Ksiega

 1 1|        czo sobie upodobał, przeto zbytnie miłości do serca przypuszczenie
 2 1|          tego, iż widzę być rzecz zbytnie trudną, ani ja najduję tego
 3 1|          też zasię, kiedy kto tak zbytnie ochędożnym chcze być, iż
 4 1|        owego, który ani wyciągnie zbytnie nogi, ani jej nad miarę
 5 1|         kto węzłowacie, a nie tak zbytnie łatwie pisze.~Powiedział
 6 2|   dzisiejsze czasy, a ony pirwsze zbytnie chwalą; ganiąc teraźniejsze
 7 2|         przyjaciel, który, iż sie zbytnie w muzyce kocha, kiedy s
 8 2|           nie zdało, iż sie w tym zbytnie ćwiczy, ale iż to ma sobie
 9 2|       inego pokazu łaski, niechaj zbytnie a jawnie nic łapa, jako
10 2|            bo iż jej człowiek nic zbytnie biega, każdy rozumie, iż
11 2|         do cudzoziemskich ubiorów zbytnie chciwi, ja mniemam, że każdemu
12 2|       wloszczyznie kocha, niechaj zbytnie krotką sukienkę, sajan przed
13 2|        dworzanin miał sie pstrzyć zbytnie, bo jakom pirwej powiedział,
14 2|          na przyjacielu, któregom zbytnie miłował, i o kim tożem bez
15 2|  szczęściem, iż sie go jedna pani zbytnie rozmiłowała. Ta miłość,
16 2| błażeństwem, chcąc sie przedać za zbytnie sprzyjaźliwe, a dobrotliwego
17 2|      niemogą myślić, zawdy takowe zbytnie wydwarzanie, abo jako sameż
18 2|      frasował na rostrucharza, że zbytnie drogo żołnierzewi zacenił
19 2|         tacy Rotmistrze, co to są zbytnie pilni.~Też i oto to niejako
20 2|          mu kiedyś niewiasta jego zbytnie potrawę osolila, pytał jej :
21 2|           barzo wymowny, by jedno zbytnie sprosnym nie był, mam za
22 3|        jednak rospustnym śmiechem zbytnie bespieczną a świegotliwą
23 3|         te dwie cnocie białągłowę zbytnie zdobią. A do tego niechaj
24 3|         to jest, mając na sie abo zbytnie wielkie nieszczęście, w
25 3|           polu zioła, gdy sie jej zbytnie pić zachciało, weszła do
26 3|        owemu, który przypuściwszy zbytnie do serca miłość, umiarkować
27 3|       gospody, bo człowiek, kiedy zbytnie miłuje, siła mu sie kroć
28 3|          swoją chęcią, iż ono, co zbytnie pokryte być miało, na jaśnią
29 4| Jowiszowym, gdzie Prometeus przed zbytnie czujną strażą przystępić
30 4|           jako w. m. widzisz, nie zbytnie tłuste. Wszakoż i o tym
31 4|          wna wywróciło, jedno nie zbytnie bogactwa, a zły porządek?
32 4|       pewny kres zamierzył, bo te zbytnie stroje nic inego nie są,
33 4|          musi być starym (abowiem zbytnie rzadko rozum a umiejętność