Ksiega

 1 1|         zda sie im, iż nie powinni starać sie o to, aby w czym przodki
 2 1|      czojedno pocznie, ma sie o to starać, aby mu wszytko przystało,
 3 1|           barziej dworzanin nie ma starać, jako o to, aby je mógł
 4 1|        ciało, przeto też przystoi, starać sie barziej o jego ćwiczenie
 5 1|           iżby sie był wolał o sie starać, aby w dzielności nie był
 6 1|            tak mnimam, że sie o to starać będziesz, jakobyśmy i my
 7 2|           nie zawiódł, jest o czym starać sie w. m.~Tu nie czekając,
 8 2|      utarzsce, ma sie o to bacznie starać, aby sie jakokolwiek wyłęczył
 9 2|         będąc jej godzien, abo nie starać sie o nie tyle, ile ze wstydem
10 2|            ile ze wstydem człowiek starać sie może, gdyż ta jest sama
11 2|           sie popisuje, winien sie starać, aby nietelko był strojne,
12 2|            pośrodku, mają sie o to starać, aby niedostatki przyrodzone,
13 2|      rzeczy, najwięcej sie o to ma starać, aby panu nie obrzydł. Łaskawej
14 2|            to człowiek z pilnością starać. A iżbyście w. m. dobrze
15 2|        jęła sie o jego chęć pilnie starać, co jej przyszło barzo łatwie,
16 2|      dworzanin o to sie ma usilnie starać, aby na początku hnet dobrze
17 2|          pod przysięga takcie o to starać, iż do bitwy nie przydzie,
18 2|          prawem szukać, a o to sie starać, abyś tej twojej niecnoty
19 2|     potrzeby nietrzebać sie będzie starać, póki u nas co jest w mieszku.
20 3|           radością począł sie hnet starać, aby ta rzecz rychły skutek
21 3|            już i sam ani sie o sie starać więcej, ani żenie swej,
22 3|         stateczna, nietelko sie ma starać, aby poczciwie żyła, ale
23 4|        dosyć, musi sie o to pilnie starać, aby mógł i umiał, a potym,
24 4|      pokojem przyszedł; a panu nie starać sie o to, aby wdy kiedy
25 4| główniejsza ich powinność ta była, starać sie o zhołdowanie graniczników
26 4|           abo zwierzchni pan każdy starać sie będzie, iżby jego poddam
27 4|            nie byli winni o to sie starać, jakoby poddani w porządku,
28 4|     lekarstwo musi sie s pilnością starać, a obudzić w sobie rozum,