Ksiega

 1 1|           jedno, że też pan Tarło nasz podczaszy Krakowski miał
 2 1|        niż gdzie indziej, abowiem nasz Polak, by jedno kęs z domu
 3 1|        Kryski powiedz, gdyż język nasz polski jest nie prawie doskonały, (
 4 1|           w. m. wiedzieć raczyli, nasz język nie Jest sam w sobie
 5 1|        język dobrze obfitszy, niż nasz być musi, a to stąd, iż
 6 1|      język miałby być, dobrze niż nasz cudniejszy. Jakoż podobno
 7 1|        Jakoż podobno obfitszy niż nasz być może, a to stąd, iż
 8 1|           sie od Turków spadlali: nasz też polski zda sie trudny,
 9 1|        błogosławiony czynią żywot nasz.~Pan Kryski na to tak powiedział:
10 1|            którą teraz widzimy. I nasz język polski rychłoby urosł,
11 1|         iż nędzny a mizerny żywot nasz ma być na świecie.~Gdy tu
12 2|        słabieją, przez które duch nasz rospostrza swoje władzą.
13 2|           Ganią też zasię i ubior nasz dzisiejszy, powiedając,
14 2|          Chcę tedy, aby Dworzanin nasz, gdy cośkolwiek czynić,
15 2|        Takowym niechaj nie będzie nasz Dworzanin; acz łaskę pańską
16 2|     głupiego mieć będą. Dworzanin nasz, kiedy mu z rzeczy przydzie,
17 2|           tego głupstwa dworzanin nasz niedopuści, ale za jakiego
18 2|         nam sama żywot ten nędzny nasz słodzi, za tą mamy, cokolwiek
19 2|          zgadzały. Przeto niechaj nasz Dworzanin ma jednego zwłasnego
20 2|        rejestru." A tak dworzanin nasz, starając sie o dobre mnimanie,
21 2|          niemiał. A tak Dworzanin nasz mimo główne swoje zawołanie
22 2|        żony. Tego ja nieobce, aby nasz dworzanin na sie wywoływał,
23 2|       prawdziwe powieda, a przeto nasz Dworzanin niechaj zaniecha
24 2|          teskliwe, któremi opływa nasz żywot. A przeto każdemu
25 2|    niedostatków, jako pan Gabriel nasz Grabowiecki w tym jest osobny,
26 2|       Jednego czasu tez towarzysz nasz, jeden (o którym ta sława
27 2|           czeladka młóci w gumnie nasz owies. A Rotmistrz rzekł:
28 2| służebnicy pana krakowskiego: Pan nasz dobrze słyszy, ale wy głuszkę
29 4|          człowiecze zgasły, rozum nasz musiał by barzo zemdleć,
30 4|        nie mogę. Ale będzieli sie nasz Dworzanin tak sprawował,
31 4|   staranie być miało. Jakoż też i nasz Dworzanin w tej mierze tak
32 4|       naprawdę nie nadziewał, aby nasz ten Dworzanin miał wniść
33 4|         miewali; a przeto jeśliby nasz Dworzanin, chocia i leciwy,
34 4|        własność. Ta wzbudza umysł nasz, a budzeniem lubość czyni,