Ksiega

 1 1|           A w tym nie szukał ani roskoszy żadnej, ani swej własnej
 2 2|          i pamięć tych wszytkich roskoszy swoich, i mógł to na sobie
 3 2|         do wiela zabaw, do wiela roskoszy, więc sie go też nic nie
 4 2|        go też nic nie chyci, ani roskoszy uczuć może; ale jako kto
 5 2|      pirwej. A przeto, czując iż roskoszy od nich odeszły, skarzą
 6 2|         sobie na pamięć przeszłe roskoszy, przywodzą też i czas, ktorego
 7 2|        świadkiem przeszłych jego roskoszy. A zasię na drugą stronę
 8 2|          czas jedną częścią jego roskoszy; tak zasię zamek, abo szata
 9 2|          Platonis Phaedone około roskoszy a boleści, iż one pospołu
10 2|         napisał około boleści, a roskoszy, iż, kiedy Bog tych dwu
11 2|         dał pokój, owa wszytkich roskoszy człowiek potahły pirwej
12 2|         ale nie długo będzie tej roskoszy, panie Myszkowski, bo jedno
13 2|         owo kto przechadza sie z roskoszy, i rzekł k niemu: Niebożę
14 3|      wstydu bo ich wola zawdy do roskoszy gotowa. A dlatego mężczyźni
15 3|        jako też zasię przybędzie roskoszy, gdy masz przed kim radość
16 3|          co po tym zażyje trochę roskoszy, nic w ten czas przydzie,
17 3|          wielkiej boleści, tak i roskoszy uczuć nie może.~Zatym powiedział
18 4|   grzeszą, ani sie na prawdziwej roskoszy, abo ua prawdziwym bólu
19 4|         stąd roście jakoby walka roskoszy a boleści przeciwko rozumnemu
20 4|    pirwej, a to, co uczuł trochę roskoszy, równie to taka roskosz
21 4| przykrościam zasię przeciwko tej roskoszy, miary niemasz, tak barzo
22 4|   wysłowić nie może, tak też ani roskoszy, którą te szczęśliwe dusze
23 4|    podobne czyni. Ona jest matką roskoszy, pokoju, cichości, dobrotliwości,