Ksiega

 1 1|         księdzem Maciejowskim, i wielkim kosztem stał na jego dworze;
 2 1|     Kastiglionem człowiekiem tak wielkim jako jest, na sztych sie
 3 1|       dziwując sie w nim tym tak wielkim Bożym darom: uczciwości,
 4 1|   naśladować mógł, ten każdy abo wielkim człowiekiem urósł, abo w
 5 1|          mnimanie, będzie musiał wielkim staraniem i za długim czasem
 6 1|        rozność miedzy Alexandrem wielkim, a tym, który powiedał o
 7 1|     ukąszeniu. Jednak w prawdzie wielkim ludziom niemasz czego mieć
 8 2|        który na potkaniu z jakim wielkim wojewodą, by z nim jedno
 9 2|      przed tym, niż potkę miał z wielkim Alexandrem, krolem macedońskim,
10 2|    przeckę umieć, niż być w nich wielkim mistrzem. Acz we wszytkich
11 2|     wszyscyśmy je s podziwieniem wielkim chwalili jako trefne, jako
12 2|          Hetmanem sławnym, ktemu wielkim panem, cokolwiek rzecze,
13 2|        zatrąbieniu, kiedy on jął wielkim głosem wołać, prze pana
14 2|            prawi - zda sobie być wielkim, iż, kiedy w kościół świętego
15 2|       miedzy nimi mieszkając, ku wielkim pieniądzom prędko przyść
16 2|      wszytkiego.~O barwierzu też wielkim szybale powiedają, do którego
17 2|     śmierci. Owa tak one słowa z wielkim fukiem powiedział, iż niebożątko
18 2|     odpowiedziano, pocznie znowu wielkim głosem wołać: Jest tu kto,
19 2|         jakoby przed sie grając, wielkim głosem mówić s sobą, aż
20 2|      poklęknie hnet na łożu, a z wielkim nabożenstwym i żałością
21 3|          kto tak rozumie, jest w wielkim błędzie.~Odpowiedział pan
22 3|   białegłowy, które, będąc krwią wielkim ludziom powinne, i cnotami
23 3|     widziała Alexandra być w tak wielkim niebespieczeństwie dzieci
24 3|          tak stałą, iż wiedząc o wielkim buncie na śmierć Neronowę,
25 3| niechciał, abo też zasię będąc w wielkim szczęściu, pókiby nieszczęście
26 3|      który był dobrym hetmanem i wielkim mężem, przywiódł rzecz ktemu,
27 3|         Rzymie nie prze co inego wielkim kosztem zbudowane były,
28 3|        bitwy stracił, a Persowie wielkim pędem do miasta uciekali,
29 3|    cieszyć sie mogła, jeszcze za wielkim usiłowaniem onego człowieka,
30 3|          rostarchana i s płaczem wielkim wróciła sie uboga dziewka
31 3|    Siostra obaczywszy ono, żalem wielkim zjęta, bieżała jako nadalej
32 3|          aby i Ovidius był w tym wielkim mistrzem, ponieważ jednemu
33 4|         gwałtowny, któryby sie z wielkim wojskiem na nie obórzył.~
34 4|     Patrzże w. m. iż nie to jest wielkim panem być, niezliczonej
35 4|      rychlej dobrym sprawcą, niż wielkim królem. Acz ja tego nie
36 4|       ucztam kosztownym, posagom wielkim, ochędostwu białychgłów,
37 4| przyszedł w dom do Peleusa). Tak wielkim - prawi - jakoś jest, nikt
38 4|       więc owo śni choremu, a on wielkim kubkiem pije, a ocknąwszy
39 4|       cichości, dobrotliwości, a wielkim nieprzyjacielem nieludzkości