Ksiega

 1 1|       najsmaczniejszy trunek: bo kiedyby takowy miał być, prędkoby
 2 1|         nie inaczej, jedno, jako kiedyby kto Polaki wyganiał z ziemie,
 3 1|       czują, jest z zwyczaju, bo kiedyby nie z zwyczaju rósł, ale
 4 1|        były, niż o twarz. A wdy, kiedyby sie bez przyczyny ustawicznie
 5 2|       tak błądzą, nie bacząc, iż kiedyby tak szło, co dalej to gorzej,
 6 2|   drugiej stać nie może. Pewnie, kiedyby nie były krzywdy, niebyłoby
 7 2|         odgromić chce, jako też, kiedyby sie przed wszytkim ufcm
 8 2|       niechcąc jego tym obrazić, kiedyby dla niego nie uczynił, nic
 9 2|       tego przyść, aby człowiek, kiedyby jedno chciał, mógł rozśmieszyć
10 2|          teraźniejszej rzeczy, a kiedyby też dobrze należało, jednakby
11 2|        prawi. - A Skotnicki zaś: Kiedyby jeden z was chciał uczynić
12 2|       nas, ten dobry pan. A cóż, kiedyby był wygrał, dopieroćby nas
13 2|    wziąwszy potłukła w ten czas, kiedyby on na zamku w oknie stojąc
14 2| słuchając powiedział: Cobyś dał, kiedyby sie kto obrał, a chciał
15 2|     garki była zdobyła: Słysz. A kiedyby znowu co takiego trefnego
16 3| białagłowa winną nie będzie. Ale kiedyby kto przy jej bytności takowe
17 3|          są tym niedoskonałe, bo kiedyby siła a dużość sama płaciła,
18 3|        niż białągłowę, i owszem, kiedyby sie wszytko mężczyźni rodzili,
19 3|        dnia, tej jednej godziny, kiedyby mężczyzna zamiłowawszy nie
20 3|   dwornej paniej za złe niemiał, kiedyby sie ona, widząc niemiłość
21 3|         miłość nie swojej równi, kiedyby go z dusze miłować niemiała.
22 3|       częstokroć sie usty śmiać, kiedyby serce płakało, a to Jest
23 4|     fałszem niktby nie narabiał, kiedyby w cnotach, tak, jako i w
24 4|       iście sumnienia nie mieli, kiedyby nie wiedzieli, iż to, co
25 4|         affektów, które affekty, kiedyby do końca w człowiecze zgasły,
26 4|         sie widziało tak lepiej, kiedyby miedzy poddanemi więtsza
27 4|           m. za wielkiego króla, kiedyby sie trzoda wszytka jego
28 4|  nieprzystojnie używał. Abowiem, kiedyby sie byli Rzymianie, Aleksander
29 4|       pożytkiem użyć mogli, jako kiedyby jednostajną myślą wszytcy
30 4|       owo próżna by robota była, kiedyby kto na szczyrym piasku posiał
31 4|     nieszczęśliwy rodzaj ludzki, kiedyby dusza nasza, która sie miłości