Ksiega

 1 1| którykolwiek godność wielką w sobie znał, rzadko sie strzymać mógł
 2 1|             na koniu, a ich wszytki znał, i wiedział fortele, a zwłaszcza
 3 1|          dla pewniku, chociaż by to znał być w sobie, co mu kto przypisuje,
 4 1|     przyrodzenie samo (aby to każdy znał, iż muzyka jaka taka niewczasy
 5 2|             pana nie będzie, po kim znał łaskę. Takież i pierścionek,
 6 2|        przybyć, abo ubyć może, iżby znał, czo jest na czas, a co
 7 2|            Więc, kiedy będzie łaskę znał, niechaj nie pokazuje, iż
 8 2|          siebie sam człowiek dobrze znal i swoje siłę, a ku temu
 9 2|            to jest nad wszytko, aby znał przyrodzenie tego pana,
10 2|             tam gdzieby go nikt nie znal, aby sie starał pilnie,
11 3|        każdy wierzyć, kto onych nie znał.~Kiedy do trzeciej namienionej
12 3|        rozumu ostrego, aby to każdy znał, iż tak wiele jest krotochwilną,
13 3|             nie mógł, aby w miłości znał ją przeciwko sobie skłonną,
14 3|         białejgłowie, którąm dobrze znał; nakoniec mianował bych
15 4|          mataczow nie słuchał, iżby znał, co jest dobre, a co złe,
16 4|          dobre, a co złe gruntownie znał, każdy by wolał obrać to,
17 4|            panów, które wiem, łaskę znał, a chciał mu wolnie to,
18 4|         wymalowali, a ktemu, żebych znał łaskę tego pana, przy którym
19 4|              i swój podług godności znał każdy łaskawą twarz, a miłościwe
20 4|          pan miał dobry rozsądek, a znał ludzie, komu wierzyć, a
21 4|              Arystoteles tak dobrze znał naturę Aleksandrowę i tak
22 4|           Wapowski powiedział, jako znał te ludzie, którzy frasunek,
23 4|               Powiedziałem ja, iżem znał te ludzi, którzy gorzkość