Ksiega

 1 1| przystojna. rzecz sie widzi, nie przyść acz nic ku temu kresu, ku
 2 1|        to nie jest w naszej mocy przyść ktemu, o tych mowie, którzy
 3 1|         jest, iżby człowiek mógł przyść ktemu, bo jakoż w. m. snadź
 4 1|         to prze dawność nie może przyść do naszej pewnej wiadomości,
 5 1|          i mądrze pisać, jako ma przyść ku temu.~Nie wiem, by czego
 6 1|       łatwiuchno sie nauczy jako przyść ktemu. Ale o tym niechaj
 7 2|       sie musi, jakoby tedyż zaś przyść nań to miało. Taż przyczyna
 8 2|        te rzeczy, przez które ma przyść ku niemu. Otoż s takową
 9 2|       pragnąc, a nie mogąc ktemu przyść, musiał sie obrazić poczynają
10 2|          strychem jako on iść, i przyść ku takiemuż miejscu. Omyli
11 2|          mały za poszczęścieniem przyść by miał, tam nie radzę namniej
12 2|          może. Do czego kto chce przyść, musi siła pilności przyłożyć,
13 2|    oddawało) poczęła, a iż ktemu przyść nie mogło, aby byli mówili
14 2|         podjąć czego nie umie, a przyść o gańbę i lekkość. Ale niewiem,
15 2|          m. drogę, którą do tego przyść, aby człowiek, kiedyby jedno
16 2|        wielkim pieniądzom prędko przyść możesz. Takież też jeden
17 2|   białogłowy nigdy ku temu kresu przyść niemogą. A przeto porównaćby
18 3|       władzej, a gdy żadną miarą przyść ktemu nie mógł, aby w miłości
19 3|        zdrady nieprzyjacielskiej przyść miało) niebespieczeństwa.
20 3|           jako owce miedzy wilki przyść mieli, a gdy sie oni przysięgą
21 3|  niebespieczeństwa, s czego miał przyść ku nieśmiertelności, nierzkąc
22 3|       przez trudności wszelakiej przyść sie do tego może.~Przywiedzie
23 3|         listy (mym zdaniem) może przyść do tego; bo pod czas w jednym
24 4|          jakiem; byś mógł łatwie przyść ku temu naznaczonemu końcu
25 4|          mnimają, żeby mieli tym przyść w taką powagę i we wziętość
26 4|          Bo by mu to wdy musiało przyść na myśl, jako szkarada a
27 4|        Abowiem kiedy człowiek ma przyść w doskonały nałóg, a cnot
28 4|       jeszcze wątpią, aby na nie przyść kiedy miało, jako są złodzieje,
29 4|           któremi Dworzanin może przyść do łaski pańskiej, której
30 4|         opanowanie drugich ludzi przyść mogło, a to była rzecz jakoby
31 4|          szkodliwe, ale chcąc ja przyść ku onemu dobremu końcu,
32 4|          tym tak barzo cukrował, przyść ma. Odpowiedział pan Kryski:
33 4|        jako on poeta Stesichorus przyść miał; abowiem zwykł Bóg
34 4|         rzeczach, i stąd dopiero przyść do onej jedynej, istotnej,