Ksiega

 1 1|             wszytko uleczy i naprawi.~Jakoż jaw tej mierze s Plutarchem
 2 1|       którzyby sie sami nie chwalili, jakoż moim zdaniem ma sie im to
 3 1|               pracowitego ćwiczenia, (jakoż ani to być może, ani gdzieby
 4 1|        człowiek mógł przyść ktemu, bo jakoż w. m. snadź każdemu tu wielką
 5 1|          pisaniu, czo jeśli tak jest (jakoż podobno w. m. w tym nie
 6 1|           dobrze niż nasz cudniejszy. Jakoż podobno obfitszy niż nasz
 7 1|           powiem teraz nieco szerzej, jakoż tego barzo potrzeba, abowiem,
 8 1|           poznać i nauczyć sie cnoty. Jakoż kto już do tego kresu przydzie,
 9 1|           weźmie. A jeśliby rozumiał (jakoż doma osądzić sie każdemu
10 1|            sie w pisaniu nie ćwiczył; jakoż, niechaj będzie jako chce
11 1|               z rycerskim rzemięsłem (jakoż barzo im dobrze s sobą)
12 1|            przypisuje jego szczęściu; jakoż jednak szczęście nie co
13 2|        człowiek tegdy czuł smacznego. Jakoż wprawdzie serce nasze brzydzi
14 2|           niemasz nic, coby chwalili. Jakoż wprawdzie wiele jest rzeczy
15 2|              sie onemu nie rozśmieje. Jakoż te głupie postępki częstokroć
16 2|          zbytki, młodemu przyrodzone. Jakoż mnie sie barzo podoba pachołek
17 2|             zwłaszcza o panie o swym, jakoż to na dworze pospolita,
18 2| nieposłuszeństwo syna własnego zabić. Jakoż wprawdzie rzecz jest barzo
19 2|               najstateczniej chodzić, jakoż to tak usarzowi, jako i
20 2|              przyjaciel prawdziwy; bo jakoż pomarli Pylades, Orestes;
21 2|           przyszło, abo czyja prośba; jakoż takbych zawdy wolał, niźliby
22 2|              ujść zazdrości ludzkiej, jakoż tej jako najbarziej może
23 2|            tego, iżeśmy dobrej myśli. Jakoż człowiek ma to s przyrodzenia,
24 2|              a nie tę, której czekał, jakoż s przyrodzenia każdemu z
25 2|     pierścionek, a ty ponuro chodząc (jakoż snadź tak chadzał Lanskoruński)
26 2|      niedźwiedzia psy trawiono, a psi jakoż nie ochotnie z niedźwiedziem
27 2|          Biskupowi: Miłościwy księże, jakoż to ma być, jam temu księdzu
28 2|        pocznie sie dziwować i mówi: A jakoż wy u djabla omacmie karty
29 2|            najeznikowi mężnie bronić, jakoż gdzieby J. M. pan Lubelski
30 3|              w poczciwym życiu muszą. Jakoż poprawdzie bez tego mc było
31 3|            serce radoby na to wydało; jakoż przedsię najdują sie takie
32 4|              wiele starania i pracej (jakoż ta musi być, kto chce w
33 4|           drogę cnoty i przeciwności. Jakoż, gdy Dworzanin będzie sam
34 4|           jeślim nie prawie sprostał (jakoż w tym nic wątpić nie trzeba),
35 4|              jego staranie być miało. Jakoż też i nasz Dworzanin w tej