Ksiega

 1 1|               a bez wszelakiej wady. Lecz iż natury człowieczej me
 2 1|            któryby gi mógł osłodzić; lecz podobno wedle przyczyny,
 3 1|            tą sie on niechaj zaleci. Lecz to nad wszytko, żeby w nim
 4 1|         Dworzanin i to dobrze umiał, lecz iż tego zwyczaju u nas nie
 5 1|            są w zwyczaju pospolitym. Lecz gdzieby dzisiejszego słowa
 6 1|              czo mówi, mówi s chęci. Lecz mówiąc o obojgu zaraz, i
 7 2|           był nigdy od siebie rozny.~Lecz s tych wszytkich swych godności
 8 2|            sto złotych na kopę waży. Lecz i w tym to jest nad wszytko,
 9 2|        pospolite pohamować nie chce. Lecz ja nic wiem ku dobremuli
10 2|             m. w mojej grze baczysz. Lecz iż sie ja przegrawając frasuję,
11 2|      ciskając na koniec igły utykał. Lecz na ten czas o tej grze dosyć,
12 2|              tam tego było niewiele. Lecz tego, czegoby nie umiał,
13 2|              wiatrem w dzień gorący. Lecz do tego musi mieć i tę podporę,
14 2|              kto chciał tego podjąć.~Lecz takowych żartów siła ksiądz
15 3|              wiedząc co s kim mówić. Lecz do tego trzeba pięknych
16 3|       ochędostwem aby sobie pomogła, lecz tak skrycie, tak nieznacznie,
17 3|          teraz formuję, nie królową. Lecz to podobno w, m. załawiasz
18 3|       niechcę, co sie wczora mówiło, lecz to powiedam, com od uczonych
19 3|              chciał, tedy nie umiem, Lecz to mi sie widzi być istotny
20 3|           dobremu, a zbożnemu życiu, lecz to powiedam, panie Bojanowski,
21 3|               jakom miłości godziem, lecz to pewnie wiem, iż z dusze
22 3|    uszczypliwego słowa przeciwko im; lecz takeś ich w. m. teraz dotknął,
23 4| Rzeczypospolitej, niźli sie kołysze. Lecz o tym niechaj będzie dosyć
24 4|           aby na rozumie przewiodła. Lecz gdzieby mieli pewną wiadomość,
25 4|              im biegu, ani skakania, lecz chcą, żeby koń w ten czas
26 4|       wypuszcza, aby były posłuszne. Lecz panowanie dwojakie jest,
27 4|           swą i kocha sie w paniech, lecz nie w takowych, którzy pokazując
28 4|             cudności nie potrzebuje.~Lecz, iż człowiek dalej pospolicie
29 4|              piękna wystąpi s kresu, lecz do takowej rospusty pewnie
30 4|            niebespieczeństwo zginie. Lecz jeśli płomień nie zgaśnie,
31 4|          światłość patrzyć nie mogą, lecz oczyma dusznemi; gdzie potym