Ksiega

 1 1|         przeto zbytnie miłości do serca przypuszczenie oszukiwa
 2 1|            bo nic nie sprawi, kto serca nie ma; wszakoż w powieści
 3 1|     przełamać wedle potrzeby swej serca ludzkie; abowiem to jest
 4 1|          tak małego a strapionego serca, iżby czytając Alexandrowe,
 5 1|     Dworzaninowi, ktora nie telko serca ludzkie miękczy, ale i źwirzęta
 6 2|          czas odchodzi od naszego serca ono wszytko, co nam było
 7 2| sierdzitość (bo zawdy z wielkiego serca roście) najduje sie w źwirzętach
 8 2|          przypuściła tak barzo do serca, iż już nie towarzysce,
 9 2|      sprzyjaźliwe, a dobrotliwego serca kupujemy je więc za wielkie
10 2|         ale żadna rzecz zajęczego serca ruszyć nie mogła; zgoła
11 3|           więtszą czyni, ta budzi serca w ludziach, iż każdy, kto
12 3|       cnot: mądrości, wspaniałego serca, wstrzymawałości i inych,
13 3|         sie śmiałości a wielkiego serca dotycze, i w tym drugie
14 3|    przypuściwszy gorącą miłość do serca, została nieobacznie więźniem
15 3|      niektórzy zniewolić poczciwe serca, a odjąć one swobodę, którą
16 3|            iż ta, której służę, s serca mię miłuje i umysł mi swój
17 3|      cnotliwe białegłowy obłożone serca mają. Toć sobie pospolicie
18 3|          ich siła jest kamiennego serca, które za statecznością
19 3|         nikogo miała, ktoby jej s serca życzył i służył, a tak siła
20 3|          inąd, jedno z uprzejmego serca, bo wielkiej paniej a co
21 3|          oczy same, jako pewni od serca posłowie, siła sprawić mogą,
22 3|       przez szkło, do upodobanego serca, zagrzewają je i czynią
23 3|          przypuściwszy zbytnie do serca miłość, umiarkować sie,
24 3|          sie temu, kogo podczas s serca miłują, niźliby sie do wolej
25 4|     szczodrobliwości, z wielkiego serca, z dobroci, i z inych cnót,
26 4|      rozsądku, że mogąc zmiękczyć serca okrutnych źwirząt, mogąc
27 4|        nie pochodziło z zajęczego serca przeciwnej strony.~Rzekł
28 4|        która śmiałość z wielkiego serca pochodząc, a wykorzeniając
29 4|          pan mój był królewskiego serca i myśli, a zachowywał we
30 4|          miał umieć być wielkiego serca, hojnym, sprawiedliwym,
31 4|         któremi chybiają nietelko serca, ale i wszytkiej tarczej.
32 4|       twarzy, iż contrafet jej do serca niosą, a dusza imie sie
33 4|         ani przez zdradę wniść do serca mogły. Więc jeśli sie płomień
34 4|           jakiś piękności) zapala serca nasze i przynosi taką uciechę,