Ksiega

 1 1|      potym, kiedy Krol Jego M. po śmierci Krola Zygmunta świętej pamięci,
 2 1|         sie za tym nie musiał bać śmierci. Odpowiedział pan Kryski:
 3 2|    Crassus merskać u pręgi, aż do śmierci, dokładając tego, iż po
 4 2|        miłości trwać będzie aż do śmierci, tak dobrze jako onych starych,
 5 2|     srogim siedzą, gdzie co dzień śmierci sie nadziewając przedsię
 6 2|        został, i rozmawiając to o śmierci a panowaniu przeszłego Papieża,
 7 2|      mówić: Bodajżeś sie ty tu do śmierci nie wrócił. Gdy to usłyszał
 8 2|           począł, abych sie tu do śmierci nie wrócił.~Chwalę też i
 9 2|          jeśliś ty mnie chciał od śmierci wrócić, mogłeś to uczynić
10 2|     dobrzy ludzie; idź do zabitej śmierci. Owa tak one słowa z wielkim
11 2|      winien. Jako jeden ksiądz po Śmierci drugiego, prosił o beneficium
12 2|        Maryej ku czci a chwale do śmierci suszyć. Gdy to uczynił,
13 3|         boją ani mąk żadnych, ani śmierci, a przedsię niemamy ich
14 3|    żydowskiego co uczyniła; ta po śmierci męża swego widząc wyruszenie
15 3|    Mitrydatowych, które mniej sie śmierci bały, niż sam król Mitrydates.
16 3|      ostatnim punkcie straszliwej śmierci one myśl stałą, bespieczną,
17 3|      mężów, co pragną ustawicznie śmierci, nie mogąc wycirpieć tego,
18 3|         myśląc, jedno, jakoby sie śmierci niewinnej jego sławnie pomścić
19 3|          okrutnym więzieniu aż do śmierci. Gdy ta wieść przyszła do
20 3|        rychlej przyczyna jest jej śmierci, iż sie jej długi czas zdał
21 3| stateczności byłem raz bliziuchno śmierci.~Powiedział tu pan Bojanowski:
22 3|       tych jest, którzy bojąc sie śmierci, czynią to, co uieprzystoi.
23 3|       bojaźń jakiei okrutniejszej śmierci, abo osława, abo co takiego,
24 3|        tym jest więtszej sławy po śmierci godna, im tu w podlejszym
25 3|          którym świat omierzł, iż śmierci pragną, tym więtsza ich
26 4|            i każde cnotliwe serce śmierci płacze, a nieszczęście złorzeczy,
27 4|     sąsiad i wobec wszytka Korona śmierci ich nie wspomni bez żalu.
28 4|          aż przy ostatnim punkcie śmierci, gdzie już syrop niepłatny,
29 4|          dla wiecznej pamiątki po śmierci. Jako czynili starzy Rzymianie,
30 4|        chowali, jako przystoi, do śmierci. I wiele tych rzeczy jest,
31 4|        mąk, srogiej a straszliwej śmierci nic sie nie bały; a jeszcze