Ksiega

501 3  |             przymioty, abym ja hnet w. m. żony, dziewki, siostry,
502 3  |         wiedzieć, niewiem, czemu to w. m. obchodzić ma, iżem ja dwornej
503 3  |               to; Kiedybym ja teraz w. m. panie Kostka, spytał, co
504 3  |        naprawić umiały, pewnieby je w. m. wyliczać nie było sporo.~
505 3  |              nie było sporo.~Prawdę w. m. mówisz, iżby mi nie było
506 3  |               pan Lubelski: Powiedz w. m. jako to było.~Powiedział
507 3  |                na świecie. A co sie w. m. widzi, nie była też ono
508 3  |              panem Dersniakiem, ale w. m. więtszą dziękę od białychgłów
509 3  |                trzeba, tedy acz nic w. m. dostatecznie każdą rzecz
510 3  |       Bojanowski mówiąc: A bajkę to w. m. poczynasz, panie Kostka,
511 3  |             pana Lubelskiego: Widzi w. m. miłościwy panie, iż mi
512 3  |            truciznę wziąć (o której w. m. powiedasz, iż ją chowano
513 3  |             pan Bojanowski: A mnima w. m. aby niebyło tak wiele mężów,
514 3  |      Powiedział pan Kostka: Słuchaj w. m. Była ta Kamma żoną Sinata,
515 3  |           miała, umarła. Co sie zda w. m. panie Bojanowski, godnali
516 3  |               Widzi mi sie, iżeś tu w. m. chciał kogo rozkwilić,
517 3  |             też to tak sstało, jako w. m. powiedasz, tedy już takowych
518 3  |                Kostka: Pokażę ja to w. m., iż i tych czasów najdują
519 3  |               jest dobry. I widzisz w. m. na co jej to wyszło, sama
520 3  |           białągłową nie podeprzesz w. m. tego, coś pirwej powiedział,
521 3  |         przykład przywiódł, abyś to w. m. widział na oko, że są na
522 3  |               to być miało.~Słuchaj w. m. - odpowiedział pan Kostka.
523 3  |             Rzym zbudowano. Patrzże w. m. jako te Trojanki powodem
524 3  |          Bojanowski, nie zda sie to w. m. aby białegłowy w tej mierze
525 3  |                abo nie widzi sie to w. m., żeby one pomogły do tego,
526 3  |      białychgłów tych, ale kiedybyś w. m. tak rad obłędy a przestępki
527 3  |       przestępki ich powiedał, jako w. m. rad wyliczasz uczynki sławne,
528 3  |              sławne, pewnie byś był w. m. tego nic ominął, jako w
529 3  |             Rzekł pan Kostka: To mi w. m. jedno jedne białągłowę
530 3  |          niezliczoną liczbę dobrych w. m. ukazuję; a mimo te, którem
531 3  |            gdyżem ja już roskazaniu w. m., Miłościwy panie Lubelski,
532 3  |            Wapowski podobno słuchać w. m. nierad, ale nas tu więcej
533 3  |              tu więcej jest, ktorzy w. m. słuchamy s chęcią. A tak
534 3  |           chęcią. A tak nie ustawaj w. m. w pół drogi, abowiem kiedy
535 3  |                drogi, abowiem kiedy w. m. nie zaźrząc sławy nikomu,
536 3  |              dopowiedział, rzekł ku J. M. panu Lubelskiemu: Wszak
537 3  |              pan Bojanowski: Musisz w. m. przestać, chociabyś też
538 3  |         niechciał, bo więcej rzeczy w. m. nie staje.~Odpowiedział
539 3  |               pan Kostka: Jedno mię w. m. drażnisz, a chcesz wywołać
540 3  |                jako sie imę, musisz W. M. cały ten dzień chwał białychgłów
541 3  |           Kostka: Którykolwiek czas w. m. przed sie weźmiesz, a będziesz
542 3  |                bych to, co powiedam w. m., na oko. Ale jako powiedam,
543 3  |               Wszakoż puszczę to na w. m. samego, abyś sobie te osobne
544 3  |               tu pan Dersniak: Tego w. m. nie powiedaj, abowiem,
545 3  |             pan Bojanowski: Tego ja w. m. nie pozwolę, aby rospustniejszy
546 3  |            jednak nie było by (jako w. m. powiedasz) światu gorzej,
547 3  |                panie, powiedz mi to w. m., czemuż też tak tego postanowić
548 3  |               jeśli mężczyzna (jako w. m. powiedasz) sposobniejszy
549 3  |                ich pustotę. Patrzże w. m. iż w tej mierze zły jest
550 3  |               mierze zły jest dowód w. m. Ale ja w. m. powiem, co
551 3  |             jest dowód w. m. Ale ja w. m. powiem, co to w tym jest;
552 3  |             powinność ślachecką, co w. m. powiedasz, ale jeszcze
553 3  |             odpłaty od Boga. A stąd w. m. możesz znać, iż ja barziej
554 3  |               przeciw rozumowi, niż w. m. Więc ani ja tego prze,
555 3  |            temu one podług powieści w. m. zdołały) nie czynią. Co
556 3  |                przodek, nie będę ja w. m. tak wiele historyi ani
557 3  |                baśni wyliczał, jako w. m. mnie; dwu telko przypomnię
558 3  |              Alexander wielki wiesz w. m. jako w cale zachował poczciwość
559 3  |            obiecał, rozumiem, że mi w. m. dalej mówić nie dopuścisz.~
560 3  |        Bojanowski, mężczyznam, jako w. m. białymgłowam; tyle, ile
561 3  |             tym mówić chcesz, wolno w. m. niechaj będzie.~Powiedział
562 3  |               życic, godzien (jakoś w. m. powiedział) wielkiego karania.~
563 3  |      Myszkowski tak rzekł: Patrzcie w. m. jako to okrutnym nieprzyjacielem
564 3  |              pan Kostka) barzo o to w. m. proszę, bo sie mnie tak
565 3  |               iłem mógł, roskazanie J. M. pana Lubelskiego wypełnił,
566 3  |     skłonniejsze ku grzechowi (jako W. M. mówisz) niż mężczyźni,
567 3  |        strzymywają od złego (czegoś w. m. sam pozwolił) niż mężczyźni,
568 3  |             konia zbodzie. A to, co w. m. powiedasz, iż wstyd a srom
569 3  |                jednej cnoty dwie im w. m. dajesz, bo je czynisz i
570 3  |             Dosyć mam na tym, czego w. m. pozwalasz, to jest, iż
571 3  |           Bojanowski: Niedziwuj sie w. m. temu, bo to jest białycbgłów
572 3  |                mieszkają. A to, coś w. m. o tej tam niesłychanej
573 3  |              dziejów starych, bo te w. m. baśniami zowiesz, ale powiem
574 3  |               Cóż kiedybych jeszcze w. m. jedne spomniał, która pół
575 3  |            zachowała w cale. Co sie w. m. widzi, nie więtsza to powściągliwość
576 3  |      białejgłowy. Ale w tym, com ja w. m. powiedział, wątpienia żadnego
577 3  |              pan Dersniak: Alboś to w. m. w Bibliej czytał?~Odpowiedział
578 3  |                tego pewniejszy, niż w. m. onego, co pisze Plato in
579 3  |            sporą czaszą pije. A coś w. m. Pericla spomniał, i w tym
580 3  |             dziwuje się, iźeś go tu w. m. na przykład nie przywiódł),
581 3  |            abych żałował. Odpuść mi w. m., panie Bojanowski, prawda
582 3  |       niemusiał. Przypatrz sie temu w. m. jeśli tak statecznie bronią
583 3  |                mi białychgłów teraz w. m. nie ukażesz.~Odpowiedział
584 3  |               takie nie trudno. Powiem m. m., co sie nie dawnych
585 3  |            takie nie trudno. Powiem m. m., co sie nie dawnych barzo
586 3  |        prędziuchno musiała. Obaczże w, m. jeśli tę ruszyć miała abo
587 3  |           miłości kładą.~Obaczże to w. m., panie Bojanowski, jako
588 3  |                jeśli tak jest, jako w. m., panie Bojanowski, powiedasz)
589 3  |            zdrajce otrzymywają. Ale w. m. tak to za nader ganiebny
590 3  |        niepowścięgliwe udać. A tego w. m. nie baczysz, że ich siła
591 3  |              Prze pana Boga, daj im w. m. za wygrane, bo widzę, iż
592 3  |         odpowiedzią. A to ktemu, iż w. m. wszytki białegłowy (gdy
593 3  |              to był za rozum, który w. m. k temu przywiódł, żeś o
594 3  |                A tak mało tego było w. m. potrzeba, panie Bojanowski,
595 3  |              niemógł. Ale jeśli sie w. m. zda, że jeszcze ta pani
596 3  |           naznaczył.~Rzekł tu ktemu J. M. pan Lubelski: Owa co jeszcze
597 3  |               stronę, którą mnimasz w. m., panie Kostka, abym ja
598 3  |                białymgłowam, spytam w. m. o nieco. Powiedz mi to
599 3  |                nieco. Powiedz mi to w. m. gdyż dworna pani krotochwilną
600 3  |          Wapowski powiedział: Jeśli w. m. tej swojej dwornej paniej
601 3  |       Dworzaninowi (jako to każdy z w. m. zna) żadną miara nie przystoi.~
602 3  |           jeden nie chwaliłbym tego w. m., kiedybyś sobie dary miłość
603 3  |               panie Dersniaku, masz w. m. tę sławę, jakobyś na wielu
604 3  |              odnoga, tak też miłość w. m. jeśli sie roztroiła, żadną
605 3  |           wyjmując, żeby ta sława o w. m. fałszywie była puszczona,
606 3  |            przyczynę rozumiem, abyś w. m. miłości nie był godzien,
607 3  |         godzien, ale tę, iż podobno w. m. po swej wdowie chcesz czegoś,
608 3  |   nieustawicznością sławią. A w tym w. m. upewniam, że tegoż chcę,
609 3  |               tegoż statutu, któryś w. m. allegował.~Powiedział pan
610 3  |              Myszkowski: Zawdy tego w. m. dowieść możesz.~Zatym powiedział
611 3  |               chciała; przeto naucz w. m., panie Myszkowski, Dworzanina,
612 3  |               Bojanowski rzekł: Daj w. m. pokój, panie Myszkowski,
613 3  |              ma wolej.~Niedobrze to w. m. wiesz, panie Bojanowski,
614 3  |               Dersniak: Naucz że go w. m. tego, abowiem mimo znaki
615 3  |                Bojanowski: Nie wnoś w. m., panie Dersniaku, tego
616 3  |              mówił, chyba żebyś mię w. m. czego lepszego nań nauczył.~
617 3  |             Kostka: Pomnisz podobno w. m. one przepowieść włoską:
618 3  |         strofować.~Powiedział na to J. M. pan Lubelski: Prawda ma
619 3  |               niej, ale i sobie byś w. m. niemiał przepuszczać; wszakoż
620 3  |               wszakoż dozwalam tego w. m., abyś osoby nic mianował,
621 3  |               nic mianował, ale nam w. m. rzecz powiedz, jako była.~
622 3  |           panie Dersniaku, abyś sie w. m. tą powieścią panu Kostce
623 3  |            począć sobie. A chceszli w. m., panie Dersniaku, prawdę
624 3  |             powiedzieć, snadź sie i w. m. samemu i to i owo nie raz
625 3  |                panie Kostka, gdyżeś w. m. pokazał drogę Dworzaninowi,
626 3  |           towarzysza, powinieneś go w. m. i tego nauczyć, jeśliby
627 3  |               są u nas teraz. A tak w. m. nie ukazując nam do Ovidiusa,
628 3  |               panie Bojanowski, żeś w. m. z białemigłowami chciał
629 3  |                nic było słycliać od w. m. barzo uszczypliwego słowa
630 3  |        przeciwko im; lecz takeś ich w. m. teraz dotknął, iż to znać,
631 3  |                to znać, żeś sie był w. m. dla wzięcia posiłku cofnął,
632 3  |                lepiej, żebyście się w. m. s sobą gryźli, niż tak
633 3  |             pan Wapowski: Mnie tego w. m. nie przyczytaj, bo ja uszczypliwie
634 3  |               nie życzył, któreś im w. m. otrzymał, ale przeto, iż
635 3  |             wszytko naleść miało, i w. m. pospołu s panem Myszkowskim
636 3  |              Oto i s tego znać, żeś w. m. białymgłowam nic życzliwy,
637 3  |          wypowiedzieli, tak, iż ani w. m. ani żaden (mym zdaniem)
638 3  |               ale to wszytko, co teraz m. m. mówisz, rychlej z zazdrości
639 3  |                to wszytko, co teraz m. m. mówisz, rychlej z zazdrości
640 3  |               panie Wapowski, jeśli w. m. tyle masz rozumu w sobie,
641 3  |           przywiedli, a przeto racz w. m. to wszytko powiedzieć,
642 3  |               umyśle, bo jeśli tego w. m. nie uczynisz, tedy będziem
643 3  |          więcej niemoże, ale żeś to w. m. mową tą chciał ubliżyć
644 3  |                nie była, chcesz nas w. m. w tej wierze zostawić,
645 3  |                iż uszy nasze to, co w. m. powiesz, przyjąć w sie
646 4  |              ziemie podolskie) Krol J. M. dworowi swemu ruszyć sie
647 4  |           drudzy, panie Wapowski, o w. m. zwątpili, alem ja przyjechania
648 4  |                alem ja przyjechania w. m. był pewien, i dla tego
649 4  |              panom roschodzić, abyś w. m. dziś z rzeczą swoją odprawić
650 4  |           panie to brzemię włożyćeś w. m. na mię raczył, bo iżem
651 4  |           rzeczy. Ale kiedyż sie tak w m. zdało, przeciwić sie roskazaniu
652 4  |            przeciwić sie roskazaniu w. m. nic przystoi.~To jedno
653 4  |            inych cnót, które chcesz w. m. aby Dworzanin wlał w swego
654 4  |             iżby to tak było, patrz w. m. na oto to, niemasz tak
655 4  |          wyjęty i zamordowany.~Otóż w. m. masz, panie Wapowski, iż
656 4  |            Wapowski powiedział: Owa w. m. panie Dersniaku, tak rozumiesz,
657 4  |           sprawiedliwość, o których w. m. powiedasz, że je Jowisz
658 4  |               pan Dersniak pozwolić w. m. miał, aby z głupstwa a
659 4  |          Wapowski: Argument a wywód w. m. panie Kostka, nie jest
660 4  |          Wapowski, zda mi sie, iżeś w. m. potwierdził tego panu Kostce,
661 4  |           żądzej, o czym, iż wolę z w. m. niż s panem Kostką mówić,
662 4  |            Hetman, panie Myszkowski w. m. sie lepszy widzi, ów li,
663 4  |                Wapowski: Dobrześ to w. m. osądził. Otoż ja powiedam,
664 4  |                miały, gdyż ta, jako w. m. powiedasz, affekty umysłowi
665 4  |           kazał. Ale patrzcie na to w. m. iż ci, którzy objeżdżają
666 4  |            wieją.~Nie dziwuj że sie w. m., panie Lupa, temu, com
667 4  |              panie Wapowski, ludzie w. m. zdadzą być szczęśliwszy,
668 4  |              ten wiek złoty, któryś w. m. teraz wspomniał, cili,
669 4  |               źle nie może.~Cóż też w. m. o źwirzętach powiedział,
670 4  |             powiedział, to na pomoc w. m. nie pójdzie, abowiem ani
671 4  |                telko osoba.~Słuchaj w. m. panie Kostka (rzekł zasię
672 4  |              pan Wapowski), czym to w. m. wywieść chce, iż tak jest,
673 4  |             przeciwne. A na to, coś w. m. około wolności powiedział,
674 4  |               samym zawisła. A iżeś w. m., panie Kostka, powiedział,
675 4  |            rodzaj człowieczy, jakoś w. m. o królu pszczół powiedział,
676 4  |                muszą. Co rozumiecie w. m. w jakim mógł bywać strachu
677 4  |              pan Lupa: Cożeś to zaś w. m., panie Wapowski, za contemplatią
678 4  |                 pan Wapowski: Wierę w. m. podobno mnimacie, abych
679 4  |              użyć. Ale pomnicie sie w. m iż pan Kryski s panem Myszkowskim
680 4  |          Dworzaninowi są przypisane w. m. nie dostawa, tedy podobno
681 4  |            należą, mym zdaniem są w w. m. wszytki.~Powiedział ktemu
682 4  |               Tym więcej my wszytcy w. m. zostaniem powinni, im więtsza
683 4  |            więtsza będzie uczynność w. m. niż obietnica. Przeto,
684 4  |          obietnica. Przeto, niechaj w. m. ciężko nie będzie, odpowiedzieć
685 4  |            niechaj będzie, abyś nam w. m. powiedział, czegobyś w.
686 4  |                powiedział, czegobyś w. m. pana tego, do którego byś
687 4  |                 uczył. A już to tak w. m. połóż, jakobyś też doskonale
688 4  |           umiem. Wszakoż, gdy mi to w. m. każesz, abych panu Dersniakowi
689 4  |                 O tymżeć mówił Król J. M. stary, kiedy powiedał,
690 4  |             tak powiedział: Iźeś tu w. m. wychowanie często spominał
691 4  |             chwalił, i dałeś to nam w. m. tak rozumieć, jakoby to
692 4  |           Wapowski: W długą mnie to W. M. zawieść chcesz; wszakoż,
693 4  |            chcesz; wszakoż, aby sie w. m. nie zdało, iż dla tego
694 4  |             pan Dersniak: Niż dalej w. m. zajdziesz, powiedz nam
695 4  |              zajdziesz, powiedz nam w. m. co za piecza ma być około
696 4  |             nim, niż o duszy myślić w. m. każesz.~Odpowiedział śmiejąc
697 4  |                Wapowski: Pytaj tych w. m., którzy za roskosznym chowaniem
698 4  |                 bo moje ciało, jako w. m. widzisz, nie zbytnie tłuste.
699 4  |               co mówić.~Zatym rzekł J. M. pan Maciejowski: Niebądź
700 4  |                Maciejowski: Niebądź w. m. z tym drog, co w, m. nic
701 4  |                w. m. z tym drog, co w, m. nic nie kosztuje, a wypowiedz
702 4  |           kosztuje, a wypowiedz nam w. m. wszytko to, czegobyś uczył
703 4  |            źwirzęta nieme, pytam ja w. m. miał li byś w. m. tego
704 4  |                ja w. m. miał li byś w. m. tego tam pana za wielkiego
705 4  |            Wiem to pewnie, iżbyś go w. m. nigdy nie miał za Cesarza,
706 4  |              nad Prądnikiem miałbyś w. m. za wielkiego króla, kiedyby
707 4  |             była posłuszną. Patrzże w. m. iż nie to jest wielkim
708 4  |           Wapowski miły, jedno iżeś w. m. w powieści swej każdej
709 4  |         dotknął, i ta nauka, którąś w. m. dał, jest dobra i pożyteczna;
710 4  |            pożyteczna; ale jeślibyś w. m. na taki kształt pana swego
711 4  |            moim widzeniem rychlejby w. m. ludzie dobrym bakałarzem
712 4  |              końcu, który powiedasz w. m. i ja tego potwirdzam, iż
713 4  |                aczkolwiek jeśli sie w. m. dobrze przypatrzysz, najdziesz
714 4  |             przypatrzysz, najdziesz w. m., iż ich było wiele, którzy
715 4  |              Theseus, Hercules, ani w. m. rozumiej inaczej, jedno
716 4  |               i między tymi, któreś w. m. wspomniał, zaś to niejasna
717 4  |             Krystusowej, powiedz mi w. m. czy nie obróciłoby sie
718 4  |                iż te rzeczy, któreś w. m. panu do czynienia naznaczył,
719 4  |              ale przedsię tak za to w. m. miej, iż, gdzie pan nie
720 4  |           panie Bojanowski, nie zow w. m. drobiozgiem żadnej tej
721 4  |             chce małe będzie. A coś w. m. powiedział, że rychlejby
722 4  |                tego nie baczę, abyś w. m. w tej mierze moje naukę
723 4  |            powiedział:~Jużeś też to w. m., panie Wapowski, zaczął
724 4  |             Dersniak: Ba, możesz go w. m. już tak zaniechać, a dosyć
725 4  |                jedno taki, jakiegoś w. m. wyraził. Abowiem bez wątpienia
726 4  |                Książę, z jakiemi go w. m. mieć chcesz. A tak boję
727 4  |              daleko sztychują.~Masz w. m., Miłościwy panie Lubelski,
728 4  |            panie Wapowski, takeś tu w. m. czystych rzeczy napowiedział,
729 4  |            była prawda, patrz na to w. m., panie Wapowski. Rzecz
730 4  |                przymioty, któreś mu w. m. za naznaczeniem tych panów
731 4  |        dostojności tytułu. Odpuśćże w. m., panie Wapowski, żem odkrył
732 4  |            Wapowski, żem odkrył ten w. m., pokryty rozum, bom to
733 4  |          Paniej swej Dwornej, którą w. m. pogrążyć, a podlejszą niż
734 4  |                paniej, kiedy byś ją w. m. tak wysoko wyniósł, iżby
735 4  |               porównać mogła, niźli w. m. masz tak barzo zniżać Dworzanina,
736 4  |           Dworzanin pana swego. Ale w. m. więcej tego szukasz, żebyś
737 4  |                tedy ku temu, coś mi w. m. zadał, tak powiedam, iżem
738 4  |                stać, a mimo to, zaż w. m. nie wiesz, iż osła namniej
739 4  |            urzędu tego tycze, jakoś w. m. powiedział, iż nietelko
740 4  |         zacniejszym; tę trudność ja w. m. przyznawana, abowiem, nie
741 4  |               takim trefunku, jakiś w. m. położył. Bo jeśli Dworzanin
742 4  |           kresu dojdzie. A jeśli go w. m. nie chcesz zwać Dworzaninem
743 4  |               ochmistrzewi (jako go w. m. nazwać chcecie), który
744 4  |             bawić, a iż s tego, coś w. m. dotąd powiedział, tak by
745 4  |            gdzie by ten Arystoteles w. m. Dworzanin szedziwy używać,
746 4  |             Kryski - niewiem, jeśli w. m. pomnisz, co dziś czwarty
747 4  |              temu, panie Kryski, iż w. m. i wczora i onegda mało
748 4  |               teraz bespieczniej to w. m. roskażę, abyś tej szczęśliwej
749 4  |      wyczczonych. A tak już racz tę w. m. wziąć pracą na się.~Odpowiedział
750 4  |                sie był od którego z w. m. czego w tej mierze nauczył.
751 4  |            nauczył. A tak, ponieważ J. M. pan Lubelski w. m. o tym
752 4  |         ponieważ J. M. pan Lubelski w. m. o tym mówić roskazał, niewiem,
753 4  |          roskazał, niewiem, jako to w. m. dobrze czynisz, że sie
754 4  |             sie s tego zdzierasz, a J. M. roskazania nie pełnisz.~
755 4  |             niewiem, nie będzieszli w. m. pirwszy, na którym ja władzą
756 4  |              jakobych ja roskazania w. m. posłuszen być nie miał,
757 4  |               i proszę, abyście mie w. m. s pilnością słuchać raczyli,
758 4  |             pokazać wolą, iż, co tu w. m. jest i starych i młodych,
759 4  |               Naprzód tedy macie to w. m. wiedzieć, iż miłość nic
760 4  |               co mnimam, iż każdy z w. m. na oko widzi, obaczcież
761 4  |                oko widzi, obaczcież w. m. jeśli sie wszytko to inaczej
762 4  |                pan Lupa: Dziwnąś to w. m., panie Kryski, miłość wynalazł,
763 4  |               sen poszło; a coś też w. m. o piękności powiedział,
764 4  | nieprzystojnego zachce. Ale niechaj w. m. pan Kryski nauczy, a ja
765 4  |              Odpowiedział pan Lupa: W. m. sie tego racz nauczyć,
766 4  |            powiedział: Nie daj tego w. m. sobie nikomu powiedzieć,
767 4  |     szczęśliwej miłości, którąś nam w. m. troszkę przed tym tak barzo
768 4  |            uczynię tedy i do rzeczy w. m. przydę, a zatym począł
769 4  |              śmieją. A tak macie to w. m. wiedzieć, iż z Boga piękność
770 4  |                dobrocią. Ale wiecie w. m. co niewstydliwe czyni białegłowy?
771 4  |                pomnię, powiedziałeś w. m., iż te białegłowy, które
772 4  |             Myszkowski: Lepiejeś to w. m. pokazał, jako wiele złego
773 4  |           starzy mieć mogą, boś ich w. m. jeszcze nie nauczył, co
774 4  |                miłości mają, jednoś w. m. to powiedział, aby sie
775 4  |               a dalej nie mówić, aż j. m. pan Lubelski kazał, a wszytcy
776 4  |            powiedział: Słuchając ja w. m., panie Kryski, nadziewałem
777 4  |               nadziewałem się, iżeś w. m. tę swą białągłowę miał
778 4  |          uczynił, ale widzę, żeście w. m. obadwa podobni owym panom
779 4  |            złego nie niosło. A stąd w. m. poznać możecie, iż miłość
780 4  |           panują. Ale gdyżeście mie w. m. na to wyciągnęli, a począłem
781 4  |             iść tą drogą, którąś mu w. m., panie Kryski, pokazał,
782 4  |          Myszkowski powiedział: Wdy w. m., panie Dersniaku, pana
783 4  |                 a onego nie pomnisz W. M., panie Dersniaku, iż świętej
784 4  |            chciał odpowiedzieć, ale J. M. pan Lubelski uprzedził