Ksiega

 1 1|             do nas sława przyniosła, chociaż sie jednak sprawowali dobrze
 2 1|     wyobrażenie mowy, ktore zostaje, chociaż już człowiek wypowiedział,
 3 1|         sobie, i owszem dla pewniku, chociaż by to znał być w sobie,
 4 2|             przez one niesposobność (chociaż chciwość w nich przedsie
 5 2|           rozne, których oni zażyli, chociaż krotochwile tyż są, co i
 6 2|           kiedy, barzo gi rad widzi, chociaż tam już i tego pana nie
 7 2|              czynić, nie czynili, bo chociaż mało złego broili jednak
 8 2|          starym dosyć odpowiedziało, chociaż troszkę szyrokiemi słowy,
 9 2|             śpiewać abo grać może. A chociaż by też już tego nie czynił,
10 2|           zawdy śmiać muszę, który, (chociaż on w tym nic sam nie winien,
11 2|              rzeczy trudne ku wierze chociaż prawdziwe powieda, a przeto
12 2|  obwieszczenie, aby pan wiedział, iż chociaż ona tego nie uczyni, o co
13 2|     czarnoksięskiej nauki uczynić, a chociaż to, aby ta baba zasię garki
14 2|  niebezpieczny, czym iuym Dworzanin, chociaż i w odpowiedzi niechaj uszczknie
15 2|        rozkażesz białychgłów bronić, chociaż nie będzie barzo wymowny,
16 2|               Rzekł pan Lubelski: Ba chociaż byś też w. m. i wiele tego
17 3|             wedle potrzeby umiała. A chociaż te wysokie cnoty: mądrość,
18 3|              przy prawdzie przestać, chociaż im nieco w brew bije, niż
19 3|          dawnego i niedawnego wieku (chociaż mężczyźni sławne uczynki
20 3|      niebespieczeństwa na świecie, a chociaż śmierć przed sobą widzi,
21 3|           buncie na śmierć Neronowę, chociaż ją wymyślonemi a okrutnemi
22 3|          żadnego dać sobie mogli, bo chociaż sie bronili mężnie (w której
23 3| nieprzyjaciel główny, z waśni sieje, chociaż będzie i prawda, przedsię
24 3|            tak oną swoją zazdrością, chociaż wprawdzie nie będzie tam
25 3|            miłości mógł spalić. Więc chociaż też i one pod czas miłują,
26 4|            chromych, w ułomnych, iż, chociaż by sie takowa ułomność przyrodzeniu
27 4|           nigdy mówiąc nie słychało, chociaż by mu dobrze nic nie schodziło
28 4|           cnotam świętym wieść miał, chociaż bych już do tego więcej
29 4|              Dworzaninowi przystoją, chociaż by też był i starym, zaprawdę
30 4|        pirwej powiedział) smysłom, a chociaż rozum obiera to, co dobre,