Ksiega

 1 1|       którzy także czynili. A co drugiego, wspominam pana Jana Kochanowskiego,
 2 1|      jednemu jest barzo miło, to drugiego barzo mierzy. Ale w tym
 3 1|       bywa w radzie, iż jeden na drugiego wotum zzwala, żebym ja też
 4 1|       być karan, ale i za grzech drugiego. Rzekł ktemu pan Kostka:
 5 1|          lepiej sądzić o pisaniu drugiego, niż ten, kto sie w pisaniu
 6 1|       był Achilla niszszy, niż o drugiego, iżby o nim mógł pisać uczenie.
 7 2|          bespieczen był jeden od drugiego, były dobre obyczaje, powaga,
 8 2|      wnet musi ubyć, abo przybyć drugiego, bo przeciwne sobie rzeczy,
 9 2|    jednego, był na tymże miejscu drugiego początek. Abowiem widzi
10 2|     takież musi przybyć abo ubyć drugiego. Otoż naszy starcy, kiedy
11 2|     pocichu imuje sie śpiewać; a drugiego znam, który, iż kęs po włosku
12 2| subtylniej rozeznać ją mogą, niż drugiego, ktory sie w muzyce nie
13 2|         aczci poprawdzie najdzie drugiego, tak mądrego, co sie nie
14 2|         wnet od onego być u tego drugiego, aby to jedno dał znać,
15 2|     wszytkim jednako; bo najdzie drugiego, który wygoliwszy a wysmuknąwszy
16 2|         a słowa, s czegoby jeden drugiego człowiek osędzić mógł; a
17 2|   miłości s sobą, nakoniec jeden drugiego za leda przyczynę przez
18 2|   przerzuci. Więc potym jeden na drugiego winę zgania, a podobno obadwa
19 2|      miłować jednego barziej niż drugiego, za godnością, abo uczynnością
20 2|      stołu J. M. księdza Biskupa drugiego wina nalać, iż mu to, co
21 2|   karczemne powie, ale też jeden drugiego strąci s scheda, wepchnie
22 2|        kiedy dwa szermując jeden drugiego ubije, ale tego w. m. nie
23 2|      daleką drogę jechać, prosił drugiego, który przy pośle do Niemiec
24 2|        prawi - kołom, iżby jeden drugiego głową dotykał, a tak, jeśliby
25 2|       sędomirskiego, pytał jeden drugiego przed królem stojąc: panie,
26 2|      Kato spytał: abo jeszcze co drugiego okrom tej skrzynie niesiesz?~
27 2|          jeden ksiądz po Śmierci drugiego, prosił o beneficium Biskupa,
28 2|          owszem już był namienił drugiego, który je otrzymać miał,
29 2|       wileńskiego, od jednego do drugiego dworzanina, darując im ceduły,
30 2|       owo żart bywa, kiedy jeden drugiego szalonym, abo jaką dziwną
31 3|           ani może jedno być bez drugiego. Nakoniec ani to prawy mężczyzna,
32 3|          ale spadać sie musi. Co drugiego jeszcze najdują sie tacy
33 3|       styka, bo w ten czas jeden drugiego miłością zaraża, tak, jako
34 3|         samej telko twarzy jeden drugiego rozumie. Byłem raz przy
35 4|        przypuszczają. A co ktemu drugiego, iż tak za to mają, jakoby
36 4|        iżby swym złym przykładem drugiego nie skaził. Otoż ci, którzy
37 4|       błocie kto leży, żeby miał drugiego wydźwignąć s niego. A tak
38 4|     rzędzić, abo siebie abo kogo drugiego, bez Bożej pomocy. Który
39 4|     rzeczach słuszne jednego nad drugiego wywyższenie, jako to w hojności,
40 4|       mogli.~Już tedy i to, i co drugiego ktemu niechajby miał pan
41 4|       wyrwany s paszczęki tego i drugiego straszliwego Smoka, Herkulesowi
42 4|          przyrodzenie. Najdzie i drugiego, które nietelko szczodroby
43 4|       oczu jednego znać gniew, w drugiego oczu bystrość, w trzeciego