Ksiega

 1 1|         opuściłem; abowiem polski język tego wyrazić nie może, a
 2 1|         abo że mu sie przyrodzony język prawdziwie gruby widzi,
 3 1|         jęli niewstydliwie w swoj język kłaść dziwne słowa cudzoziemskie,
 4 1|        panie Kryski powiedz, gdyż język nasz polski jest nie prawie
 5 1|         tobym rad wiedział, który język s tych wszytkich, ktore
 6 1|            wiedzieć raczyli, nasz język nie Jest sam w sobie stary,
 7 1|           i ine, był pirwej jeden język, jako i narod jeden słowański:
 8 1|           powiedają, że i narod i język ruski miałby być najstarszy,
 9 1| łacińskiego i z greckiego na swój język przełożyli. Tu już ten język
10 1|      język przełożyli. Tu już ten język dobrze obfitszy, niż nasz
11 1|          od nas że samych, iż ich język miałby być, dobrze niż nasz
12 1|           dosyć sam sobie; czeski język jest piękny, ale jakoby
13 1|   wolałbym sam spytać kogo, który język na świecie najcudniejszy.~
14 1|          a jest coś okrągłego, iż język bez trudności wyrzyna każde
15 1|    obfitość tę ludzie czynią, nie język. Ktemu rzymski język dla
16 1|          nie język. Ktemu rzymski język dla tego jest wzięty, iż
17 1|        pisać, toż sie dopiero ten język podniósł i przyszedł ku
18 1|       którą teraz widzimy. I nasz język polski rychłoby urosł, gdybyśmy
19 1|           telko łaciński i grecki język chczę, aby umiał, dla tych
20 2|         gorącość i skażone wapory język i podniebienie zepsowały,
21 2|      niemiano, bo takowy złośliwy język godzien bywa przykrszego
22 3|       pamięć jednego zniesie, ani język tej prace zdoła. A mimo
23 4|            żeby i umysł i serce i język mój tak sprawowała, jakobym
24 4|   potrzebował, aby mógł pohamować język, oko, żeby sie wydało, jako
25 4|        żaden rozum ogarnąć, żaden język wysłowić nie może, tak też