Ksiega

 1 1|              rzemięsłem, jako wiele ma dusza nad ciało, iż nauka włośnie
 2 1|               harmonią dają. Nakoniecz dusza nasza przez takowąż harmonią
 3 3|            gdzie ciałem nie mogła, tam duszą dojść chciała, aby co najprędzej
 4 3|               wielki dziw, kiedy uboga dusza w nie nie wpadnie. A za
 5 3|                moc jej, iżby jedna jej dusza swemu i naszemu, jako już
 6 3|              szczęście, kiedy by jedna dusza, jeden umysł mnie i one
 7 4|            takowąż też zwierzchność ma dusza nad ciałem; drugie panowanie
 8 4|            cnotliwych, jako jest rożna dusza od ciała; wszakoż, że są
 9 4|                 tak to powiem. Ciało a dusza są dwie rzeczy, a dusza
10 4|                dusza są dwie rzeczy, a dusza zasię dzieli sie na dwie
11 4|             ciało sformuje, toż dopiro dusza tam wnidzie; tak też zasię
12 4|                ma swe siedlisko, ale i dusza nasza cnotami ozdobiona
13 4|          odejmuje. A za tym łatwiuchno dusza nasza da sie chciwościam
14 4|        przyrodzona ustawać poczyna, iż dusza nie tak jest obciążona cielesną
15 4|          wnetrzne sklepy osłabiały, iż dusza rospostrzyć swej władzej
16 4|              jest istotną dobrocią. Bo dusza mając cząstkę jedne prawdziwej
17 4|                a podłej materyej, iżby dusza na nim wyrazić swego wzoru
18 4|              jako przez chorągiew, już dusza daje znać, iż opanowała
19 4|   nieszczęśliwy rodzaj ludzki, kiedyby dusza nasza, która sie miłości
20 4|        contrafet jej do serca niosą, a dusza imie sie onemu obrazowi
21 4| najroskoszniejszym pokarmem nasyci sie dusza, przez sprawę dwu smysłów,
22 4|              bo to przed sie biorę, iż dusza, w której jest wola człowiecza
23 4|           oczyma dusznemi; gdzie potym dusza zapaliwszy sie miłością