Ksiega

 1 1|     pokoju. Otoż mój Dworzanin niechcę, aby był takim, ale chociażby
 2 1|      podejdź nie mógł. Wszakoż niechcę, aby do takowej pojedynkiem
 3 1|     dobremu krzywdę. A wszakoż niechcę ja, aby prze tę moje, surowość
 4 1| dysputować o dostojeństwie ich niechcę. Wiemy to jednak, iż uczeni
 5 2|      rzekł pan Myszkowski, ale niechcę, aby sie s nich ludzie śmiali;
 6 2|    Myszkowski: Odpuść mi w. m. niechcę zabrnąć tak głęboko, długiego
 7 2|     panięty. Ale kiedy Jego M. niechce tej powagi złożyć s siebie,
 8 2|        tak ufać tej przyjaźni, niechcę tego nikomu radzić, aby
 9 2|   Dworzaninowi nie bronię, ale niechcę, aby tak w tym wszytek leżał,
10 2|       m. M. panie wymawiać sie niechcę, aczkolwiek jako sie więc
11 2|  wielką okrutnicą, iż nietelko niechce sie ulitować nad tym nagim
12 2|    przedsię na to inego szukać niechcę, jedno w. m. panie Kostka.
13 3|     kwoli, a dla tego nietelko niechcę, aby sie w to mężczyńskie
14 3|    jako powiedam spominać tego niechcę, co sie wczora mówiło, lecz
15 3|     Bojanowski tak powiedział: Niechcę ja z w. m. w głębokie gadki
16 3|        oczyścion. Ale ja teraz niechcę tego spominać, jako panna
17 3|    panie, iż mi pan Bojanowski niechce dopuścić mówić. Chciałem
18 3|     tym począł pan Myszkowski: Niechcę o tym mówić, jako wielki
19 3|  niewstydliwości wyliczyć, ale niechcę obrazić uczciwych uszu.
20 3|      zaceniła, tak powiedział: niechce - prawi - tak wielką summą
21 3| człowiek od Boga, nie iść, gdy niechce, w ogień. Niewiem jako kto,
22 4|      jeśli pod sprawą jego być niechce, stawa sie cnocie nieprzyjacielem.
23 4|        w. miłościam upodobało, niechcę sie zbraniać o tak zacnej