Ksiega

 1 1|     widziało, abowiem Bokaciusa chyba ci Polacy znają, którzy
 2 1|        majus nec minus, tom ja (chyba czo sie owo troszkę o kamieniu
 3 1|      rosprawy mojej uróść może, chyba, żeby tak, iż nie wiedząc
 4 1|   pojedynkiem bitwy był chciwy, chyba, gdzieby mu szło o poczciwość,
 5 1|         Dworzanin nie chyta sie chyba za to, czo ludzie w kim
 6 1|        z lekka, jako koń stąpi, chyba, a siedzi bespiecznie nie
 7 1| łacińskie miasto niego kładzie; chyba kiedy sie trefi słowo już
 8 1|       złupała, ani sie obeźrzy, chyba wszytką sobą, jako wilk,
 9 1|       bo to każdy jaśnie widzi, chyba ci ludzie nie widzą, ktore
10 2|        świecie, wszytko zginie, chyba pamięć tylko zostanie, a
11 2|     przed panem swym zaniechał, chyba abo z roskazania jego, a
12 2|       to powiedzieć miał, bo to chyba, iżem nie powiedział, co
13 2|         im iny urząd naznaczyć, chyba ten z wirzchu mianowany,
14 2|       zgoła nic tego nie umiem, chyba żeby kto głupie rzeczenie,
15 2|    śmieje, bo żadne ine żwirzę, chyba człowiek, śmiać sie nie
16 2|        nich śmiać nie przystoi, chyba żeby ktory w swym nieszczęściu
17 2|  naprosił, miejsce swe zasiadł, chyba stołek przed stołem na kraju
18 2|     wszyscyć są Kuchmistrzowie, chyba oto pan Jakub, jeden miedzy
19 3|      cię uczynić nie dostawało, chyba tego, abym sie pospieszyła
20 3|      dobremu panu nie pokazała, chyba jeśli co takiego było, czego
21 3|    niemógł jej dalej wyciągnąć, chyba jeśli mu sie czasem z okna
22 3|          czego kto po kim chce, chyba, żeby jeden w miłości wielkiej
23 3|      towarzyszu swym źle mówił, chyba żebyś mię w. m. czego lepszego
24 3|   odmienił, tedy w niczym inym, chyba w tym, iżby był troszkę
25 4|   przyrodzonym rozumem swym (bo chyba w bistoryej, nie był on
26 4|      inej nauki, abo ćwiczenia, chyba samej władzej a mocy, więc
27 4|        wielkość ludzi zgodnych, chyba za skaraniem Bożym, począć
28 4|         patrzał, a nie walczył, chyba na te, którzy opanowania,
29 4|      miłości iną roskosz czują, chyba tę, którą ine nieme źwirzęta,
30 4|       niema żony, i ręki czasem chyba na witanie nie poda, obawiając