Ksiega

 1 1|        rzymscy i greccy hetmanie, wszytcy uczeni byli. A nakoniec
 2 1|       jako rozumiał, że mieli być wszytcy od Homera, którzy o nim
 3 2|       trefnością, jako to widzimy wszytcy być w panu Janie grabi s
 4 2|          nic jednych obyczajów są wszytcy panowie, i nie możemy im
 5 2|       iżeby sie we wszetecznikach wszytcy kochać mieli. Znam ja te
 6 2|     sposobem musieliby tego wieku wszytcy panowie źli być, co ich
 7 2|     ohyzdy bywają więc bliscy owi wszytcy, którzy sie wydają za trefne,
 8 2|        ziemię. Nazajutrz, gdy nie wszytcy mogli być tak czerstwemi (
 9 2|           który może rzecz, którą wszytcy jednako w ten czas rozumieją,
10 2|         nauce i przykładnym życiu wszytcy ludzie dobrze rozumieli,
11 2|       prawi - my byśmy byli teraz wszytcy co jeść nie mieli. Tenże
12 2|           w. m. zostaną, ale i ci wszytcy, którzy im zwycięstwa życzą.~
13 3|           i Socrates i Cato i ini wszytcy Philozophowie za nic stoją
14 3|            kto ranny, kto zdrowy, wszytcy i z batą przyszli w nieprzyjacielskie
15 3|           maluczki włos Rzymianie wszytcy nie zginęli.~Rzekł pan Kostka:
16 3| małżeństwo przyszli; tegoż im też wszytcy w onym mieście ludzie życzyli,
17 3| nieszczęsne małżeństwo, s którego wszytcy ludzie wobec żałosni byli,
18 3|           nie szkodował.~Tu u gdy wszytcy śmiać sie poczęli, i drudzy
19 3|      najwięcej sług miały, a iżby wszytcy (gdzieby to mogło być) w
20 3|        nie uczynisz, tedy będziem wszytcy tak rozumieć, jako i pan
21 4|           I widzi mi sie, by tacy wszytcy byli w wyższym kole, mniej
22 4|        umyśle każą, widząc iż, im wszytcy ulatają, iż sie im kłaniają,
23 4|        miescu zasiedli, iż ludzie wszytcy, nierzkąc wielkie, ale najmniejsze
24 4|    kładzie; ale studnię, s ktorej wszytcy ludzie czerpają, zaraża
25 4|         którego samego na świecie wszytcy byśmy sprawiedliwie pragnąć
26 4|   swobodzie, a poddani pospolicie wszytcy w niewolej. Ale w tym państwie,
27 4|         jedno iż z obyczajów jego wszytcy poddani swe obyczaje formują;
28 4|           te słowa: Tym więcej my wszytcy w. m. zostaniem powinni,
29 4|         kiedyby jednostajną myślą wszytcy podnieśli wojnę przeciwko
30 4|        Kryski wymówił, zamilkł, a wszytcy hnet jęli go nagrzewać,
31 4|          m. pan Lubelski kazał, a wszytcy mi jęli prosić, toż dopiero
32 4|          jest i studnią, s której wszytcy czerpają, a jej przedsię