Ksiega

  1 Ded|                jako za panowania W. K. M. a to zasię nie od szczęścia
  2 Ded|                 Albowiem gdyś to W. K. M. jął pokazować widomie światu,
  3 Ded|             wiele powinna Polska W. K. M. za tę jaśnie dobrotliwą
  4 Ded|          przypatrując i ja sługa W. K. M. a rozumiejąc, że to wszytko
  5 Ded|             wszytko wieldze jest W. K. M. miło, czo kto dla narodu
  6 Ded|        wypisałem rozmowy Dworzan W. K. M. Prądnickie. A iżeś W. K.
  7 Ded|               Prądnickie. A iżeś W. K. M. i Księdza Maciejowskiego
  8 Ded|                być może, posyłam W. K. M. mojemu miłościwemu panu
  9 Ded|               mnie by za to, ale W. K. M. dziękować byli powinni;
 10 Ded|          powinni; abowiem miłość W. K. M. przeciwko Rzeczypospolitej
 11 Ded|                 a dobrodziejstwo W. K. M. do tego mi pomogło, żem
 12 Ded|             dokonać mógł. A Wasza Kro. M. nie pocztę jako jest mała
 13 Ded|                w miłościwą łaskę W. K. M. zalecam. Pisan w Tykoczynie
 14 Ded|        sześćdziesiątego piątego.~W. K. M.~Najniszszy sługa~Łukass
 15 1  |        zbłądził, kiedybym był dał Jego M. panu Ocieskiemu Kanclerski
 16 1  |    Zebrzydowski dworzaninem u Krola go M. dzisiejszego pana naszego.
 17 1  |              omyślał, skądby Krol Jego M. cześć, a naród polski sławę
 18 1  |            tedy potym, kiedy Krol Jego M. po śmierci Krola Zygmunta
 19 1  |          siedząc (gdzie też był i Jego M. pan Stanisław Maciejowski,
 20 1  |                w karciech; zaprawdę W. M. by to przystało, którzy
 21 1  |           imowali. Panie Kryski, ku W. M. ja mówię, któryś podobno
 22 1  |                ziemi świadom, pokuś W. M. tego, a tak jakoś był powodem
 23 1  |         niechajby sie takowe gry od W. M. poczęły. Masz oto W. M.
 24 1  |                M. poczęły. Masz oto W. M. rowne towarzystwo, pana
 25 1  |              Derśniaka, którzy tego W. M. radzi pomogą. I Kostka
 26 1  |              powie, szło w posłuch. Ja M. księże, iżem do tej doskonałości
 27 1  |              powiedział. A ja przed W. M. panem swym, nie chciałbym
 28 1  |                nie umiem, ale przed W. M. żadną miarą. Pan Kryski
 29 1  |                żadną miarą. Pan Kryski M. księże (odpowiedział pan
 30 1  |          Myszkowski: Znam to do siebie M. księże, że sie ni nacz
 31 1  |             chowają. Czego ja uchodząc M, księże, wyznawani to przed
 32 1  |          księże, wyznawani to przed W. M. panem swym, że nic nie
 33 1  |              może, radbym, aby wola W. M. do tego przystąpiła, iżby
 34 1  |           Academia Padewska, ktorąś W. M. teraz wspominać raczył,
 35 1  |               ja tego nie ganię, iż W. M. jako i pan Kryski nic o
 36 1  |                przedsię wiem, iżbyś W. M. tak dobrze, jako i pan
 37 1  |         chwalił tę ochotę, ktorąbyś W. M. w tej mierze pokazał, niż
 38 1  |            powiedział: Puściszli to W. M. Miłościwy księże, na one
 39 1  |              aleby lepiej, żebyś to W. M. jednemu roskazał, bo kiedy
 40 1  |                Nie jest tu żaden z nas M. księże, któryby prośby
 41 1  |              księże, któryby prośby W. M. bez wstydu wielkiego słuchać,
 42 1  |                miał. Przeto prosimy W. M. jako swego miłościwego
 43 1  |          roskazować raczył. Gdyż to W. M. po mnie mieć chcecie (odpowiedział
 44 1  |                tedy panie Wapowski, W. M. roskazuję, abyś wnet po
 45 1  |              swoje powiedział, a po W. M. pan Myszkowski, potym pan
 46 1  |               gra najpełniejsza, tę W. M. przed sie weźmiecie. A
 47 1  |                wiem, czo ja mam naleść M. księże, nie straciłem nic,
 48 1  |           panie Bojanowski, aby kto W. M. tak łatwie oszukać mógł,
 49 1  |               czo to jest. Chciałby J. M. ksiądz Biskup, aby miasto
 50 1  |               kart wynalazł każdy z W. M. grę rozumną, na kształt
 51 1  |               powie, tedy obierze Jego M. ksiądz Biskup ku igrze
 52 1  |                sie będzie najlepsza J. M. widziała. Odpowiedział
 53 1  |            Bojanowski: Już ja rozumiem M. panie, o takowe gry mnie
 54 1  |                panie Bojanowski, od W. M. czekam, nie takowych gier
 55 1  |    prostaczkich. I rozumiem, że sie W. M. s swoją źle nie popiszesz!
 56 1  |          Kostka rzekł: Nagła to na mię M. księże, nielza, jedno mi
 57 1  |           Komornik z listy od Krola J. M. przyjechał, ktore listy,
 58 1  |      zostawiwszy na miejscu na swym J. M. pana Lubelskiego, i przykazawszy,
 59 1  |         powiedział: Mnie sie tak widzi M. panie, iż każdy z nas,
 60 1  |               Kostka, obrócił sie Jego M. pan Lubelski do pana Wapowskiego
 61 1  |            począł: Nie śmiem twierdzić M. panie, aby mie, jakom na
 62 1  |           gniewu: iż jeśli tu kto z W. M. jest, który w takowym gniewie
 63 1  |           wszytkim podobała okrom Jego M. pana Lubelskiego, który
 64 1  |                panie Wapowski, czoś W. M. o gniewie w miłości powiedział,
 65 1  |                Radbych tu każdego z W. M. słyszał zdanie, w którymby
 66 1  |           Radbym, aby mi to było wolno M. panie, jako więc owo bywa
 67 1  |             dzisiejszego pana Krola J. M. (nie wspominając jeszcze
 68 1  |             godzien: Widziałoby mi sie M. panie, abyś W. M. obrał
 69 1  |               mi sie M. panie, abyś W. M. obrał jednego s tych panów,
 70 1  |              idaie o to, żeście sie W. M. jeszcze nie wszyscy wyprawili;
 71 1  |                zapłaci. Weźmiesz to W. M. na się, panie Kryski, opisać
 72 1  |       Dworzanina. Czo tym ochotniej W. M. uczynisz, im to lepiej,
 73 1  |                sie czo inaczej, niż W. M, powiesz, będzie zdało,
 74 1  |              będzie wolno przeciwko W. M. mówić, tak, jako pan Bojanowski
 75 1  |             odpowiedział: I gry żadnej M. panie trefniejszej w mej
 76 1  |                pożytek tym panom, a W. M. krotochwilą z rosprawy
 77 1  |              gdzie, kiedybyś to był W. M. na tego włożył, któryby
 78 1  |             miała. Czemu iżeś snadź W. M. więcej folgował, i dla
 79 1  |                nie sprzeciwił wolej W. M., ani ubliżył zdaniu, a
 80 1  |                samo mię to u wszech W. M. wymówi, i da mi tę wolność,
 81 1  |         abowiem nie telko każdemu z W. M. może sie tak zdać, a mnie
 82 1  |             sie to tak miało, jakoś W. M. powiedział, iż w każdej
 83 1  |          przyrodzenia nadani, jakoś W. M. powiedział: prawda to jest,
 84 1  |               i zgadzam sie w tym z W. M.; ale to widzimy tak w zacnych
 85 1  |                do doskonałości, coś w. m. teraz wyczytał, jako na
 86 1  |         rzeczach sądzimy. Patrzcież w. m. jako wiele na tym należy,
 87 1  |                pani: A to rzemięsło w. m. jakież wdy jest, odpowiedział
 88 1  |           teraz wojny niemasz, abyś w. m. dal sie czyście tłustem
 89 1  |               s tym wszytkim, czego w. m. przeciwko nieprzyjacielowi
 90 1  |            kiedy wojna będzie, abyś w. m. barziej niż teraz nie zardzewiał.~
 91 1  |            Rzekł temu pan Lubelski: J. M. nie mogła trefniej powiedzieć
 92 1  |              to: Niewiem jeśliś-mie w. m. dobrze pojął, jam o chełpliwych
 93 1  |              Dreśniak: Nauczże nas, w. m. jako w to potrefić.~Mym
 94 1  |           Pomnię, panie Kryski, żeś w. m. powiedział, iż ten dworzanin
 95 1  |             zdadzą. Raczże nam tedy w. m. powiedzieć, czego do wdzięczności
 96 1  |             rzeczy rozdzielnie racz w. m. mówić, jaki wzrost, jaki
 97 1  |            tego Dworzanina, którego w. m. wizerunek czynisz, owa
 98 1  |               nieco spytać muszę. A w. m. M. panie Lubelski proszę,
 99 1  |            nieco spytać muszę. A w. m. M. panie Lubelski proszę,
100 1  |                 bo pomnie jakoś nam w. m. wolnego mówienia pozwolił,
101 1  |               sie zdało, a wżdyś go w. m. za to skarać nie raczył.~
102 1  |            Lupa powiedział: Widzisz w. m. M. panie, jako z jednego
103 1  |              powiedział: Widzisz w. m. M. panie, jako z jednego błędu
104 1  |                ktemu pan Kostka: To ja M. panie ujdę karania, gdyż
105 1  |            swój występ, i za to, iż w. m. przywiódł ktemu, abyś zgrzeszył;
106 1  |            ktemu, abyś zgrzeszył; a w. m. zasię i za swój grzech,
107 1  |                powiedział: Jam jeszcze M. panie do tych czasow nie
108 1  |            panie Kostka, już możesz w. m. spytać o czoś chciał, ja
109 1  |              powiedział: Nie dobrze to M. panie, iż w. m. tak jako
110 1  |              dobrze to M. panie, iż w. m. tak jako i ksiądz Biskup,
111 1  |             Kryski, zda mi sie, żeś w. m. wielokroć to powtarzał,
112 1  |               i to mi sie widzi, że w. m. kładziesz za jeden przysmak
113 1  |                nie pojdzie. Ale żeś w. m. powiedział, iż sie s tym
114 1  |        sposobni do tego, iż, (jakoś w. m. powiedział) gdzie praca
115 1  |              przyść ktemu, bo jakoż w. m. snadź każdemu tu wielką
116 1  |              iny nie odejmie, jedno w. m. że sam, kiedy nas nauczysz,
117 1  |       przystałości. I powinieneś to w. m. uczynić, przyjąwszy na
118 1  |                brzemię z roskazania J. M. pana Lubelskiego. Odpowiedział
119 1  |           czego inego nie jestem ja w. m. uczyć powinien, tom telko
120 1  |              sie podjąć mógł, uczyć w. m. tego wszytkiego, czo on
121 1  |                 tak też i ja, jeśli w. m. będę umiał powiedzieć doskonałego
122 1  |            własność, niechciejciesz w. m. więcej po mnie. Jedno żebym
123 1  |             odpowiedział na pytanie w. m. panie Kostka, a ile ja
124 1  |                ile ja mogę, uczynił w. m. dosyć, tak powiedam, iż
125 1  |                oszukano. Obaczciesz w. m. jako wnet straci swą gracyą
126 1  |         jednego, którego sie taniec w. m. barzo podobać będzie, bo
127 1  |      powiedział na to: Wiem na kogo w. m. przymawiasz, ale to w.
128 1  |                 przymawiasz, ale to w. m. racz wiedzieć, że owo jego
129 1  |          Przypatrz sie temu każdy z w. m. jako owo brzydka rzecz,
130 1  |                rzekł zasię: Widzisz w. m. że i w tym nie dobre wydwarzanie.
131 1  |             powiedział: Tedy sie to w. m. nie podoba, kiedy Polak
132 1  |              jako błądzą, znacie to w. m. dobrze sami.~Na ten czas
133 1  |             tak jest (jakoż podobno w. m. w tym nie wętpisz) to pewnie
134 1  |        Myszkowski: Pozwalam ja tego w. m. panie Kryski, iż pisanie
135 1  |              nie mógł.~Pan Lubelski J. M. powiedział tak zatym: Jest
136 1  |                czas, a teraz to nam w. m. panie Kryski powiedz, gdyż
137 1  |         wszakże, aby sie roskazaniu w. m. dosyć stało, powiem, co
138 1  |               Naprzód tedy, abyście w. m. wiedzieć raczyli, nasz
139 1  |        polskich jedno uczyni. A coś w. m. M. panie mowę łacińską
140 1  |              jedno uczyni. A coś w. m. M. panie mowę łacińską wspomniał,
141 1  |                każdej mowy. Na ostatku M. panie raczysz mie w. m.
142 1  |                M. panie raczysz mie w. m. pytać, ktoryby mi sie s
143 1  |                 nie wiem jako na to w. m. odpowiedzieć, bo w tej
144 1  |    Odpowiedział pan Kryski: czym to w. m. pokazać chcesz. Powiedział
145 1  |             rzekł pan Kostka, czemu W. m. w rzeczy tak jasnej spór
146 1  |             około dawności pozwalam w. m. Ale to jest iny spor, czo
147 1  |               to jest iny spor, czo w. m. powiedasz iż tam temi języki
148 1  |             wszytkim światem. Patrz w. m. iż za krolow rzymskich
149 1  |          zagnał, lepiejby, abyś nam W. M. powiedział, jeśli trzeba
150 1  |           dobrzeby pan Kryski, abyś w. m. przystąpił do czego inego.~
151 1  |                 A przeto lepiej byś w, m. uczynił, panie Kryski,
152 1  |              panie Kryski, kiedybyś w. m. swoję prowadził, a nie
153 1  |         odpowiedział pan Kryski, bo w. m. kochając sie w białychgłowach
154 1  |              widział to kiedy kto z w. m. iżby mu sie tknąć sercza
155 1  |          wydwarzania, bo to każdy z w. m. na oko widzi, jako szpeci
156 1  |          poduszką u siebie (jako to w. m. wiecie) miewał; a nie telko
157 1  |             szerzę, gdyż to każdy z w. m. zna, jako ci błądzą, którzy
158 1  |            rzemięsła. Wiecie też to w. m. iż gdzie sie kto ma czego
159 1  |                Wapowski), czemu tak w. m. chcesz mieć, iżby dworzanin
160 1  |                panie Wapowski, abyś w. m. w tej rzeczy był sędzią,
161 1  |           rzeczy był sędzią, bo byś w. m. drugiej stronie był barzo
162 1  |             Wapowski: Cięszko mi na w. m. panie Kryski. Dopieruczkoś
163 1  |                Kryski. Dopieruczkoś w. m. ganił niektóre narody i
164 1  |           sobie nie mają, i mówiłeś W. M. wiele za nią, jako przez
165 1  |                a teraz zasię mówisz w. m. jakoby coś inego. A za
166 1  |              jakoby coś inego. A za w. m. niepomnisz, jako Alexander
167 1  |              to wszytko weszło, czo w. m. chcesz, aby było w tym
168 1  |               i ine fraszki, ktoreś w. m. przypisał Dworzaninowi,
169 1  |              pan Kryski: Nie wchodź w. m. ze mną w tę gadkę, boć
170 1  |              ze mną w tę gadkę, boć w. m. daleko zawiodę, abowiem
171 1  |       rozumiano. Mam za to, iżeście w. m. czytali, iż Chiron on starzec,
172 1  |             panie Lupa, nie odejmuj w. m. muzyki Dworzaninowi, ktora
173 1  |               tych przyczyn, któreś w. m. namienił i dla inych wiele,
174 1  |              rad widział, żebyś nam w. m. pokazał, jako dworzanin
175 1  |            tego wszytkiego, czoś mu w. m. przypisał, na ktory czas,
176 1  |              odprawiwszy do Krola Jego M. Komornika, i bywszy czas
177 1  |             milczenie było, rzekł Jego M.: Nuż przedsię kto teraz
178 1  |               pan Kryski: Milczeć musi M. księże, komu rzeczy nic
179 1  |            rzeczy nic dostaje. Aniś w. m. w tym milczeniu kęs jeden
180 1  |     dworzaninowym nie dostaje (jako W. M. raczysz wiedzieć, o czym
181 1  |           rzecz była teraz), dobrze w. m. uczynić będziesz raczył (
182 1  |             raczył (ponieważ władza J. M. pana Lubelskiego przy bytności
183 1  |           Lubelskiego przy bytności w. m. ustaje, kiedy komu inemu
184 1  |             Bojanowski: Nie chciałbych M. księże, aby sie pan Kryski
185 1  |         poruczył, a tak u niego sie w. m. wszytkiego domawiajcie.~
186 1  |            powiedział: Wiem, że tym W. M. Panie Myszkowski nie wzgardzisz,
187 1  |              Ale.~A przeto uczynisz w. m. dosyć żądości p. Bojanowskiego,
188 1  |              pan Myszkowski) chcesz w. m. to dzielić, co dzielone
189 1  |          poniekąd i tego, co na mię w. m. kłaść raczysz, a podobno
190 1  |                pan Lubelski: Bądźże w. m. teraz panem Kryskim, a
191 1  |            miał.~Zatym rzekł pan Lupa: M. księże, wieczerza już gotowa,
192 2  |              Biskup dla spraw krola J. M. musiał na pokój odyść;
193 2  |                jest rzecz, którą na w. m. włożono: to ktemu, iż każdy
194 2  |              jest o czym starać sie w. m.~Tu nie czekając, aby pan
195 2  |                Bojanowski zda sie to w m. małe brzemię, które jest
196 2  |           błazeństwem wyjechałeś tu w. m. na plac, jakoby nie mógł
197 2  |               widomą prostotę: a za w. m. niewiesz, iź obłędy nie
198 2  |          jasnego, jako to, o którym w. m. powiedasz, iż nie będzie
199 2  |                abym temu, co na mię J. M. pan Lubelski włożyć raczył,
200 2  |              powiedział: Te regułki w. m. zda mi sie, iż nie wiele
201 2  |               pan Myszkowski: Jeśli w. m. dobrze pomnisz, pan Kryski
202 2  |                 o którymem niedawno w. m, powiedał iż nalazł sobie
203 2  |             zda mi się, iż tę rzecz w. m. subtylnie wyciągasz, bo
204 2  |            jeden pan, co go wszyscy w. m. znacie, który, iż łuk duży
205 2  |            złość latom.~Nie odejmuj w. m. muzyki starym, rzekł pan
206 2  |               Myszkowski: A widzisz w. m. panie Lupa, iż ci starzy,
207 2  |              już wyliczył.~Rzekł tu J. M. pan Lubelski: Mym zdaniem
208 2  |               zdaniem zdzierasz sie W. M. panie Myszkowski s pracej,
209 2  |      Myszkowski s pracej, nie iżbyś w. m. niemiał co powiedać. Ale,
210 2  |               iż ja tu s poruczenia J. M. księdza Biskupa mam zwirzchność,
211 2  |           zwirzchność, roskazuję to w. m. abyś w. m. tak długo mówił
212 2  |             roskazuję to w. m. abyś w. m. tak długo mówił o tejże
213 2  |           Lubelski: Niewiem, byś to w. m. drugi raz, rozmyśliwszy
214 2  |               powiedzieć mógł. Więc w. m. tak słabo o swym rozumie
215 2  |                 a byli ludzie, jako w. m. wiesz, którzy leda co wziąwszy
216 2  |           dobrze i szyroko mogli, a w. m. o rzeczy, w której jest
217 2  |             już poty mowił, póki mi w. m. każesz, tego wierę niewiem,
218 2  |                 barzo wiele, boś tu w. m. na krotce, a właśnie pochlebcę
219 2  |            jest skromnym. Kto sie z w. m. temu przypatrzył kiedy
220 2  |              nie sprostać może.~Niż w. m. panie Myszkowski dalej
221 2  |                Lupa, chce mi sie tu w. m. troszkę zabawić.~Jeślim
222 2  |        wyrozumiał, powiedziałeś tak w. m., kto chce mieć łaskę pańską,
223 2  |            łapać. Mnie sie nauka ta w. m. nie podoba, bo wszytko
224 2  |              Nakoniec doznałeś tego w. m. sam, iż niektórzy u naszych
225 2  |            łasce nie widział; jeśli w. m. którego pomnisz, proszę
226 2  |                 proszę namień mi go w. m.~Odpowiedział pan Myszkowski:
227 2  |              wszeteczność która sie w. m. wszetecznością widzi, ma
228 2  |            Myszkowski: Nie mów tego w. m., abowiem tym sposobem musieliby
229 2  |    niepobożność pańska.~A o tym, co w. m. rozumiesz, panie Myszkowski (
230 2  |                pan Myszkowski: Masz w. m. panie Bojanowski i każdy
231 2  |              rad słuchał, abyś mnie w. m. nauczył, jako rozeznać
232 2  |               Myszkowski: Odpuść mi w. m. niechcę zabrnąć tak głęboko,
233 2  |                rozmowę; na baczenie w. m. to puszczam.~Rzekł pan
234 2  |      Bojanowski: Więc mi to acz nic w. m. powiedz. Gdyby mnie pan
235 2  |                panięty. Ale kiedy Jego M. niechce tej powagi złożyć
236 2  |        obyczajach nie mówić.~Gdyżeś w. m. spomniał, rzekł tu pan
237 2  |                 proszę, powiedz nam W. m. jako sie dworzanin ubierać
238 2  |      wszelakiego ochędostwa daj nam w. m. swoje naukę, bo dziś u
239 2  |              pan Myszkowski: Prawdę w. m. mówisz, ale wdy, kiedy
240 2  |            sobie.~Niewiem ja, co to w. m. najdujesz (powiedział pan
241 2  |               Myszkowski: Nazbyt to w. m. subtylnie chcesz rzeczy
242 2  |             wnątrz święci. Baczyłeś w. m. owego, któregom dziś trzeci
243 2  |          któregom dziś trzeci dzień w. m. ukazował na wielkiej sieni,
244 2  |             niewierzę temu, abyś go w. m, z owej postawy nie osądził,
245 2  |              barzo głupi. Widziszże w. m., iż te postępki i obyczaje,
246 2  |             onych starych, któreś tu w m. mianował, trwała. I podobno
247 2  |             Kostka: Chciałbym, abyś w. m. nie tak zdaleka, a ogółem
248 2  |                Kostka: Prawda, iżeś w. m. dosyć powiedział, a wszakoż
249 2  |                bo podobno niechcesz W. M., aby dworzanin grał karty
250 2  |             panie Myszkowski, iż tu w. m. moje frasowliwą grę strofujesz,
251 2  |          skępstwa pochodził. Ja tak w. m. powiadam, iż, kto skąpy,
252 2  |                nie może, co podobno w. m. w mojej grze baczysz. Lecz
253 2  |               słucham. Abowiem jako w. m. wiesz, trudno to człowiekowi
254 2  |               teraz mówiąc o grze o w. m. nie myślił. Ale iż mi sie
255 2  |                dworzanina, jakiegoś w. m. stworzył, ubrać mnie kazano;
256 2  |             Kostka: A o szachach co w. m. rozumiesz?~Odpowiedział
257 2  |             drodze jadąc.~Wierz mi, w. m., odpowiedział pan Myszkowski,
258 2  |                nie będą pytać, ktoś w. m., jako w. m. mam zwać, co
259 2  |             pytać, ktoś w. m., jako w. m. mam zwać, co więc bywa
260 2  |                a podobno i kto tu z w. m. iż gdy mi więc kto baczny
261 2  |       Myszkowski: Rzeczy, które sie w. m. abo komu inemu podlejsze
262 2  |             pokazuje. A przeto, gdy w. m. pirwszy dzień usłyszysz
263 2  |               mowiąc, a nie poznasz w. m. zaraz onej godności w nim,
264 2  |            swej wymierzył, nie hnet w. m. dasz nim o ziemie jakobyś
265 2  |                 ale zadzierzysz sie w. m. a będziesz czekał dzień
266 2  |       postanowionym mnimaniu, które w. m. o nim s powieści tak wiela
267 2  |                opatrzy, przywiedzie w. m. ktemu skutkiem spraw swoich,
268 2  |               nim. A snadź będziesz w. m. coś jeszcze więcej rozumiał,
269 2  |        pilnością starać. A iżbyście w. m. dobrze pojęli, co na tym
270 2  |             ona o kogo. Słuchajcież w. m. co sie zasię stało. Rychło
271 2  |                powiedział: Czyścieś w. m. podparł swego widzenia
272 2  |            baczeniem. A wierzę, byś w. m. chciał wszytko powiedzieć,
273 2  |             ochylać, przyznałbyś to w. m., iż ten, kogo to tak barzo
274 2  |              Bojanowski, nie więcej w. m. lżyła, niż białymgłowam
275 2  |              odpowiedziałbym za nie w. m. jako ten, który ich sławy
276 2  |            bronię, ale wolę tak, iż w. m. w swym błędzie zostaniesz,
277 2  |             będzie, iż, ilekroć kto w. m. źle o białychgłowach mówiąc
278 2  |         tylekroć nie dobrze o samym w. m. rozumieć musi. Bo gdziebych
279 2  |               musi. Bo gdziebych ja w. m. spór dzierżał, a okazał
280 2  |                 dowody, tedybyś sie W. M. cofnąć mógł nazad, a obaczyć
281 2  |           Myszkowski: Nie mów tego, w. m. panie Bojanowski, aby to
282 2  |              mali sie prawda znać i w. m. samemu, i co nas tu jest,
283 2  |        niedawno kazał sobie u stołu J. M. księdza Biskupa drugiego
284 2  |               mu tegoż zaś, (jako u J. M. księdza Biskupa zawdy jedno
285 2  |               iż ine jest, a to, co J. M. pije; począł ono wino dziwnie
286 2  |          przyrodzenie broni. Znacie w. m. wszyscy jednego czystego
287 2  |            drugiego ubije, ale tego w. m. nie rzeczesz, bo widzisz
288 2  |           takież i owego oszukaniem w. m. nie nazowiesz, kiedy dobry
289 2  |                 i owszem pochwalisz w. m. jego rękę i baczenie, które
290 2  |                Bojanowski, któremuś w. m. poczekać kazał s wtóra
291 2  |            wtóra prawdą, aż byś był w. m. pirwszej uwierzył. W tymże
292 2  |                Mam za to, że mi już J. M. pan Lubelski milczeć dopuści,
293 2  |               dopuści, czego, jeśli J. M. nie uczyni, tedy moimże
294 2  |            własnym wyrokiem każdy z W. M. mnie pokona i osądzi, iżem
295 2  |                 Nie życzę tego, ani w. m., ani żadnemu tu, żeby miał
296 2  |                fałszywym mnimaniu o w. m., żebyś w m. niemiał być
297 2  |              mnimaniu o w. m., żebyś w m. niemiał być czystym dworzaninem,
298 2  |              dworzaninem, bo to, iż w. m. niechciałbyś dalej mówić,
299 2  |               stąd pochodzi, iż sie w. m. zdzierasz z pracej, niż
300 2  |             niż aby rzeczy dostawać w. m. nie miało. A przeto, aby
301 2  |              nie zostało, uczyń tak w. m. naucz nas, jako trefności
302 2  |             używać mamy, o którejeś w. m. teraz uczynił zmienkę,
303 2  |            uczynił zmienkę, a pokaż w. m. drogę, którą do tego przyść,
304 2  |              mnie dziwna, powiedasz w. m., iż ani nauki, ani mistrza,
305 2  |               a przed sie dajesz to w. m. znać, kiedy ganisz te,
306 2  |            baczę, nie dzierży w tym w. m. sporu, aby przyrodzenie
307 2  |          rozumu należy, powiedz nam W. M., w czym kunszt, a fortyl
308 2  |             pan Kostka tego chce po w. m.~Odpowiedział pan Myszkowski:
309 2  |              rzecz nic można), tedy w. m. panie Derśniaku z nauki,
310 2  |              przystojniej któremu z w. m. tę pracę wziąć na się,
311 2  |                panie Myszkowski, iż w. m. już to poczynasz, czego
312 2  |          poczynasz, czego powiedasz w. m., że nic nie umiesz, to
313 2  |             nie umiesz, to jest, iż w. m. chcesz rozśmieszyć te pany
314 2  |         miłości wie, ix, w czym nas w. m. chwalisz, w tym w. m. przed
315 2  |               w. m. chwalisz, w tym w. m. przed nami masz wielki
316 2  |            przodek. A tak jeśli sie w. m. mówić nadprzykrzyło, lepiej
317 2  |          nadprzykrzyło, lepiej abyś w. m. J. M. pana Lubelskiego
318 2  |    nadprzykrzyło, lepiej abyś w. m. J. M. pana Lubelskiego prosił,
319 2  |               odłożył do jutra, niż w. m. masz taką chytrością uchodzić
320 2  |     Myszkowskiego odpowiedzieć, ale J. M. pan Lubelski nie dopuścił
321 2  |               zlecona, roskazuję to w. m. abyś około trefności mówił.
322 2  |                panowie znając jakoś w. m. w tym Jest osobny, memu
323 2  |          odpoczynie, aby zasię, gdy w. m. rzecz około trefności odprawisz,
324 2  |                pan Myszkowski: Niewiem M. panie będęli już miał co
325 2  |            Myszkowski, bo jedno sie w. m. położysz, tak hnet zasię
326 2  |              Gdyż tedy wola to jest w. m. M. panie wymawiać sie niechcę,
327 2  |                tedy wola to jest w. m. M. panie wymawiać sie niechcę,
328 2  |               wielgą szkodę. To też w. m. macic wiedzieć, iż skądkolwiek
329 2  |             okrucieństwa, ale nauka w. m. jest, abyś usilnie żadnej
330 2  |                który chce tą rzeczą w. m. oznajmić) nie czynić nic
331 2  |               nie mierzy. Patrzcież W. M. jako s tej jednej rzeczy,
332 2  |               papa valet. Patrzcież w. m. jako to foremny sposób
333 2  |                 Słyszał kto kiedy z w. m. pana Jana Ocieskiego, Podkomorzego
334 2  |                Ochmistrza Krolowej Jej M. starej, powiedając o panu
335 2  |              naschwał dobrze umie Jego M. pan grabia s Tarnowa Kasztellan
336 2  |          Patricius, którego wszyscy w. m. z uczonego pisania znacie,
337 2  |               panie - prawi - kazał w. m. na obiad prosić. A Doktor
338 2  |       Zabrzeski: Hę panie. Ma sie z w. m. sam uźrzeć. Zatym Doktor
339 2  |             Zabrzeski. Nie racz sie w. m. frasować, śniłoć mi sie
340 2  |                sie owo wszytko, com w. m. powiedał. A Patricius co
341 2  |              ją podzieć. Roskaż oto w. m. wykopać wielki dół, a tam
342 2  |             wykopają? Każ, powieda, w. m. tak wielki dół wykopać,
343 2  |              dojeżdżano, każ przeto w. m. więtszy dół wykopać. Powiedają
344 2  |              tu pan Wapowski: czemu w. m. nie powiesz onej o FIorentynie.
345 2  |            która to. Ale powiedz ją w. m. sam. Zatym pan Wapowski:
346 2  |         Wyrozumieliście już podobno w. m. co to są za trefne powieści,
347 2  |               tu nie trefiło, jedno w. m. przedać.~Owa jakom pirwej
348 2  |               jednego czasu Królowi J. M. przywiedziono było z Niemiec
349 2  |                frezów wronych, Król J. M. patrząc na nic z okna,
350 2  |         czerwonych twarzy każ wasza K. M. poczynić rzędy, było by
351 2  |             była woda, przez ktorąś w. m. kota ciągnął. A Białobocki
352 2  |              Odpowiedział ten: A za w. m. niewiesz, iż szanownemu
353 2  |           dworski człowiek: A cobyś w. m. miał inego odpowiedzieć,
354 2  |           Bańki mu to stawiano na niej m. księże, złe słowa wyciągając.~
355 2  |             naźrzeć; - powiedziałeś w. m. panie Bojanowski: jeślić
356 2  |        uczciwością powiedział: racz w. m. przejechać, miłościwy panie.
357 2  |             około cudności nie racz w. m. mówić, boć-em ja już stara.
358 2  |       Odpowiedział: Jeszcześ mi sie w. m. tym nie zganiła, bo to,
359 2  |             nie zganiła, bo to, żeś w. m. stara, przywiedzie mie
360 2  |           przywiedzie mie ktemu, że w. m. Aniołom równą czynić będę,
361 2  |              chęć): Toś – powieda - w. m. uczynił ze mną przyjacielem
362 2  |             nich udadzą. Takżeś też w. m. uczynił, włożyłeś mie między
363 2  |                to kto rozumieć, żeś w. m. fałszywy, gdyżeś jest dobrze
364 2  |             czas jest, że sie wasza K. M. pomścić możesz tych krzywd,
365 2  |                krzywd, które waszej K. M. czyniono na ten czas, gdyś
366 2  |                mało nie żydzie, cos w. m. panie Bojanowski o rozumie
367 2  |               wiem, na kogoś to był w. m. w ten czas przyciął. Jako
368 2  |                ono na Litwę. Ale to w. m. wszyscy wiecie. Rzekł tu
369 2  |                 i proszę powiedz ją w. m. Za tym pan Derśniak: Pana
370 2  |          Wilnie tego dnia, gdy Król J. M. wyjeżdżał do Polski, żebrak
371 2  |             jej: dla koni - prawi - J. M. stanąć kazał. A ona: Dziwna
372 2  |               Dziwna rzecz, iż tego J. M. do jutra nie odłożył.~Jeden
373 2  |             prawi - będzie za łaską w. m. abych temu mógł niewierzyć.
374 2  |             inaczej być nie może, a w. m. chcesz to mieć po mnie,
375 2  |                 tedy ja, już to dla w. m. uczynię, bo bym sie jednak
376 2  |          jednak i s czego więtszego w. m. nie wymówił. Takową trefność
377 2  |              Maciejowskicgo, Stryja w. m. M. panie Lubelski, pytanie,
378 2  |           Maciejowskicgo, Stryja w. m. M. panie Lubelski, pytanie,
379 2  |              ten, od kogo powiedasz w. m. żeś słyszał, z gniewni
380 2  |              tak wspomniał, iżeś go w. m. dobrze wyrozumieć niemógł.
381 2  |               iż tego, co powiedasz w. m. żeś słyszał, jako żyweś
382 2  |              rodzie temu jest i ono J. M. pana Ocieskiego, Ochmistrza
383 2  |                Ochmistrza królowej Jej M. rzeczenie. Pokwapił sie -
384 2  |                burzo tej niefurtuny w. m., a zwłaszcza, iż tu drudzy
385 2  |             pewnie mieli, żeby Król J. M. miał kazać w. m. obiesić.
386 2  |               Król J. M. miał kazać w. m. obiesić. A młokos on zaraz
387 2  |              miał nadzieję, żeś mie w. m. za męża uprosić sobie miała.
388 2  |           Raphael: Niedziwujcie sie w. m. miłościwa księża, jam to
389 2  |                w niebie, jako je tu w. m. widzicie, to jest czerwieni
390 2  |               tacy ludzie, jacyście w. m., kościół ich rządzą.~Jest
391 2  |               do niego rzekł: Czemu w. m. płaczesz? Odpowiedział
392 2  |             łaskawi panowie, dajcie w. m. tego prokuratora mojej
393 2  |                sie umył, rzekł król J. M. kniemu: Księże, umyłeś
394 2  |   niedźwiedziem sie wiązali, i Król J. m. jął mówić, wierę te psy
395 2  |                był na ten czas król J. M. dał Starostwo) tak powiedział:
396 2  |              prze Bóg - prawi - abo w. m. niewiesz, iż bakałarz s
397 2  |              jest wola a roskazanie w. m. abych siedział, tedy ja
398 2  |          Wojewoda: Tegoli - prawi - w. m. chcesz, który najduje,
399 2  |             już tu będzie koniec. A w. m. panie Myszkowski przy tym
400 2  |           jeszcze nie koniec rzeczy w. m. I dobrze ja odpoczynąć
401 2  |            odpoczynąć mogę, niż sie w. m. s tej części, którąś nam
402 2  |              wyprawisz. Raczże tedy w. m. w to zaprządz a nas nauczyć,
403 2  |           trefności słownej dosyćes w. m. uczynił swemu, i każdy
404 2  |           wielkich ludzi, jakieś tu w. m. spominał.~Zatym pan Dersniak
405 2  |           Dersniak rzekł: Gdyżeście w. m. i tego zapomnieć niechcieli,
406 2  |                nierad bych, abyś ją w. m. widział, a miał ten niewczas
407 2  |            naprzód nie pojadę, tedy w. m. żony mej widzieć nie będziesz
408 2  |            krakowskiego, dawnoli to J. M. przyszło, iż nie słyszy?
409 2  |       wszytkiego, posyłali imieniem J. M. pana Wierszyła, Kasztellana
410 2  |                to przyszło, bo król J. M. o wszytkim wiedzieć musiał,
411 2  |       Chwalczewskiego, o którym też w. m. dobrze wiecie, niemniej
412 2  |           idzie do pana. i pyta: co w. m. raczysz, abo w. m. źle
413 2  |               co w. m. raczysz, abo w. m. źle leżeć. Odpowie Pukarzewski:
414 2  |              Chłopiec odpowie, a za w. m. nie pomnisz, iż w. m. wczora
415 2  |               w. m. nie pomnisz, iż w. m. wczora ten a ten ranił?
416 2  |            prze pana Boga, nie racz w. m. wiele mówić, bo nam barwierz
417 2  |             roskazał, abyśmy s tego w. m. upominali. Także, gdy przydzie
418 2  |             barwierz: Tak to, widzi w. m. zmartwiało ciało od razu,
419 2  |             czwartym dniu poczujesz w. m. Zaś powiedział Pukarzowski:
420 2  |    Odpowiedział barwierz: Dali Bóg, w. m. rychło zdrów będziesz,
421 2  |            który gdy na Straży krol J. M. miał nocleg w nocy otoczywszy
422 2  |              prawi - po co, bo król J. M. jeszcze w komnacie, ani
423 2  |           Włostowa, dworzanin króla J. M. pana naszego, komorniczą
424 2  |             panie Dersniaku, żeś tu w. m. potrzebnej rzeczy nie dołożył.
425 2  |            pachnie; nakoniec sam to w. m, powiedasz, iż trefnowanie
426 2  |           mówiąc: I to prawo, które w. m. spominasz, żeśmy je sami
427 2  |              nim zamyka rozumu, niż w. m. mnimasz; albowiem gdyż
428 2  |         powiedział: Co sie więc owo w. m. panie; Bojanowski na białegłowy
429 2  |             białegłowy skarżysz, że w. m. nie miłują, nic sie ja
430 2  |              mi to dziwno, że kiedy w. m. głównego swego nieprzyjaciela,
431 2  |       więtszego ciepła Polkąm. A co w. m. raczysz powiedać, żebym
432 2  |               nie jest, ale mało mi w. m. osobnych ludzi pokażesz,
433 2  |                mierze białegłowy od w. m. krzywdę cirpią, ale i mężczyźni,
434 2  |            może) mógł ich przeciwko w. m. tak wielkiemu najeznikowi
435 2  |               bronić, jakoż gdzieby J. M. pan Lubelski raczył, nalazłby
436 2  |                pan Lubelski: Dobrze w. m. mówisz, panie Kryski. Jednak
437 2  |               pana Kostki mówiąc: O w. m. ja mówię, panie Kostka.
438 2  |            chętliw. A przeto im sie w. m. statecznie za rzecz tak
439 2  |                za to wielce powinne w. m. zostaną, ale i ci wszytcy,
440 2  |               ten czas komużkolwiek w. m. rozkażesz białychgłów bronić,
441 2  |               szukać niechcę, jedno w. m. panie Kostka. Już w. m.
442 2  |                m. panie Kostka. Już w. m. tę dworną panią wystaw,
443 2  |                nie obrazi, jeśli ją w. m. w doskonałości równą uczynisz
444 2  |               Miło. panie, jakoś to w. m. białymgłowam życzliwy,
445 2  |       białymgłowam życzliwy, gdyżeś w. m. dostojność ich i ozdobę
446 2  |                kiedy sie to już tak w. m. widziało, abych to brzemię
447 2  |              pan Lubelski, iż rzecz w. m. będzie taka, że przeciwko
448 2  |            będzie mógł mówić. Jedno w. m. w to zaprząż, a wymaluj
449 2  |        Lubelski: Ba chociaż byś też w. m. i wiele tego miał (czemu
450 3  |             swą tako jak przed tym, J. M. panu Lubelskiemu, a roskazawszy,
451 3  |              każdy widział tę panią w. m. dobrze ubraną, a jeśli
452 3  |          dobrze ubraną, a jeśli jej w. m. tak nie pokażesz, aby wszytki
453 3  |                rozumiał, że jej nam w. m. zaźrzysz, a onej nie wierzysz.~
454 3  |              Myszkowski, oto to, coś w m. powiedzieć chciał, i co
455 3  |             przeto lepiej, abyś nam w. m. co zwłasnego około służby
456 3  |                miała.~Tu powiedział J. M. pan Lubelski: Widzi mi
457 3  |          osobnego dworzanina. A coś w. m. powiedział, iż nie mieszać
458 3  |           Panie Kostka, nie daj sie w. m. trzeci kroć upominać, ale
459 3  |               upominać, ale pocznij w. m. zaraz rzecz swoje.~Zatym
460 3  |               Kostka, pokazałeś nam w. m. coś, czego nic widzi jedno
461 3  |              nic widzi jedno samego w. m. oko, a podobno i to nie
462 3  |             iżby widziało, aboś też w. m. niechciał, abyśmy do końca
463 3  |                ja jeden nie pojąłem w. m. Każesz w. m. tej paniej
464 3  |                pojąłem w. m. Każesz w. m. tej paniej wielu rzeczy
465 3  |          okrzcić; ktemu wspomniałeś w. m. jakieś ćwiczenie białejgłowie
466 3  |                 Nad to powiedziałeś w. m., iż potrzeba, aby te cnoty
467 3  |                profesyi, którąś jej w. m. własną naznaczył, to jest,
468 3  |               przeto, przypatrz sie w. m. dobrze, wielkieć to są
469 3  |       powściągliwość; strzeżże tego w. m., abyś ich do ledajakiej
470 3  |           wstydzić nie musiały.~Owa w. m panie Bojanowski (rzekł
471 3  |               powiedział, zwłaszcza w. m. mądrym uszom, bo to tu
472 3  |         Bojanowski ze śmiechem), iż W. M. białymgłowam nie każesz
473 3  |          sprawy wojenne. I mninaasz w. m. żeby sie też miedzy niemi
474 3  |            królową. Lecz to podobno w, m. załawiasz na zwadę, aby
475 3  |                abowiem powiedziałeś w. m. wczora, iż białagłowa jest
476 3  |               acz wiem, żeś mie już w. m. do niektórych pań przeniósł,
477 3  |                to przyjmować, co im w. m. (chcąc sie przylubić) chytrze
478 3  |              inaczej, jedno żeś sie w. m. uniósł w tej mierze. Dosyć
479 3  |               jeszcze takowego. Ale w. m. takeś ją wysadził, takoweś
480 3  |        Philozophowie za nic stoją u w. m. Nakoniec, gdyś w. m. tak
481 3  |                w. m. Nakoniec, gdyś w. m. tak wiele wyliczał, co
482 3  |                 nierzkąc, żeby tego w. m. pozwolić miał. Ja jako
483 3  |               to była prawda, patrz w. m. na sprawy niewieście a
484 3  |            panie Bojanowski, w czym w. m. tę niedoskonałość białychgłów
485 3  |              być widzimy. Jeśli też w. m. do rozumu pójdziesz, ja
486 3  |            pódźmy dalej. Kazałeś mi w. m. przypatrzyć sie sprawam
487 3  |            zasię tegożbym chciał po w. m., abyś pilnym okiem weźrzał
488 3  |           dobrze nabyć. Nad to, gdy w. m. weźrzysz w historye dawnego
489 3  |             chwalili) doczciesz sie w. m. tego, iż do poczciwych
490 3  |             uciśnion. Jeśli sie też w. m. do nauk obrócisz, tedy
491 3  |         pokazało, niewiem, czemu go w. m. tak barzo raczysz, a nad
492 3  |               przekładasz. A to, co w. m. powiedasz, iż Natura, która
493 3  |                nie pozwalam ja tego w. m., bo niewiem, czemu niema
494 3  |            powiedział: Niechcę ja z w. m. w głębokie gadki zachodzić,
495 3  |              bojaźni niemasz.~To co w. m. nikczemnością zowiesz (
496 3  |             tego świata.~Kiedyż się w. m. chce do zakrystyej - rzekł
497 3  |               Kostka - i tamci ja z w. m. pójdę. A zaź w. m. niewiesz,
498 3  |                z w. m. pójdę. A zaź w. m. niewiesz, iż ten szwank
499 3  |              wiele, acz wiem, że mi w. m. na to powiesz, iż to w
500 3  |              tegom ja pewien, iż mi w. m., panie Bojanowski, nie