Ksiega

 1 1|      dobry przysmak trefnością swoją.~Powiedział zasię ksiądz
 2 1|       rozumiem, że sie W. M. s swoją źle nie popiszesz! Ale ty
 3 1|   zgasił. Więc jako ci postawą swoją odwodzili mie od tego, abych
 4 1|       aż sie każdy s powieścią swoją odprawi, bo na tym nieco
 5 1|      jednak przedsię pilnością swoją przyszli ktemu za czasem,
 6 2|     niechaj z nieumiejętnością swoją bez potrzeby na plac nie
 7 2|  której zacznie mówić, to on s swoją Sokalską na plac, jako w
 8 2|        to, iż one, niemiłością swoją uczyniły mię wolnym od miłowania
 9 2|      Myszkowski, którzy wymową swoją takowego Dworzanina stworzyli,
10 3|  mężczyzna silą, a dzielnością swoją majętności przybawi, to
11 3|     zaniecham, które mądrością swoją przegadały bałwochwalców
12 3| wyruszenie pospolite mądrością swoją w to trefiła, iż ludzie
13 3|       tak zacnym cnotam wymową swoją. A jeśli nic przydać nie
14 3|        litość nad własną krwią swoją, aby sie użalił zięć ojca
15 3|         a białegłowy mądrością swoją tego dowiodły, iż nietelko
16 3|   białegłowy miłują. I tak oną swoją zazdrością, chociaż wprawdzie
17 3|      że światem rządzą, i mogą swoją pięknością znędzić abo ubłogosławić;
18 3|       znacznie popisować sie s swoją chęcią, iż ono, co zbytnie
19 3|      dowiodszy tego chytrością swoją, iż każdy z ich sług ma
20 4|       abyś w. m. dziś z rzeczą swoją odprawić sie mógł.~Rzekł
21 4|        tam spólne z białągłową swoją miewał łoże, której matka
22 4|     kiedy sie pan niedbałością swoją a puszczeniem wszytkiego
23 4|        łatwie pan za możnością swoją czynić i w nich wziąć nałóg
24 4|    znać, iż opanowała ciało, a swoją światłością jasne uczyniła