Ksiega

 1 1|        wspomina, czemu białe głowy pospolicie są na te łaskawe, którzy
 2 1|         jemu u nas posłuży. Przeto pospolicie tak bywa, iż z miłości,
 3 1|      brzydzą sie takim człowiekiem pospolicie. Wszakoż mając na którąkolwiek
 4 1|           jednych z nim obyczajów, pospolicie zawdy napadną na to, czo
 5 1|            Barziej chwalą ów obiad pospolicie, gdzie bywa to pierno, to
 6 1|          nim porównać mógł. To tak pospolicie ludzie sądzą, gdy widzą,
 7 1|        zwyczajny, jako ten, którym pospolicie wszyscy mówią: wnet to pisanie
 8 1|           złożone, a te, którychby pospolicie używano, abowiem też pospolite
 9 2|           plac nie przyjeżdżał, bo pospolicie ludzie pilniej patrzą na
10 2|        ganić może. Jako starzy, iż pospolicie są mędrszy niż młodzi, powściągliwszy,
11 2|       wyzywają, grożą przed bitwą, pospolicie hnet złożą i oslabieją,
12 2|             kto gani stąd pany, iż pospolicie biorą do komory ludzie,
13 2|      barziej statek, i ludzie więc pospolicie, s tych zwirzchnich rzeczy
14 2|    niewielu za jakim nieszczęściem pospolicie sie trefia, że dwa, żywąc
15 2|           sława o nich była, są to pospolicie te, na które oko weźrzawszy
16 2|           insza rzecz jest bo tego pospolicie wnątrz więcej jest, niż
17 2|           pięknej, a iż białogłowy pospolicie chciwe są słyszeć nowinki
18 2|            być może, więcej sie mu pospolicie ludzie dziwują, jako temu,
19 2|           czerwony złoty, kładą gi pospolicie miedzy wiele dobrych, i
20 2|           fałszują czerwone złote, pospolicie im dają taką farbę, iż na
21 3|        takowych ludzi będą, bo tak pospolicie potomni ludzie czynią, iż
22 3|   nikczemnością nazwać, iż sie one pospolicie leda czego boja, a w mężczyźnie
23 3|            rozumu, abowiem rychlej pospolicie białagłowa obaczy niebespieczeństwo,
24 3|         zwycięstwa, kiedy człowiek pospolicie i najpodlejszy w pychę a
25 3|     obłożone serca mają. Toć sobie pospolicie ludzie za koniec w miłości
26 3|           powinni; bo na tym poeta pospolicie jako na gruncie wirsz swój
27 3|         tego nie umiał, bo to bywa pospolicie, iż kto barzo miłuje, mało,
28 4| nieprzyjaciela rozumieją, i przeto pospolicie takowej powieści nikt nic
29 4|         chcąc pozyskać łaskę, woli pospolicie to mówić, co miło, chocia
30 4|       czymby sie panu przylubił, a pospolicie mówi nieprawdę, która nieprawda
31 4|    pieszczone dziecię pić ma, mażą pospolicie miodem, abo czym słodkim.
32 4|        perły, kamienie, (o co bywa pospolicie barzo trudno temu, kto to
33 4|            na swobodzie, a poddani pospolicie wszytcy w niewolej. Ale
34 4|           pędzi, ze wsząd nagania, pospolicie sie odmieniają i stawają
35 4|      gwardyej s cudzoziemców, jaką pospolicie włoskie książęta miewają,
36 4|          ubogich, abowiem bogactwo pospolicie rospycha człowieka, i uczyni
37 4|         pragnąć nie mogli, co więc pospolicie czyniąc abo dla poprawienia
38 4|            Lecz, iż człowiek dalej pospolicie zachodzi, a cudności człowieczej,