Ksiega

 1 1|      przeto, abych tego brzemienia długo na sobie nie nosił, tak
 2 1|           wiele stali dać, jako gi długo młotem kować; tak też i
 3 1| Dworzaninowi, jednak, iżem sie tak długo tym bawił, urosło to stąd,
 4 2|          troszkę dobrej myśli, tak długo prosi, tak długo usiłuje,
 5 2|        myśli, tak długo prosi, tak długo usiłuje, iż, by kto jako
 6 2|            to w. m. abyś w. m. tak długo mówił o tejże rzeczy, aż
 7 2|          czym być osobny, musi sie długo i nader pilnie ćwiczyć.
 8 2|            rad barzo po usarsku, a długo chodzi, a to dla tego, aby
 9 2|      wywołał wilka z lasa, ale nie długo będzie tej roskoszy, panie
10 2|     ślachcic, a ta zbraniawszy sie długo przez znaki, nakoniec wdy
11 2|      prędzej go puściła, aż na nie długo wołać musiano.~A Zębocki
12 2|            nakarmiono, jeszcze sie długo wstydzić musiał, gdy to
13 2|             a milczy. Owa tego tak długo było, iż sie żadną miarą
14 2|       zginął. Chłop chudzina dosyć długo na onym miejscu stał, czekając
15 3|        niepochwaliła, abo iżby tak długo rzeczy swej nieprowadziła,
16 3|           mogła, dawszy sie pirwej długo prosić, nakoniec przyzwoliła.
17 3|        świecie po mężu po swym tak długo, jedno, iżbym sie krwie
18 3|    przyszła do Pizy, każdy sie tak długo starał o przyjaciela, o
19 3|         jedna część ludzi żeglując długo po morzu, a wielkich niewczasów
20 3|          ratunk od Erytrejanów tak długo przeciwko Chijom walczyli,
21 3|           sie rozmową w drodze tak długo, aż do uźrzenia na oko nieprzyjaciela
22 3|           gdzie dwoje ludzi s sobą długo i wolnie około miłości mówiło,
23 3|            mieć w podeźrzeniu, tak długo będzie podstrzegał, tak
24 4|     Chronika Polska dobrze o nim i długo mówić musi, jako o tym,