Ksiega

 1 1|   panien Zeuxis malarz kształt piękności, ustawicznie brali. I ktokolwiek
 2 3|      dwornej paniej. Ale zasię piękności, kształtownych członków
 3 3|   rodzi, tyleśmy za to cnocie, piękności obyczajom białychgłów powinni;
 4 4| Dersniak: Widzi mi się, iż dla piękności, a urody męźczyznskiej barzo
 5 4|      nie jest, jedno pożądanie piękności; a piękność nietelko ta
 6 4|        a miłość jest pożądanie piękności, toć bez pochyby miłość
 7 4|   niewolą, jeśli sie rozmiłują piękności i ku niej samej chęć tę
 8 4|       aby doskonale w używaniu piękności być niemieli, a używając
 9 4|        bliskim uznawcą boskiej piękności. Jeszcze też tego dołożę,
10 4|      poszło; a coś też w. m. o piękności powiedział, jakoby miała
11 4| przysłuchywał, jako my potahli piękności białychgłów pożądać, czego
12 4|      tego, jako stary człowiek piękności białychgłów użyć, i jako
13 4|        karać, którzy przeciwko piękności, przeciwko rzeczy świętej
14 4| studnie nie pokryte, nigdy tej piękności, tego kształtu, ani pożytku
15 4|       tego świętego przezwiska piękności.~Gdy to pan Kryski wymówił,
16 4|    jako prawdziwie kto ma użyć piękności.~Owa nakoniec pan Kryski
17 4|        niewymownej niebieskiej piękności przywieść może.~Ku temu
18 4|       smysły, które do uznania piękności należą, a myślą, która na
19 4|       co najdalej, a mógł użyć piękności bez wszelkiego serdecznego
20 4|  przyłoży ją ku samej szczyrej piękności, formując onę w swej głowic
21 4|   pochodzi. I dopiero w takiej piękności niechaj sie kocha, tej niechaj
22 4|  najwyższej, od której wszytki piękności swą piękność biorą, a zatym
23 4|        zapaliwszy sie miłością piękności Bożej z Anioły sie zbraci,
24 4|     ale jest prosto cień jakiś piękności) zapala serca nasze i przynosi
25 4|      sie z widzenia najwyższej piękności rodzi ? Wiem pewnie, iż,
26 4|      Wiem pewnie, iż, jako tej piękności żaden rozum ogarnąć, żaden
27 4|   świecie pięknym rzeczam swej piękności użycza, bo przez sie piękności
28 4| piękności użycza, bo przez sie piękności mieć by nie mogły, jako
29 4| spodnim szczeblu ma cień jakiś piękności, idźmy aż do onego najwyższego
30 4|   miłość niebieską tę, która s piękności, z dobroci, z mądrości boskiej