwały, ale też i za to, iż tak skromnie o sobie umie
  97 1  |          swój młyn wodę wiedzie, ale iż, co o sobie powieda, tak
  98 1  |      oszczepem przebiło, powiedział, iż mu sie tak widziało jakoby
  99 1  |              drugi powiedał o sobie, iż zwierciadła w mieszkaniu
 100 1  |       zuchwalstwo nie przewirzgnęło.~Iż tu odpoczynął był troszkę
 101 1  |        Kryski, żeś w. m. powiedział, iż ten dworzanin ma mieć piękną
 102 1  |            wydają, aby sie pokazali, iż s panów idą, którym i tego
 103 1  |        wzrostu tak najduje u siebie, iż ma być Dworzanin ani nazbyt
 104 1  |       abowiem ci obrzymowie mimo to, iż miewają niemal zawdy rozum
 105 1  |       najbarziej używają u dworu, bo iż z zamowy do bitwy przychodzi,
 106 1  |             około bitwy w szrankach, iż jeśliby samemu kiedy do
 107 1  |         poczciwość, abowiem mimo to, iż jest wielkie niebespieczeństwo, (
 108 1  |         daleko w tej mierze zabrnie, iż bez swej wielkiej lekkości
 109 1  |              czo piszą de Alcibiade, iż miedzy któremikolwiek ludźmi
 110 1  |         sobie dank przypisuje. A tak iż Włoszy mają tę sławę, jakoby
 111 1  |               Dawamy też to Niemcom, iż w kolczej nikt lepiej nad
 112 1  |     przystało, bo za tym to pojdzie, iż i radzi nań wszyscy ludzie
 113 1  |              i to dobrze umiał, lecz iż tego zwyczaju u nas nie
 114 1  |             A jako piły nie grawamy, iż nie masz tego obyczaju,
 115 1  |          Kryskiego przerywać, jedno, iż mnie tego barzo potrzeba,
 116 1  |            wszak też pan Bojanowski, iż mu sie było zachciało ze
 117 1  |             za swój występ, i za to, iż w. m. przywiódł ktemu, abyś
 118 1  |              Nie dobrze to M. panie, iż w. m. tak jako i ksiądz
 119 1  |              wielokroć to powtarzał, iż dworzanin w każdej swej
 120 1  |            Ale żeś w. m. powiedział, iż sie s tym ludzie rodzą,
 121 1  |       przywodzi, mnie sie tak widzi, iż który sie s tym szczęściem
 122 1  |              s tym szczęściem rodzą, iż im wszytko przystoi, mało
 123 1  |           już im to tak samo płynie, iż cokolwiek poczną, ludziom
 124 1  |              że są sposobni do tego, iż, (jakoś w. m. powiedział)
 125 1  |       nauczysz, jako nabyć mamy tej (iż tak rzekę) przystałości.
 126 1  |             jakom dopiro powiedział, iż Dworzanim ma być dobrym
 127 1  |             nie umiem. Dosyć na tym, iż jako dobry żołnierz umie
 128 1  |              m. dosyć, tak powiedam, iż kto w tych rzeczach, ktore
 129 1  |              już to poczuje w sobie, iż sie poduczył, wiele tym
 130 1  |             mistrzów przystałość tę (iż do tej rzeczy już tego przezwiska
 131 1  |             którzy zdadzą sie sobie, iż wiele wygrali, kiedy umieją
 132 1  |            zmyślona niedbałość, abo (iż to tak przekrzczę) nizaczmienie,
 133 1  |              pokazowało tak ludziom, iż ono, czo człowiek czyni,
 134 1  |              uczyniono, kiedy widzi, iż to komu łatwie przychodzi,
 135 1  |           ludzi będzie. Czytałem to, iż dawni niektórzy wieldzy
 136 1  |          tańcuje; każdy z nas widzi, iż tańcowanie takowe pochodzi
 137 1  |             bo tak niedbale tańcuje, iż s niego czasem i suknia
 138 1  |            szczyre, bo chce pokazać, iż wrzkomo nie myśli o tym,
 139 1  |           nie myśli o tym, ano znać, iż nader myśli, czym wszytko
 140 1  |         ganię, kiedy kto tak niedba, iż dopuści spaść s siebie szacie,
 141 1  |        zbytnie ochędożnym chcze być, iż bieda temu chłopcu, któryby
 142 1  |            to powiadam, co i pirwej, iż sprawy nasze wszytki dziwnie
 143 1  |             kiedy ma kto tę chorobę, iż tak w mowie, jako i w sprawie
 144 1  |            onym wymyślonym obiedzie, iż sie ze wszytkim wydwarzają,
 145 1  |          człowiek. A owdzie indziej, iż mieszają raz kwaśno, drugi
 146 1  |          wydwarzanie. Powiedają też, iż u niektórych przewybornych
 147 1  |          stąd Protogena, powiedając, iż, kiedy – prawi - czo maluje,
 148 1  |           malarz pirwszy na świecie, iż Protogencs niewiedział tego,
 149 1  |              wydwarzaniu okrom tego, iż wdzięczność wszytka s niego
 150 1  |            trzymania drzewa znać to, iż dobrze z nim umie; takież
 151 1  |             mu przyszło, zaraz znać, iż to dobrze lepiej niż czyni,
 152 1  |             będzie w Czechach, jedno iż granicę Śląską przejedzie,
 153 1  |          językiem mówił, to powieda, iż zapomniał, abo że mu sie
 154 1  |           podlejsze; zatym to idzie, iż tych nowych Ciceronow mało
 155 1  |           powiedział: Dzierżę o tym, iż ktoby tak mówił, iżby go
 156 1  |        pogotowiu pisanie, zwłaszcza, iż uczeni ludzie tak powiedają,
 157 1  |             tego w. m. panie Kryski, iż pisanie jest na kształt
 158 1  |            trudnie, a uwikłano mówi, iż to nie może wniść zaraz
 159 1  |             więtszą powagę, a czyni, iż ten, kto czyta, z lepszym
 160 1  |            jest tak grubego dowcipu, iż nie może onego pojąć, tam
 161 1  |           ktore zejść mogło: nad to, iż łacińska mowa jest n nas
 162 1  |           dopiero Słowacy, od sławy, iż prze nie mężnie sobie poczynali,
 163 1  |            kronikarzów na to zgadza, iż słowański narod miedzy tymi,
 164 1  |           przenieśli, przyszło i to, iż z jednego języka wiele sie
 165 1  |          rożnych, gdzie na ten czas, iż ani pisma, ani nauk nie
 166 1  |            przyszli ktemu za czasem, iż wiele pisma Bożego z łacińskiego
 167 1  |            nasz być musi, a to stąd, iż dawniej w nim pismo, niż
 168 1  |        polerowańszego, stad podobno, iż Czechowie są w sąsiedztwie
 169 1  |              sława od nas że samych, iż ich język miałby być, dobrze
 170 1  |            nasz być może, a to stąd, iż pirwej do nich i pismo i
 171 1  |           nie stanic. dobrze uczyni, iż pożyczy s czeskiego języka
 172 1  |         odżywiać mamy, tak powiedam, iż ktoby tymi słowy, których
 173 1  |          abowiem najdzie tam drugie, iż tak włośnie rzecz opisuje,
 174 1  |               widzę być ten obyczaj, iż niektórzy naszy, chcąc pokazać,
 175 1  |      niektórzy naszy, chcąc pokazać, iż wiele umieją, co trzecie
 176 1  |            pełen grochu, także i ci, iż kilka telko słów umieją,
 177 1  |           wszyscy rozumieją. Abo też iż włośnie z łacińskiego na
 178 1  |           niż polskie, jako to wolę, iż kto rzecze philozoph niż
 179 1  |            własne. Ręczniki szerokie iż do nas ze Włoch przyniesiono,
 180 1  |          mało, a jest coś okrągłego, iż język bez trudności wyrzyna
 181 1  |             zgadzałyby sie na jedno, iż te dwie mowie są najcudniejsze;
 182 1  |          mowie są najcudniejsze; ale iż tego Turek, Arab, Ormianin
 183 1  |              nie pozwala, stąd znać, iż to zawisło na upodobaniu
 184 1  |         Kryski na to tak powiedział: Iż tych dwu językow piękność
 185 1  |            spor, czo w. m. powiedasz iż tam temi języki są nauki
 186 1  |          język dla tego jest wzięty, iż ci, którzy nim mówili, władali
 187 1  |        wszytkim światem. Patrz w. m. iż za krolow rzymskich nie
 188 1  |               ani tak obfita; czemu? iż i ubogie było jeszcze państwo
 189 1  |              tym jedno rozność jest, iż wymowa potrzebuje głosu
 190 1  |         gnuśność, aby sie nie zdało, iż pień mówi, ale ma być jakaś
 191 1  |      skosztował, aby dopiero poznał, iż daleko jest od onego, czo
 192 1  |        nadstawić; stądże urosło owo, iż sie malują, iż sobie dla
 193 1  |           urosło owo, iż sie malują, iż sobie dla wielkiego czoła
 194 1  |             boleścią, czego mnimają, iż męszczyzni na nie nie wiedzą.~
 195 1  |              bo im to pochodzi stąd, iż gwałtem chczą być piękne,
 196 1  |              prosta, a bez wymysłów, iż, kto ją widzi, nie może
 197 1  |            wiele na twarz nakładzie, iż sie zda jakoby była w maszkarze,
 198 1  |        przyrodzenie dało, skąd znać, iż sie nikąska o to nie stara,
 199 1  |         barzo zdobią piękne zęby, bo iż nie są tak na widoku, jako
 200 1  |           trzewiku, kiedy sie trefi, iż ją s przygody ukaże białagłowa,
 201 1  |             tak rozumie każdy z nas, iż to ochędostwo będącz na
 202 1  |             barzo potrzeba, abowiem, iż umysł od dusze pochodząc,
 203 1  |             nie chczę, dosyć na tym, iż będzie dobrym, cnotliwym
 204 1  |           jej przyszedł na tę drogę, iż chciał poznać i nauczyć
 205 1  |              do tego kresu przydzie, iż niczego więczej nie pragnie,
 206 1  |              ślachectwa, powiedając, iż ślachectwo telko z męstwa
 207 1  |         roście: stądże i owo poszło, iż tak brzytkie rozumieją być
 208 1  |          ktore umienie, kto powieda, iż nie jest zawdy dobre przez
 209 1  |              o to, jakobych pokazał, iż nauki dobre, ktore Bog za
 210 1  |            starzy mało mieli na tym, iż umieli rycerskie rzemięsło
 211 1  |           ktore zostawił. Powiedają, iż Scipio Africanus nigdy z
 212 1  |             żem gdzieś czytał o nim, iż księgę greckim językiem
 213 1  |            błądzą, którzy powiedają, iż nauka wadzi do rycerskiego
 214 1  |       rzemięsła. Wiecie też to w. m. iż gdzie sie kto ma czego wielkiego,
 215 1  |             to sie uda, ten naprzód, iż nigdy nic dobrego nie sprawi,
 216 1  |         ktore pan Bog na tym skarał, iż pisma nie umieją. Kto jest
 217 1  |             nie może. I tak rozumie, iż ona nie trwa dalej, jedno
 218 1  |            dwu człowieczych żywotów, iż pamięć ludzka mało dalszy
 219 1  |         barzo, wielkie podobieństwo, iż sie też nic poważy tak wiele
 220 1  |          Kryski (rzekł tu pan Lupa), iż póki naszy Polaczy czytać
 221 1  |        nabywania, za którą idzie to, iż żaden zawołaniu swemu dosyć
 222 1  |           chciwość zaślepiła ludzie, iż tego nie widzą, jeśli pospolita
 223 1  |              pospolita rzecz zginie, iż nikt swego nie odzierży.
 224 1  |             nie odzierży. Ale o tym, iż sie bez żalu mówić nie może,
 225 1  |          osądzić sie każdemu trzeba, iż jego pisanie nie doszło
 226 1  |             sam, za wiele mu stanie, iż on będzie mógł lepiej sądzić
 227 1  |               To psuje wielkie pany, iż rzadki który przydzie do
 228 1  |              ktorzy znają to jaśnie, iż im pochlebują, a wdy na
 229 1  |             a częstokroć zda sie im, iż ten, kto chwali i pochlebuje,
 230 1  |             plotą tak wiele o sobie, iż pochlebca by najniewstydliwszy
 231 1  |              mieć białe za czarne, a iż nie będzie rozumieć o sobie
 232 1  |             niechaj skromnie zaprzy, iż tego w nim niemasz, odwoływając
 233 1  |            wiele ma dusza nad ciało, iż nauka włośnie należy duszy,
 234 1  |             takież, uźrzy to na oko, iż żelazo wygra, a księgi przegrają.~
 235 1  |        narody i nasze drugie Polaki, iż nauki za nic sobie nie mają,
 236 1  |        hetmanem, ale tego szczęścia, iż Homerus tak wzięty a sławny
 237 1  |              jego, możemy stąd znać, iż Alexander wyszej kładł naukę
 238 1  |              co miała, a to twirdzę, iż nikomu barziej uczonym być
 239 1  |            niechcę. Wiemy to jednak, iż uczeni ludzie nigdy snadź
 240 1  |             zaźrzał Achilliowi tego, iż tak wielki człowiek o nim
 241 1  |             A przeto mnie sie widzi, iż sie tu niejako Alexander
 242 1  |         pragnąc tego, czego widział, iż mu nie dostawało, to jest,
 243 1  |         spraw jego. Może też to być, iż Alexander dla tego to tak
 244 1  |             o sobie, pokazującz tym, iż jako miał we czci ten tak
 245 1  |        Kryski, rzekł zasię pan Lupa, iż i muzyka i ine fraszki,
 246 1  |             muzykę, mogę to pokazać, iż u starych onych w takiej
 247 1  |           Plato i Aristoteles piszą, iż ktory człowiek ma być dobrze
 248 1  |             nie tak dalece dla tego, iż ją lubią uszy nasze, jako
 249 1  |           uszy nasze, jako dla tego, iż ma tę moc odmienić nas w
 250 1  |               iżeście w. m. czytali, iż Chiron on starzec, piaston
 251 1  |           tedy żołnierz będzie taki, iż sie będzie sromał naśladować
 252 1  |              i wielkie podobieństwo, iż jest panu Bogu wdzięczna,
 253 1  |          jest panu Bogu wdzięczna, a iż ją on nam dał dla ochłody
 254 1  |           naszych ; stądże owo jest, iż kmieć w gorącze dni śpiewając
 255 1  |             samo (aby to każdy znał, iż muzyka jaka taka niewczasy
 256 1  |            nam przyrodzenie za znak, iż nędzny a mizerny żywot nasz
 257 1  |          namienił i dla inych wiele, iż muzyka nie telko zdobi dworzanina,
 258 1  |          telko zdobi dworzanina, ale iż mu jest barzo potrzebna.
 259 1  |         zasię milczenie moje mnimam, iż będzie ich miłościam barzo
 260 1  |              użyta nie będzie; otoż, iż pan Kryski tak wiele i dobrze
 261 1  |           powiedz to, czo rozumiesz, iż on powiedzieć miał.~Zatym
 262 2  |          przyczyny, skądby to rosło, iż ludzie starzy niemal wszyscy
 263 2  |             nie czynili, a twirdząc, iż wszytko idzie co dalej,
 264 2  |          mimo wszytek rozum, dziwna, iż szedziwe lata, które za
 265 2  |              tak błądzą, nie bacząc, iż kiedyby tak szło, co dalej
 266 2  |            nie mogło. A wdy widzimy, iż nie telko za tego naszego
 267 2  |        głowie nie najduję, jedno tę, iż lata precz bieżąc, biorą
 268 2  |              wszytki niewczasy, tak, iż ten czas już nie jedno ciało,
 269 2  |            sfałszowane smysły nasze, iż też wielekroć podchodzą
 270 2  |               A dla tego zda mi sie, iż staremu człowiekowi tak
 271 2  |      patrzając na brzeg, zda mu sio, iż brzeg bieży, a okręt abo
 272 2  |           jaką rozbije skałę. A tak, iż stary człowiek barzo niesposobny
 273 2  |            ale jako kto ma gorączkę, iż mu ona gorącość i skażone
 274 2  |             pirwej. A przeto, czując iż roskoszy od nich odeszły,
 275 2  |           być miały, nie bacząc nic, iż odmiana ta s nich pochodzi,
 276 2  |         jednego, co z rostruchanika (iż raz s niego wypił syrop)
 277 2  |        przywodzi nasze starce ktemu, iż przeszłe czasy chwalą, a
 278 2  |         dobremi obyczajmi życie, ale iż nigdziej więcej zazdrości,
 279 2  |            żaden inaczej rzec, jedno iż miedzy nami siła jest złych
 280 2  |            nijaksz niemoże. Abowiem, iż złe przeciwne jest dobremu,
 281 2  |            około roskoszy a boleści, iż one pospołu człowiekowi
 282 2  |          powiodą tam dalej Socrates, iż Ezop, by był miał na to
 283 2  |           około boleści, a roskoszy, iż, kiedy Bog tych dwu miedzy
 284 2  |              Abowiem widzi to każdy, iż żadna lubość wdzięczna nie
 285 2  |             A przeto ja tak dzierżę, iż nie to było główne przed
 286 2  |             nimi pospołu nastać, tak iż zawdy, gdy przybędzie, abo
 287 2  |          może to inaczej być, jedno, iż takież musi przybyć abo
 288 2  |             dwory stare, powiedając, iż ludzie na nich nie byli
 289 2  |      teraźniejszych, nie baczą tego, iż też wiele osobnych cnot,
 290 2  | najmocniejszy ocet będzie. A przeto, iż teraz rodzą sie ludzie z
 291 2  |       tamtych swoich nie chwalą stad iż nieumiejąc źle czynić, nie
 292 2  |             a umieli, tak czynili. A iż onego czasu ludzie byli
 293 2  |           ani złe, ani dobre, jedno, iż ich oni w młodości nie czynili,
 294 2  |             to tak w obyczaj weszło, iż tego nikt nie gani, jako
 295 2  |               I nie baczą sie w tym, iż mówiąc tak, pokazują na
 296 2  |             przeciwko naszym czasom, iż w nich jest pełno łotrostwa,
 297 2  |              a niechaj na to pomnią, iż za onych dawnych, dawnych
 298 2  |           nad ludzki rozum bystremi, iż też wyszej być nie mogło,
 299 2  |              A gdyż sie to pokazało, iż one dawne dwory nie telko
 300 2  |              urodził, powiedali tak, iż nie jest rzecz można, aby
 301 2  |       Platona, Xenophonta, Cicerona, iż jeden doskonałą Rzeczpospolitą
 302 2  |     wymalować chciał, choć rozumiał, iż taki żaden być nie mógł,
 303 2  |             w. m. włożono: to ktemu, iż każdy kto tu w tym kole
 304 2  |             będzie, jak tak dzierżę, iż bez inych rcgułek użyć będzie
 305 2  |       prostotę: a za w. m. niewiesz, iź obłędy nie są wszytki jednakie,
 306 2  |       wszytki jednakie, może to być, iż sie strzyma człowiek tego
 307 2  |              którym w. m. powiedasz, iż nie będzie tańcował po ulicy,
 308 2  |            rzkomo barzo trefnie, ano iż nic na czas, żaden sie onemu
 309 2  |    częstokroć bywają czymsi pokryte, iż ich ten sam nie obaczy,
 310 2  |         będzie tak dobrego baczenia, iż pozna jaka miedzy czym jest
 311 2  |              ktemu chcąc być pewien, iż w tym acz nic źle sobie
 312 2  |           zezwalam, a tego dokładam, iż ku nabyciu prawdziwej chwały
 313 2  |         trudna, stąd to znać możemy, iż rzadki kto ku tej doskonałości
 314 2  |   przyrodzenia to ma każdy człowiek, iż radniej pogani, gdy co źle,
 315 2  |             jakaś złość przyrodzona, iż chocia znają jawnie, że
 316 2  |            jako Stoikowie powiedają, iż mądremu to należy. Aczkolwiek
 317 2  |             Dworzanin umiał użyć, bo iż cnoty zdadzą sie czasem
 318 2  |              ukaże. Stądże owo jest, iż sie nam s podziwieniem podoba
 319 2  |            przypisując, rzecz pewna, iż ta i druga cnota jaśniejsza
 320 2  |            godnościach człowieczych, iż jedna drugą wieldze ozdobić
 321 2  |            regułki w. m. zda mi sie, iż nie wiele komu pomogą, a
 322 2  |            Kryski wczora powiedział, iż główne zawołanie Dworzaninowe
 323 2  |       godności swej. l tak rozumiem, iż jako to sprosna rzecz jest,
 324 2  |             będzie takim prostakiem, iż garło swe zawiesi na nitce
 325 2  |              wyjadą niż na ostatnie, iż człowiek będąc s przodku
 326 2  |    przestrogą, jakoby sie nie zdało, iż sie chlubić chce, ale iż
 327 2  |             iż sie chlubić chce, ale iż tak s trefunku w powieści
 328 2  |              niedawno w. m, powiedał iż nalazł sobie rozmowę z jedną
 329 2  |              A prawda, panie Kostka, iż wdy te regułki moje nauczyć
 330 2  |     szermować nie mieli; zda mi się, iż tę rzecz w. m. subtylnie
 331 2  |              we mnie nie hrde serce, iż z nierównym sobie skosztować-em
 332 2  |               aby go s tych fraszek, iż je dobrze czyni, chwalono;
 333 2  |       przydzie, niechaj znać będzie, iż dobrze umie, ale iż w tym
 334 2  |          będzie, iż dobrze umie, ale iż w tym nic abo barzo mało
 335 2  |             dobry przyjaciel, który, iż sie zbytnie w muzyce kocha,
 336 2  |           kocha, kiedy s kim mówi, a iż w mowie trefi sie jakie
 337 2  |              a drugiego znam, który, iż kęs po włosku tańcować umie,
 338 2  |         wszyscy w. m. znacie, który, iż łuk duży ciągnie i nieźle
 339 2  |            prosi, tak długo usiłuje, iż, by kto jako żyw łuku w
 340 2  |              tak, aby sie nie zdało, iż sie w tym zbytnie ćwiczy,
 341 2  |              tym zbytnie ćwiczy, ale iż to ma sobie jako za jedno
 342 2  |            czym pomyśli drugi sobie, iż nic była ina przyczyna jego
 343 2  |              nie przystoi, zwłaszcza iż więc w piosnkach więcej
 344 2  |             rękę dla onego zwyczaju, iż robi młotem, duższą i czerstwiejszą
 345 2  |           człowiek, syc mocny, jedno iż pracować ręki swej nie zwyczaił;
 346 2  |      wszytkiego stare, a powiedzieć, iż dworzaninem być nie zejdzie
 347 2  |            widzisz w. m. panie Lupa, iż ci starzy, którzy sie w
 348 2  |            kochają, chcą to pokazać, iż nie są starzy i dla tego
 349 2  |             ganić może. Jako starzy, iż pospolicie są mędrszy niż
 350 2  |        stateczny, to jest najlepszy, iż człowiek już one dymy młode
 351 2  |         osobie swej przyłączył i to, iż go s słodkiej powieści jego
 352 2  |           gdy do czynienia przydzie, iż nie wiele mówi, abowiem
 353 2  |         wiele mówi, abowiem zda sie, iż takowy ma coś przed drugimi
 354 2  |             młodemi. Nad to jeszcze, iż sie wnet na takiego oglądają,
 355 2  |           miotaniu, w onym targaniu, iż nic ognia w nim nie zostanie.
 356 2  |             z wesela przychodzi, ale iż sie boją, więc czynią tym
 357 2  |           postanowienie, bo sie zda, iż już one dymy młode, ona
 358 2  |          wieku, który zgrzybiałości (iż tak mam rzec) nie doszedł,
 359 2  |              człowiecze to rozumieć, iż młode lata swe nic rospustnie
 360 2  |             życiu przypadają, ktemu, iż każdy człowiek inakszy jest,
 361 2  |            niemiał co powiedać. Ale, iż ja tu s poruczenia J. M.
 362 2  |              nie mogło; to dla tego, iż sobie są nierówni. Ale jednak
 363 2  |          będzie zawdy na to pomniał, iż on jest sługa, a pan panem,
 364 2  |           sługa, a pan panem, ktemu, iż pana swego prawdziwie miłować
 365 2  |            sam na sobie to przemoże, iż sie będzie kochał panu kwoli
 366 2  |              to na dworze pospolita, iż ci, którym pan najwięcej
 367 2  |             nie uczynią, rozumiejąc, iż tamten tak barzo tego pragnąc,
 368 2  |        stronić, aż ku temu przydzie, iż im takowy człowiek na wieki
 369 2  |           czyni, kto gani stąd pany, iż pospolicie biorą do komory
 370 2  |           drudzy są tego tak chciwi, iż, gdzieby tego nie znali,
 371 2  |             czym niełaskę baczą, abo iż kogo inego przed sobą widzą
 372 2  |             to; sie tak barzo gryzą, iż żadną miarą onej zadrości
 373 2  |             mogą. Skąd to więc bywa, iż sie z nich ludzie śmieją,
 374 2  |             sie nią tak barzo upiją, iż nie wiedzą, co czynią przed
 375 2  |              podziwował i poradował, iż ku temu przyszli, co im
 376 2  |          znał, niechaj nie pokazuje, iż mu to w dziw a wielka nowina;
 377 2  |          troszkę zbrania, pokazując, iż to za wielką rzecz u siebie
 378 2  |       barziej pokazuje, jako to zna, iż go sobiepan wieldze waży;
 379 2  |              jednego hnet uczyni, bo iż jej człowiek nic zbytnie
 380 2  |        zbytnie biega, każdy rozumie, iż roście za cnotą, zwłaszcza
 381 2  |           tak trefny s przyrodzenia, iż co jedno rzecze, to sie
 382 2  |              komu to nie przystoi, a iż ma coś poważnego w sobie,
 383 2  |             doznałeś tego w. m. sam, iż niektórzy u naszych panów
 384 2  |      bcspieczeństwie z miary, prawda iż panowie radzi sie wiec s
 385 2  |         odpowiedział pan Myszkowski, iż człowiek więcej sie ma oglądać
 386 2  |            jeszcze, kiedy to pokaże, iż ina przyczyna nic była jego
 387 2  |            tym punkcie, widziałbych, iż mogę panu lepiej posłużyć,
 388 2  |             w tym człowiek pokazuje, iż więcej ufa swej głowie,
 389 2  |            na swym mnimaniu omyli, a iż mu sie tak nie zdarzy, jako
 390 2  |           opak, to już pirwsza wina, iż niebył posłuszny pańskiego
 391 2  |              roskazania, druga wina, iż skaził a wywrócił ono, co
 392 2  |    roskazanie przełożonych swoich, a iż sie jednemu poszczęści,
 393 2  |           waży. Ale jeśliby widział, iż z jego nieposłuszeństwa
 394 2  |           tym barzo biegły, widział, iż ten maszt więtszy nie mógł
 395 2  |            jako mniejszy, ktemu też, iż mniejszy łatwi był ku przesłaniu,
 396 2  |              wymawiał sie, okazując, iż ten mniejszy maszt był sposobniejszy
 397 2  |            śmierci, dokładając tego, iż po bacznym - prawi - roskazaniu
 398 2  |               aby to jedno dał znać, iż nie może, jedno s panięty.
 399 2  |              tak wiele jest strojów, iż im liczby niemasz. To po
 400 2  |        więcej ludźmi przestawał; ale iż tych strojów, jako to sami
 401 2  |          dobremuli to, czy ku złemu, iż my Polacy nie mamy swego
 402 2  |      wieszczkowie, tak to wykładali, iż na jakiego narodu kształt
 403 2  |            ubiór jego, ale to mówię, iż i ubiór daje niepomału znać,
 404 2  |       rozbierać. Tak ja to rozumiem, iż są dwojakie sprawy a uczynki
 405 2  |            owej postawy nie osądził, iż wielki prostak, lekki człowiek
 406 2  |              głupi. Widziszże w. m., iż te postępki i obyczaje,
 407 2  |       wiedzie, bo to rozum pokazuje, iż, jakowego kto sobie przyjaciela
 408 2  |         chodzie, nie telko dla tego, iż w tym należy człowiecze
 409 2  |              złe mniemanie, ale też, iż tego wieku barzo rzadki
 410 2  |             chytrości skrytych jest, iż rozum żaden niemoźe być
 411 2  |         obaczyć mógł. Dzierżę o tym, iż nieźle jest zachować sie
 412 2  |             na oko slusznemi dowody, iż, gdzieby doskonała przyjaźń
 413 2  |          rzecz jest, każdy to baczy.~Iż tu był troszkę był odpoczynął
 414 2  |         odpowiedział pan Myszkowski, iż gdy to wszytko dworzanin
 415 2  |        przykładając, dowiedzie tego, iż sie każdy ucieszy jego towarzystwem.~
 416 2  |           będzie o nim tak rozumiał, iż sobie lekce pieniądze waży.~
 417 2  |             Widzę, panie Myszkowski, iż tu w. m. moje frasowliwą
 418 2  |               Ja tak w. m. powiadam, iż, kto skąpy, ten grać nie
 419 2  |             mojej grze baczysz. Lecz iż sie ja przegrawając frasuję,
 420 2  |           frasuję, pochodzi to stąd, iż mniemam, aby sie to działo
 421 2  |              dla wróżki, ale mnimam, iż z dawania karty ma sadzić
 422 2  |              o w. m. nie myślił. Ale iż mi sie to podoba, kto nadobnie
 423 2  |         czynię temu dosyć, ile mogę.~Iż tu byl troszkę przestał
 424 2  |            sie do szachów niepodoba, iż nader wielka umiejętność
 425 2  |              przeto ja tak rozumiem, iż szachy lepiej po przeckę
 426 2  |          świecie włada, tak i w tym, iż jednemu dobre mnimanie umie
 427 2  |               Trefia sie to u panów, iż przystanie czysty pachołek
 428 2  |               jednak to będzie znać, iż u pana w lekkiej jest cenie;
 429 2  |            bacząc drudzy, zwłaszcza, iż u wszytkich będzie nieznajomy,
 430 2  |            mu nieborakowi pomoże to, iż sie będzie trefnie odgryzał,
 431 2  |            trefnie odgryzał, ani to, iż w kunszt wszytko będzie
 432 2  |              może rozumem, a to tak, iż gdy będzie miał przyjechać
 433 2  |              ku wiadomości przyszło, iż on, gdzie sie kolwiek chował,
 434 2  |          ludzie wierzą, mając za to, iż nie z niczego roście, ale
 435 2  |         jeszcze w zysku będzie miał, iż go nie będą pytać, ktoś
 436 2  |             podobno i kto tu z w. m. iż gdy mi więc kto baczny powiedał
 437 2  |          głowie uprządł a uformował, iż potym, gdym ją uźrzał, daleko
 438 2  |             w swej głowie wymalował, iż potym sztychując ono z rzeczą
 439 2  |         ktemu skutkiem spraw swoich, iż utwirdzisz i umocnisz co
 440 2  |              tak za jego szczęściem, iż sie go jedna pani zbytnie
 441 2  |           barziej siłę brać (za tym, iż z drugiej strony równą sie
 442 2  |          miarką oddawało) poczęła, a iż ktemu przyść nie mogło,
 443 2  |      towarzysce swej, s tą nadzieją, iż jej w tym co pomoc miała.
 444 2  |            trzy zbyty cukrować, tak, iż niemiało już być na świecie
 445 2  |      przypuściła tak barzo do serca, iż już nie towarzysce, ale
 446 2  |              Rychło potym trefi się, iż ta wtóra białagłowa pisała
 447 2  |            zacnej i barzo pięknej, a iż białogłowy pospolicie chciwe
 448 2  |         naprzód zjął ją żal, widząc, iż ta niebożątko tak barzo
 449 2  |         takową zbłaźnił białągłowę), iż też i ona trzecia w też
 450 2  |              o nim ona pani, widząc, iż go druga tak barzo miłuje.~
 451 2  |       ochylać, przyznałbyś to w. m., iż ten, kogo to tak barzo miłowały
 452 2  |             miedzy sobą zazdrościwe, iż, by tez był dobrze ten tam
 453 2  |            rad bronię, ale wolę tak, iż w. m. w swym błędzie zostaniesz,
 454 2  |           która zapłata taka będzie, iż, ilekroć kto w. m. źle o
 455 2  |          białogłowy były bezrozumne, iż sie czasem zmiłują na cudzy
 456 2  |           potym, gdy sie to odkryło, iż były czyjeś insze hnet straciły
 457 2  |         Biskupa drugiego wina nalać, iż mu to, co przed nim stało,
 458 2  |              powiedziało mu pacholę, iż ine jest, a to, co J. M.
 459 2  |       dziwnie chwalić, przysięgając, iż jako żyw nie pił lepszego;
 460 2  |         chocia mu potym powiedziano, iż tojednoż wino, żadną miarą
 461 2  |          powiedać nie dał, twirdząc, iż nie to s przodku przed nim
 462 2  |              jest najsprosniej, tak, iż im sie barziej białegłowy
 463 2  |            inąd nie pochodzi, jedno, iż mają sobie owo za wielką
 464 2  |           kiedy o kim jest ta sława, iż czysty towarzysz; otóż,
 465 2  |         zaniecha, bo mu na tym mało, iż u takich mozgowców nie będzie
 466 2  |               by o niej mówiono; ale iż oni sami tak głębokich rzeczy
 467 2  |            przeto takowego obyczaju, iż nie przynosi nigdy miłości
 468 2  |             o sobie to rozumiał. Ale iż natury człowieczej nie jest
 469 2  |              nie czyni, kiedy widzi, iż nie może czego na wybór
 470 2  |           przedsię, ciesząc sie tym, iż wdy srebro najduje, a bywa
 471 2  |              a chce być widzian, ale iż to tak s trefunku przyszło,
 472 2  |              wysadzono. Owa sie zda, iż ni o czym lepiej mówić nie
 473 2  |              to dziś za wiek nastał, iż ludzie opuszczają to, co
 474 2  |            barzo jął świętego pisma, iż nic naprzód żadnemu Doktorowi
 475 2  |              a wymysłów mozgowczych, iż mu je trudniej szykować
 476 2  |           dobrze w niej pokaże, tak, iż ci, którzy ono widzą i rozumieją;
 477 2  |             za mądrość, jabym rzekł, iż to jest oszukanie, a podchodzić
 478 2  |              też jednę panią, która, iż ma piękną rękę, barzo sie
 479 2  |               a umie to tak snadnie, iż sie niezda, żeby sie z nią
 480 2  |         panią, bo też to rada czyni, iż sstępując s kolebki ukaże
 481 2  |              mi sie, żem też czytał, iż Iulius Caesar, będąc łysym,
 482 2  |         trzeba, telko to przypomnię, iż sie to trefią i prawdziwemu,
 483 2  |          czystym dworzaninem, bo to, iż w. m. niechciałbyś dalej
 484 2  |         mówić, więcej stąd pochodzi, iż sie w. m. zdzierasz z pracej,
 485 2  |             drugie, bo mi sie widzi, iż na tym wiele należy, a prawie
 486 2  |     sprosności popisze, to dla tego, iż taki zapomniawszy powagi
 487 2  |             dziwna, powiedasz w. m., iż ani nauki, ani mistrza,
 488 2  |              osoby baczenia niemają, iż i w tym nauka jakaś być
 489 2  |           może, ale ja to chcę rzec, iż około trefnej powieści nauki
 490 2  |            którym to barzo przystoi, iż umieją to, co widzieli,
 491 2  |             w głowę przypaść ma, ale iż człowiek, niechaj będzie
 492 2  |              go ma. Bo widzi mi sie, iż pan Kostka tego chce po
 493 2  |            mi sie, panie Myszkowski, iż w. m. już to poczynasz,
 494 2  |             nic nie umiesz, to jest, iż w. m. chcesz rozśmieszyć
 495 2  |          śmiech jest nam tak własny, iż też człowieka inaczej uczeni
 496 2  |       człowiek ma to s przyrodzenia, iż pragnie uciechy i ochłody,
 497 2  |            napasieniu oczu zabawy. A iż więc miłujemy te ludzie,
 498 2  |            jako sie s prędka wyrwie, iż człowiek by najbarziej chciał
 499 2  |               więc skąd to pochodzi, iż wnidzie w twarz, w oczy,
 500 2  |           mnie nie było srom wyznać, iż tego niewiem, gdyż i ten