Ksiega

 1 1|        prośby W. M. bez wstydu wielkiego słuchać, a roskazania nie
 2 1|       być godnym łaski każdego wielkiego pana, bo za taką przyjemnością
 3 1|     drugi, jego syna Alexandra Wielkiego hnet s przodku od A. B.
 4 1|       sie malują, iż sobie dla wielkiego czoła włosy, a dla ozdobienia
 5 1|      iż gdzie sie kto ma czego wielkiego, a niebespiecznego na wojnie
 6 1|     biorą chwalić jedno, osoby wielkiego zawołania, i uczynki ich
 7 2|        sierdzitość (bo zawdy z wielkiego serca roście) najduje sie
 8 2|       dla złych ludzi tego tak wielkiego błogosławieństwa dobrym
 9 2|       dworzanin nie wydawał za wielkiego żarłoka, za wielkiego pijanicę,
10 2|       za wielkiego żarłoka, za wielkiego pijanicę, za doskonałego
11 2|      ale mu to z hardości, a z wielkiego rozumienia o sobie niechaj
12 2|  wykopać wielki dół, a tam bez wielkiego łamania głowy wysypać sie
13 2|      powiedać, aby niemógł tak wielkiego dołu wykopać, w któryby
14 2|  czerwone złote; to hnet i bez wielkiego nakładu pieniądze będą.~
15 2|   uczynił, włożyłeś mie między wielkiego zawołania ludzie, abych
16 2|     odłożył.~Jeden tez chwalił wielkiego łupiescę, który fałesznie
17 2|      murzyna białym zowie, abo wielkiego chłopa karłem, abo barzo
18 2|      stary, mając mieć jednego wielkiego pana, a snadź nieboszczyka
19 2|       twoję. A ow prostaczek z wielkiego strachu nietelko śmiać sie
20 2|      Wojewoda Siradzki (iż tak wielkiego a sławnego człowieka ku
21 3|   umiała. A co sie śmiałości a wielkiego serca dotycze, i w tym drugie
22 3|     człowiek w tam tym mieście wielkiego zawołania i władzej, a gdy
23 3|      swoje. Przyjaciele widząc wielkiego pana, a rozumiejąc, iż im
24 3|      jeśli też ta nie umarła z wielkiego frasunku, widząc, iż mąż,
25 3|      do dziesiąci lat. Pindara wielkiego poetę, uczyła białągłową;
26 3| niewolnice wyrwały były Rzym z wielkiego (które ze zdrady nieprzyjacielskiej
27 3|        jakoś w. m. powiedział) wielkiego karania.~Na ten czas pan
28 3|      powścięgliwości Alexandra wielkiego i Scipiona powiedział: prawda
29 3|       ta dobra pani, która tak wielkiego osła miłowała, a snadź to
30 4|       teraz przyszło, jako pan wielkiego rozumu, daleko przed czasem
31 4|         ze szczodrobliwości, z wielkiego serca, z dobroci, i z inych
32 4|     chcąc mieć pożytek z onego wielkiego s panem towarzystwa, i czyni
33 4|        tego okrętu, do którego wielkiego mistrza potrzeba, ani mają
34 4|    śmiałości, która śmiałość z wielkiego serca pochodząc, a wykorzeniając
35 4|  wielką radę, a żadnego s tego wielkiego koła rady nigdy nie słucha,
36 4|     byś w. m. tego tam pana za wielkiego Cesarza, chociażby siła
37 4|    Prądnikiem miałbyś w. m. za wielkiego króla, kiedyby sie trzoda
38 4|     przystojny mocy Aleksandra wielkiego. Toć ja te rzeczy, panie
39 4|   trudno będzie miał umieć być wielkiego serca, hojnym, sprawiedliwym,
40 4|       jeden ćwicząc Aleksandra Wielkiego, a drugi króle sycylijskie.