Ksiega

 1 1|        a w nieszczęściu upadłej myśli znać nie było. A czo najbarziej
 2 1|         wrzeczy nic o tańcu nie myśli, prosto jakoby zmylić ani
 3 1|         pokazać, iż wrzkomo nie myśli o tym, ano znać, iż nader
 4 1|         tym, ano znać, iż nader myśli, czym wszytko psuje. I ktokolwiek
 5 1|       dobrze poczyna, tak sobie myśli, kiedyć temu tak to łatwie
 6 1|    umieją. Kto jest tak nędznej myśli, tak małego a strapionego
 7 2|        miejsce dobrej a wesołej myśli wchodzi w nas zła a smętna,
 8 2|    nakoniec, gdy troszkę dobrej myśli, tak długo prosi, tak długo
 9 2|         w nasze głowę ine a ine myśli, przynosi s sobą i to co
10 2|      uczyni wszytko podług swej myśli, s czego potym wiele sie
11 2|   jeśliby pan był surowy a swej myśli, nigdy inaczej nie radzę,
12 2|         frasunku gra, a ku swej myśli dworzanina, jakiegoś w.
13 2|     niechaj to człowiekowi złej myśli ani rospaczy nie czyni,
14 2|   świadkiem tego, iżeśmy dobrej myśli. Jakoż człowiek ma to s
15 2|       kto około wspaniałej swej myśli powiodą, około dostatku,
16 2| zamyśliła i przecz by była złej myśli. Atoli - prawi - myślę sobie,
17 2|         to wspomnię, zawdy złej myśli być muszę. Zasię gruby kłam,
18 2|        wymowny. Owa przy dobrej myśli, kiedy sobie pan Mikołaj
19 2|       oto, że mu było coś nie k myśli, rzekł do ubogiego: Dajże
20 2|         a inym, im dalej o nich myśli, tym sie barziej śmieje.
21 2|    przypatrować, jakiej ci będą myśli, przy których trefnować
22 3|        bo sobie każdy z nas tak myśli, kiedyć ta ma ten występ
23 3|   bogini, która widzisz serce i myśli moje, ciebie same biorę
24 3|        było patrząc miło, ale i myśli swe o miłym zatracić chciała,
25 3|       usadziwszy sie na to, aby myśli swej uczynił dosyć, by też
26 3|       kilka lat służy, a on nie myśli ni o czym inym, jedno żeby
27 3|       przystoi, aby każdy z nas myśli swe wszytki i chciwości
28 3|     mogą, bo nietelko odkrywają myśli nasze, ale też częstokroć
29 4|    koniec, ku któremu prowadzić myśli swe i sprawy ma, a ten żeby
30 4|     zeszła, ale panu wspaniałej myśli, hojnemu, biegłemu w sprawach
31 4|       doskonałości przydzie, iż myśli swe uspokoi, hnet za pomocą
32 4|      ale człowiekiem wspaniałej myśli nigdy nic będzie. Dopiero
33 4|     nadzwyczaj dziwne i przykre myśli w swym ciele, jako kiedy
34 4|      iżby przyszli ku spokojnej myśli, która jest końcem pokoja,
35 4|        przyrodzone doległości i myśli strestane tak go umocnić
36 4|        był królewskiego serca i myśli, a zachowywał we wszytkim
37 4|       toć bez pochyby miłość na myśli, na słuchu, a na widzeniu
38 4|        nietelko obyczaje, ale i myśli czasem człowiecze wiedzą.
39 4|         nic nieprzystojnego nie myśli, a temu, kto niema żony,
40 4|       nieba leci.~Obróćmyż tedy myśli wszytki i siły duszne nasze