Ksiega

 1 1|         kładzie; chyba kiedy sie trefi słowo już tak zwyczajne,
 2 1|         nim znać nie było. A gdy trefi na czo trudnego, aby słowy
 3 1|   ochędożnym trzewiku, kiedy sie trefi, iż ją s przygody ukaże
 4 1|         barzo rzadko widzieć sie trefi, jest przyrodzone onej białejgłowie,
 5 2|           gdzie gwoźdź jest, nie trefi, kto najbliżej gwoździa
 6 2|      telko sława. Gdy mu sie też trefi w gończej, abo w kolczej,
 7 2|         s kim mówi, a iż w mowie trefi sie jakie pomilczenie, to
 8 2|         żadną miarą tak w to nie trefi; i owszem chcąc zatrefnować,
 9 2|        zasię stało. Rychło potym trefi się, iż ta wtóra białagłowa
10 2|       góry przyszedł, rzadko sie trefi, aby jednak przez połowicę
11 2|    pytając sie to tego, to owego trefi na jakiegoś pachołka i mówi
12 2|     jeśli owo nie trefnie, kiedy trefi kosa na kamień. Jako jednemu
13 3| przestępując. Owa, kiedy sie jej trefi być przy jakiej rozmowie
14 3|         która Cleopatrze podobną trefi, ale Sardanapalów teraz
15 3|          s tysiąca razów raz sie trefi, jeszcze wie to Bóg jako,
16 3|       którym sie kiedy weń wpaść trefi, chcesz wszytki wobec zhańbić
17 3|         miłuje, siła mu sie kroć trefi, barzo głupie począć sobie.
18 3|    kładzie. Kiedyć sie - prawi - trefi być na biesiedzie, a będziesz
19 4|          to chocia sie nie zawdy trefi, jednak wdy trefi sie niemało
20 4|          zawdy trefi, jednak wdy trefi sie niemało razów; gdzie
21 4|      rzeczy. Jeśli sie też zasię trefi panu być tak mądrym i dobrym
22 4|        dziw będzie, kiedy sie to trefi), więc Dworzanin na przestanie,
23 4|          a niecnotliwy mężczyzna trefi.~Tu pan Wapowski rzekł: