Ksiega

  1 1|         rzeczy najduje; bo gdzie mówi pan Derśniak, że virtus doceri
  2 1|           virtus doceri non potest, a pan Wapowski na to mu odpowieda;
  3 1|               byli, abowiem nie tylko pan Wapowski na ten czas nie
  4 1|              był dworzaninem, ale ani pan Kryski, ani drudzy, okrom
  5 1|              pana Bojanowskiego; gdyż pan Kostka bawił sie księdzem
  6 1|               bo jednak rychło po tym pan Kochanowski wirsz pisać
  7 1|            oni tytułów nie mieli. Ale pan Kanclerz był Ochmistrzem
  8 1|      Ochmistrzem u Krolowej starej, a pan Zebrzydowski dworzaninem
  9 1|               s któremi żył, nie jako pan s sługami, ale jako ojciec
 10 1|               niego często dworzanie, pan Kryski, pan Wapowski, pan
 11 1|         często dworzanie, pan Kryski, pan Wapowski, pan AIexander
 12 1|             pan Kryski, pan Wapowski, pan AIexander Myszkowski, pan
 13 1|             pan AIexander Myszkowski, pan Derśniak, pan Bojanowski
 14 1|             Myszkowski, pan Derśniak, pan Bojanowski i mi zacni przyjeżdżali,
 15 1|               gdzie też był i Jego M. pan Stanisław Maciejowski, Kasztellan
 16 1|             popisać nie grubie. Na to pan Kryski tak odpowiedział:
 17 1|              śmiech obróciły. A jeden pan Lupa Podlodowski, któremu
 18 1|              przed W. M. żadną miarą. Pan Kryski M. księże (odpowiedział
 19 1|               M. księże (odpowiedział pan Lupa) ma ten obyczaj, chwalić
 20 1|             nie mierzy. Tu powiedział pan Alexander Myszkowski: Znam
 21 1|            tego przystąpiła, iżby sie pan Kryski s poczynania ich
 22 1|        wymówić nic mógł, bo kiedy sie pan Wapowski, pan Kostka, pan
 23 1|               kiedy sie pan Wapowski, pan Kostka, pan Derśuiak rozumy
 24 1|             pan Wapowski, pan Kostka, pan Derśuiak rozumy swemi do
 25 1|            nie ganię, iż W. M. jako i pan Kryski nic o sobie nie dzierzysz,
 26 1|              W. M. tak dobrze, jako i pan Kryski, mógł w to trefić,
 27 1|               pokrywanie. Na ten czas pan Andrzej Kostka tak powiedział:
 28 1|           zwłaszcza, że też oto piąty pan Bojanowski przybył (a pan
 29 1|             pan Bojanowski przybył (a pan Bojanowski na ten czas prawie
 30 1|           uczynili. Tu hnet ozwał sie pan Wapowski mówiąc: Nie jest
 31 1|          swoje powiedział, a po W. M. pan Myszkowski, potym pan Derśniak,
 32 1|              M. pan Myszkowski, potym pan Derśniak, więc pan Bojanowski
 33 1|              potym pan Derśniak, więc pan Bojanowski swoje wynajdzie,
 34 1|         Bojanowski swoje wynajdzie, a pan Kryski zostanie na ostatek.
 35 1|           głowie swej nie maja. Zatym pan Bojanowski powiedział: Nie
 36 1|            nie była. Na to powiedział pan Lubelski: Nie tuszę, panie
 37 1|                widziała. Odpowiedział pan Bojanowski: Już ja rozumiem
 38 1|              bawiąc sie zaczni. Zatym pan Kostka rzekł: Nagła to na
 39 1|           słyszał. Ledwe tego domówił pan Kostka, kiedy przyszło pacholę
 40 1|              księdza Biskupa roskazał pan Lubelski, aby pan Kostka,
 41 1|            roskazał pan Lubelski, aby pan Kostka, jako począł, mówił,
 42 1|            miłują. Gdy tak powiedział pan Kostka, obrócił sie Jego
 43 1|           Kostka, obrócił sie Jego M. pan Lubelski do pana Wapowskiego
 44 1|             grze przestać chciał, ale pan Lubelski, nie dając nic
 45 1|               należy.~Tu gdy przestał pan Derśniak, pan Lubelski panu
 46 1|            gdy przestał pan Derśniak, pan Lubelski panu Bojanowskiemu
 47 1|          Kończył przedsię swoje rzecz pan Bojanowski, kiedy pan Lubelski
 48 1|           rzecz pan Bojanowski, kiedy pan Lubelski przekaziwszy mu
 49 1|             wszyscy wyprawili; został pan Kryski, który nie powiedział
 50 1|             lekarstwo. Czo był winien pan Kryski, to tu w tym zapłaci.
 51 1|      przeciwko W. M. mówić, tak, jako pan Bojanowski podał. Pan Kryski
 52 1|            jako pan Bojanowski podał. Pan Kryski na on czas tak odpowiedział:
 53 1|            mój jest wyszszy. Gdy tego pan Kryski domawiał, powiedział
 54 1|           Kryski domawiał, powiedział pan Myszkowski: Zda mi się,
 55 1|          jutro zachować dla tego, aby pan Kryski miał więcej czasu
 56 1|             to lada czo. Odpowiedział pan Kryski: Nie chce ja być
 57 1|               chwalebniejsze będą.~Tu pan Bojanowski tak powiedział:
 58 1|             tym torem, jako Jego Mość pan Lubelski naznaczył, tak
 59 1|               miłość jednać ma.~Na to pan Kryski tak odpowiedział:
 60 1|              bawił, a każdy raz dobry pan nic inego nie powiedał,
 61 1|            nie zardzewiał.~Rzekł temu pan Lubelski: J. M. nie mogła
 62 1|        godności miała.~Zaś powiedział pan Kryski: A przeto Dworzanin
 63 1|     niewstydliwie chwalił.~Powiedział pan Derśniak ku temu: Małom
 64 1|         godności, niemasz tu zmięnki.~Pan Kryski odpowiedział tak
 65 1|               rzecz trudna.~Rzekł zaś pan Dreśniak: Nauczże nas, w.
 66 1|               Mym zdaniem, powiedział pan Kryski, na tym jest wszytko,
 67 1|              śmiać sie poczęli, rzekł pan Myszkowski: Jeszcze sie
 68 1|            jednego nie posiadł.~Rzekł pan Kryski: Też wielka rozność
 69 1|             tu odpoczynął był troszkę pan Kryski, rzekł tak pan Bojanowski:
 70 1|         troszkę pan Kryski, rzekł tak pan Bojanowski: Pomnię, panie
 71 1|     wdzięczność mnie sie widzi, że ma pan Kostka, ktemu kształtowne
 72 1|               rozśmiał, jął zaś mówić pan Kryski: Iście wdzięczność
 73 1|              wszytko przystało.~Potym pan Kostka powiedział tak: Zaprawdę
 74 1|         mówiło, gdzie kto inaczej niż pan Kryski powie, rozumieć chce;
 75 1|              rozumieć chce; wszak też pan Bojanowski, iż mu sie było
 76 1|              skarać nie raczył.~Zatym pan Lupa powiedział: Widzisz
 77 1|         siebie zły przykład, jako oto pan Bojanowski, nie telko za
 78 1|          grzech drugiego. Rzekł ktemu pan Kostka: To ja M. panie ujdę
 79 1|            swój i za mój występ, jako pan Lupa powieda, pan Bojanowski
 80 1|                jako pan Lupa powieda, pan Bojanowski ma ucirpieć.~
 81 1|         Bojanowski ma ucirpieć.~Zatym pan Lubelski tak odpowiedział:
 82 1|          dwojako mata być oba karana, pan Bojanowski za swój występ,
 83 1|             tym szedł, który błądził.~Pan Kostka zasię powiedział:
 84 1|        wystąpił, a tak, aby sam telko pan Bojanowski był karan, nie
 85 1|            Kryskiego. Zatym umilkł. A pan Lubelski powiedział: Nu
 86 1|         Kryskiego o czo spytać. Potym pan Lupa powiedział: Nie dobrze
 87 1|        surowość miało to odyść, o czo pan Kostka spytać chciał. Wtym
 88 1|            Kostka spytać chciał. Wtym pan Kostka począł: Jeśli dobrze
 89 1|             Lubelskiego. Odpowiedział pan Kryski: Ani tego, ani czego
 90 1|      niewierze inaczej, jedno, że też pan Tarło nasz podczaszy Krakowski
 91 1|              tak uczynić, jako wielki pan czyni, tak, że chcąc być
 92 1|              ani umiała ani mogła.~Tu pan Bojanowski powiedział: Znam
 93 1|            wciąż przedsię by z listy.~Pan Kryski powiedział na to:
 94 1|               widzian być chce.~W tym pan Bojanowski tak powiedział:
 95 1|              tanią przy drogich lubi.~Pan Kryski rzekł zasię: Widzisz
 96 1|           czeskie słowa.~Odpowiedział pan Kryski: Niema sie co podobać,
 97 1|          łatwie pisze.~Powiedział zaś pan Kryski: Niewiem czemuby
 98 1|     wyrozumieniu łatwia. Odpowiedział pan Myszkowski: Pozwalam ja
 99 1|            trudności zdołać nie mógł.~Pan Lubelski J. M. powiedział
100 1|           najcudniejszy. Odpowiedział pan Kryski: Zda mi się, żem
101 1|       najcudniejszy.~Zatym powiedział pan Kostka: Nie wiem czemuby
102 1|            nim łaciński. Odpowiedział pan Kryski: czym to w. m. pokazać
103 1|            pokazać chcesz. Powiedział pan Kostka: Uszy to same sądzą,
104 1|              Smak ten, powiedział zaś pan Kryski, który uszy czują,
105 1|            czyni.~Nie rozumiem, rzekł pan Kostka, czemu W. m. w rzeczy
106 1|      błogosławiony czynią żywot nasz.~Pan Kryski na to tak powiedział:
107 1|            wielkie głupstwo widzi.~Tu pan Derśniak powiedział: Dalekoś
108 1|            czego więcej (odpowiedział pan Kryski) Dworzaninowi trzeba,
109 1|               wszytkiego na wybór.~Tu pan Bojanowski tak powiedział:
110 1|                I owszem (odpowiedział pan Kryski), każdy go zrozumie,
111 1|              było łatwie.~Na ten czas pan Wapowski tak powiedział:
112 1|               wymowy mówiło, dobrzeby pan Kryski, abyś w. m. przystąpił
113 1|             czego inego.~Odpowiedział pan Kryski: To, czo sie tu około
114 1|          dawno przed sie wziął, rzekł pan Kostka, dobrze dzierżeć
115 1|       potrzebnie czynię, odpowiedział pan Kryski, bo w. m. kochając
116 1|               ludzie nie widzą, ktore pan Bog na tym skarał, iż pisma
117 1|                panie Kryski (rzekł tu pan Lupa), iż póki naszy Polaczy
118 1|               ośmnaście.~Odpowiedział pan Kryski: Nie zda mi sie,
119 1|               panie Kryski (rzekł tak pan Wapowski), czemu tak w.
120 1|                I owszem (odpowiedział pan Kryski) kto sie rycerskim
121 1|             przegrają.~Powiedział zaś pan Wapowski: Cięszko mi na
122 1|              na świecie.~Odpowiedział pan Kryski: Ja ganię nasze niektore
123 1|              dosyć będzie.~Powiedział pan Lupa: Podobno to i nazbyt
124 1|           Dworzaninie.~Zaś powiedział pan Kryski: Jeszczeć tego więcej
125 1|             panie Kryski, rzekł zasię pan Lupa, iż i muzyka i ine
126 1|             bać śmierci. Odpowiedział pan Kryski: Nie wchodź w. m.
127 1|        świecie.~Gdy tu troszkę umilkł pan Kryski, rzekł pan Bojanowski:
128 1|              umilkł pan Kryski, rzekł pan Bojanowski: Ja w tej mierze
129 1|                Niż na to odpowiedział pan Kryski, ksiądz Biskup, odprawiwszy
130 1|      milczenia nie było.~Odpowiedział pan Kryski: Milczeć musi M.
131 1|               przydzie.~Tu powiedział pan Bojanowski: Nie chciałbych
132 1|         chciałbych M. księże, aby sie pan Kryski miał zedrzeć s tego,
133 1|              domawiajcie.~Zatym rzekł pan Lubelski: Nu, panie Kryski,
134 1|            godności tych swych, ktore pan Kryski wyliczył, używać
135 1|           Miłościwy panie (powiedział pan Myszkowski) chcesz w. m.
136 1|            użyta nie będzie; otoż, iż pan Kryski tak wiele i dobrze
137 1|        wszytkiego dokonał.~Powiedział pan Lubelski: Bądźże w. m. teraz
138 1|          powiedzieć miał.~Zatym rzekł pan Lupa: M. księże, wieczerza
139 2|         chciał wiedzieć to, co wczora pan Kryski mówił; co gdy im
140 2|               tak wiele rzeczy, które pan Kryski dworzaninowi umieć
141 2|            tedy krótkim poswarku, gdy pan Lubelski milczenie kazał,
142 2|           milczenie kazał, powiedział pan Lupa w te słowa: Panie Myszkowski,
143 2|               m.~Tu nie czekając, aby pan Myszkowski odpowiedział,
144 2|               odpowiedział, rzekł tak pan Bojanowski: Mnie sie to
145 2|            czo czynić przystoi.~Na to pan Myszkowski tak odpowiedział:
146 2|              swej użyć ma.~Powiedział pan Bojanowski: Iście, że sie
147 2|              był dobrego, jako wczora pan Kryski powiedział, co, kiedy
148 2|               nie dopuści.~Powiedział pan Myszkowski: Z grubym a ze
149 2|            abym temu, co na mię J. M. pan Lubelski włożyć raczył,
150 2|              zdołać mógł, jako wczora pan Kryski swemu zdołał, to
151 2|        przymiotów, które Dworzaninowi pan Kryski naznaczył, na wszytko
152 2|             strzegł nad wszytko (jako pan Kryski wczora często przypominał)
153 2|             umyślił. Powiedziawszy to pan Myszkowski zamilkł troszkę.~
154 2|     Myszkowski zamilkł troszkę.~W tym pan Kostka tak powiedział: Te
155 2|              je słyszał.~Odpowiedział pan Myszkowski: Jeśli w. m.
156 2|           Jeśli w. m. dobrze pomnisz, pan Kryski wczora powiedział,
157 2|              jako wczora o tym dobrze pan Kryski powiedział. Nie tak
158 2|     powiedział. Nie tak jako on dobry pan, panie Kostka, o którymem
159 2|          czego mogą. Pewnie ten dobry pan, by był pomniał, s kim mowi,
160 2|      kosztował o płatną.~Tu rzekł tak pan Bojanowski: Musielibyśmy
161 2|                zakazuję (odpowiedział pan Myszkowski), ale tak bych
162 2|            ciąć na nieprzyjaciela.~Tu pan Bojanowski powiedział: Trefniej
163 2|          Trefniej jeszcze czyni jeden pan, co go wszyscy w. m. znacie,
164 2|            strzelać.~Powiedział zasię pan Myszkowski: Siła u nas takich,
165 2|               m. muzyki starym, rzekł pan Bojanowski, bo ja znam kilku
166 2|           biorę ja tego starym, rzekł pan Myszkowski, ale niechcę,
167 2|           opuścić mają.~Tu powiedział pan Lupa: Toćby nalepiej wyrugowsć
168 2|           jedno młodemu.~Odpowiedział pan Myszkowski: A widzisz w.
169 2|            człowiekowi staremu.~Rzekł pan Lupa: A cóż to za zabawy,
170 2|            młodym bajał.~Odpowiedział pan Myszkowski: Ba i to sie
171 2|              wyliczył.~Rzekł tu J. M. pan Lubelski: Mym zdaniem zdzierasz
172 2|                aż do tego czasu, jako pan Kryski wczora.~Ja dalej
173 2|            mam co mówić, odpowiedział pan Myszkowski.~Rzekł zasię
174 2|               Myszkowski.~Rzekł zasię pan Lubelski: Niewiem, byś to
175 2|          będziesz umiał?~Odpowiedział pan Myszkowski: Nie kładę sie
176 2|          pomniał, iż on jest sługa, a pan panem, ktemu, iż pana swego
177 2|              rzecz najczelniejsza.~Tu pan Lupa powiedział: Takowych
178 2|               wymalował.~Odpowiedział pan Myszkowski: I owszem, daleko
179 2|        pańskiej wolej, iżby widząc go pan, zawdy tak mnimał, że mu
180 2|              pospolita, iż ci, którym pan najwięcej uczynił dobrego,
181 2|            ocz niechaj nie prosi, aby pan, niechcąc jego tym obrazić,
182 2|               ułatwiwszy wszytko, aby pan bez trudności żadnej mógł
183 2|               kiedy będzie, nigdy sie pan nie wymówi, a jeśli sie
184 2|            pana, czym by sie ucieszyć pan mógł, aby mu nie przekaził
185 2|              niegodnemi.~Ale kiedy go pan czym poczci, niechaj sie
186 2|               siebie poczyta, czym go pan nadarzyć a ozdobić chce,
187 2|          nadarzyć a ozdobić chce, aby pan tym usilniej i z więtszą
188 2|              rzecz s swym panem, jako pan, abo mu nic mu na jego słowa
189 2|            dalej zajedzie, powiedział pan Lupa, chce mi sie tu w.
190 2|             tego radniej, kiedy mu ją pan ,s swej chęci pokaże, niż
191 2|              mi go w. m.~Odpowiedział pan Myszkowski: Nie wszytkoć
192 2|             łaski pańskiej nie jedna.~Pan Lupa tak zasię powiedział:
193 2|           cnotą uroście.~Odpowiedział pan Myszkowski: Nie mów tego
194 2|         służąc złym panom.~Powiedział pan Lupa: Trzeba pana Boga o
195 2|               tak widzi, odpowiedział pan Myszkowski, iż człowiek
196 2|              bo nie darmo mówią: Jaki pan, taki kram. A zwłaszcza
197 2|               panie Myszkowski (rzekł pan Bojanowski): Przystoili
198 2|            poczciwie; owa ufając mnie pan i rozumiejąc, że dla niego
199 2|        uczynić, czy nie.~Odpowiedział pan Myszkowski: Masz w. m. panie
200 2|            szkodliwe. Roskazałby mnie pan mój, abym zdradził, nie
201 2|              złe nie będą.~Powiedział pan Bojanowski zasię: Tegoż
202 2|               tak widzi.~Odpowiedział pan Myszkowski: Odpuść mi w.
203 2|              w. m. to puszczam.~Rzekł pan Bojanowski: Więc mi to acz
204 2|                m. powiedz. Gdyby mnie pan mój poruczył jaką sprawę,
205 2|             przedsię tak czynić, jako pan roskazał, nie odstrzelając
206 2|            lepiej widzi.~Odpowiedział pan Myszkowski: Jest w tej mierze
207 2|             się), którą, inaczej, niż pan kazał, uczynić ma, czy szkoda,
208 2|            sprawował, abowiem jeśliby pan był surowy a swej myśli,
209 2|              w. m. spomniał, rzekł tu pan Kostka, te, którzy za suknią
210 2|             najlepszego.~Odpowiedział pan Myszkowski: Zaprawdę trudno
211 2|               głowa.~Powiedział na to pan Wapowski: Mnie sie to widzi
212 2|               ani ujmie.~Odpowiedział pan Myszkowski: Prawdę w. m.
213 2|             nie przystoi (rzekł zasię pan Wapowski) i nie czyni tego
214 2|            ona przepowieść: Nie każdy pan, co w bławacie.~Nie powiedam
215 2|             powiedam ja, odpowiedział pan Myszkowski, abyśmy s tej
216 2|              m. najdujesz (powiedział pan Wapowski) mimo uczynki a
217 2|            jest takiego.~Odpowiedział pan Myszkowski: Nazbyt to w.
218 2|             przyjaźń zacząć.~Rzekł tu pan Derśniak: I owszem, trzeba
219 2|              pokarmem ryba na wędzie.~Pan Myszkowski odpowiedział:
220 2|            był troszkę był odpoczynął pan Myszkowski, rzekł pan Kostka:
221 2|      odpoczynął pan Myszkowski, rzekł pan Kostka: Chciałbym, abyś
222 2|             dołożliwiej.~Odpowiedział pan Myszkowski: Niewiem jakoby
223 2|         wszytko jest ine.~Rzekł zasię pan Kostka: Prawda, iżeś w.
224 2|            Mam ja za to, odpowiedział pan Myszkowski, iż gdy to wszytko
225 2|        towarzystwem.~Powiedział na to pan Kostka: Cóż to za gry być
226 2|          kostki.~I owszem (powiedział pan Myszkowski) ja tego Dworzaninowi
227 2|              lekce pieniądze waży.~Tu pan Kryski ścirpieć nie mógł,
228 2|            miał puścić przodek.~Rzekł pan Myszkowski: Iście żeć-em
229 2|               tu byl troszkę przestał pan Myszkowski, rzekł pan Kostka:
230 2|        przestał pan Myszkowski, rzekł pan Kostka: A o szachach co
231 2|               rozumiesz?~Odpowiedział pan Myszkowski: Iście że jest
232 2|               osobnymi.~Powiedział tu pan Kostka: Moskwa snadż barzo
233 2|               mi, w. m., odpowiedział pan Myszkowski, że i Moskwie
234 2|              i wdzięcznością, a zaraz pan do niego ni s tego, ni z
235 2|             nakoniec jeszcze czyni mu pan jaki kus a znak niełaski.
236 2|            zmylą szyki. A zasię kiedy pan patrzy zdrowym okiem na
237 2|               barzo przykro.~Rzekł tu pan Bojanowski: Niewiem jako
238 2|           niźli najdzie.~Odpowiedział pan Myszkowski: Rzeczy, które
239 2|           miłuje.~Począł sie tu śmiać pan Bojanowski, i zatym tak
240 2|             by tez był dobrze ten tam pan pół psa, pół kozy, tedy
241 2|               miećby go była chciała.~Pan Kostka tak ku temu powiedział:
242 2|              nierad.~Powiedział zatym pan Myszkowski: Nie mów tego,
243 2|             baczenie trefić.~Rzekł tu pan Bojanowski: Niewiem co to
244 2|                I owszem, odpowiedział pan Myszkowski, to jest ozdoba
245 2|               z nią popisowala.~Rzekł pan Derśniak: Znam ja dobrze
246 2|         trefunku, a nie z umysłu.~Zaś pan Myszkowski jął mówić: zda
247 2|          wszytkiego wierzono, jako on pan, panie Bojanowski, któremuś
248 2|            Mam za to, że mi już J. M. pan Lubelski milczeć dopuści,
249 2|              nie staje.~Powiedział tu pan Kostka: Nie życzę tego,
250 2|             inej rzeczy (odpowiedział pan Myszkowski) nauka i mistrz
251 2|           mówić przystoi.~Rzekł zasię pan Kostka: I to mnie dziwna,
252 2|            jakaś być może.~Powiedział pan Myszkowski: Com ja powiedział
253 2|               a przyrodzeniu.~Hnet tu pan Derśniak za to sie wziął
254 2|              mówiąc: Panie Myszkowski pan Kostka, jako ja baczę, nie
255 2|               ma. Bo widzi mi sie, iż pan Kostka tego chce po w. m.~
256 2|            chce po w. m.~Odpowiedział pan Myszkowski: Jeśli około
257 2|            panie Derśniaku z nauki, a pan Bojanowski s przyrodzenia
258 2|              poczytać chciał.~Ku temu pan Derśniak rzekł; Widzi mi
259 2|           pracej.~Chciał też tu był i pan Bojanowski coś na słowa
260 2|               odpowiedzieć, ale J. M. pan Lubelski nie dopuścił mówiąc:
261 2|          dopuścił mówiąc: Dobrze mówi pan Myszkowski, panie Derśniaku,
262 2|             wyrokowi nie przygarną. A pan Myszkowski w tym czesie
263 2|            prowadzić mógł.~Powiedział pan Myszkowski: Niewiem M. panie
264 2|          jeszcze na co takiego.~Zatym pan Derśniak powiedział: Owam
265 2|              jedno obwieszczenie, aby pan wiedział, iż chociaż ona
266 2|              jest trefnowania, chocia pan Myszkowski dwojaki telko
267 2|           zjadł kotek kociec, których pan Tęczyński nie telko widzieć,
268 2|               rejestrem (bo tego dnia pan Tęczyński z Wenecyej wyjeżdżał)
269 2|               kota. Skoro to usłyszał pan Tęczyński, uderzył rejestrem
270 2|          naschwał dobrze umie Jego M. pan grabia s Tarnowa Kasztellan
271 2|          rozważy, śmiać sie musi. Ale pan Krakowski, kiedy ją powieda,
272 2|      przyrodzonych niedostatków, jako pan Gabriel nasz Grabowiecki
273 2|             ramionach, a dla tego mój pan s tym leda jakim poselstwem
274 2|               sługa wróciwszy sie, iż pan w komorze był na tajemnej
275 2|             małej chwili jął kołatać, pan spyta, kto jest. A on; Ja,
276 2|          pirwej musi obuć. Powiedział pan: już ty mnie nie ćwicz,
277 2|             teraz dopiero bóty, rzekł pan. Gdy do obuwania przyszło,
278 2|               aż popchniesz.~Rzekł tu pan Wapowski: czemu w. m. nie
279 2|             FIorentynie. Odpowiedział pan Derśniak: Niepomnię, która
280 2|           powiedz ją w. m. sam. Zatym pan Wapowski: Florentynowie
281 2|            rośmiać musiał, powiedział pan Bojanowski: I toć była nie
282 2|              w garło wchodziła.~Zatym pan Derśniak jął swoje prowadzić,
283 2|        naostatck dała mu met. A dobry pan rozgniewawszy sie, jako
284 2|        trefniejsze. Jako i to drugie. Pan Kozieł, ziemianin sędomirskiej
285 2|            przysporzyło. Ale tę rzecz pan Jan Kochanowski w swoich
286 2|        Retikusa zwał go heretykiem. A pan Bogusz, Starosta krasnostawski,
287 2|               cóż wam to było w usta? Pan Lakiński, który tuż stał,
288 2|        miłośnikiem dobra pospolitego, pan Gołogorski, Kasztellan halicki
289 2|            rzeczy tak rozumiał, że go pan Hetman czcił onym przejechaniem.~
290 2|             dobrej myśli, kiedy sobie pan Mikołaj podpił, a ktoś do
291 2|            duszę Teologowie.~Rzekł tu pan Bojanowski: Przeto ono,
292 2|       Krześcianinem.~Powiedział zasię pan Derśniak: Ba i onoć sie
293 2|              wszyscy wiecie. Rzekł tu pan Kostka: Ja jeden nie wiem,
294 2|               powiedz ją w. m. Za tym pan Derśniak: Pana Bojanowskicgo
295 2|               zmiłuj się, abyć sie tu pan Bóg dał we szczęściu, we
296 2|              wrócić, daj mi pieniądz. Pan oto, że mu było coś nie
297 2|   rozgniewawszy się, gdy go już minął pan, jął mówić: Bodajżeś sie
298 2|               wrócił. Gdy to usłyszał pan Bojanowski, hnet sie wrócił,
299 2|           nago rwie trześnie, tak ten pan w brzuch wszytko włożył.~
300 2|              brzuch wszytko włożył.~A pan Rej powieda: Białogłowy –
301 2|        skrzywioną, powiedział, gdy go pan Rylski to tym, to owym dojeżdżał,
302 2|             prawdzie niepodobne. Jako pan Maik o jednym powiedał.
303 2|             Kuchmistrzowie, chyba oto pan Jakub, jeden miedzy nimi
304 2|     pierścieniach nie pytał, on dobry pan rozumiejąc, że król mając
305 2|          Jednemu takież słudze, kiedy pan precz kazał, przyjaciele
306 2|          jeden być może. Odpowiedział pan: To niechaj powie, iż ja
307 2|             prostoty pochodziło. Jako pan Łaszcz o jednym powiedzial:
308 2|          zawołał u drzwi stojąc: Jest pan doma? Dziewka mu powiedziała;
309 2|              na pałac, gdzie dworzan, pań, panien pełno było; także
310 2|         pomoże.~Jako sie raz trefiło. Pan jeden wielki, mając brzemienną
311 2|              pani miała syna. I zaraz pan uiściwszy mu sie w niektórych
312 2|           przestać, jeślić je jeszcze pan Bóg zachować będzie raczył,
313 2|           śrzednią parę, w której był pan Wolski Miecznik z drugim
314 2|               dobrego na zając. Pytał pan Wojewoda, jakiegoby chciał,
315 2|            takież i ogarz; powiedział pan Wojewoda: Tegoli - prawi -
316 2|               przypołudnie było.~Hnet pan Myszkowski odpowiedział:
317 2|              tu w. m. spominał.~Zatym pan Dersniak rzekł: Gdyżeście
318 2|              przykład niechaj będzie. Pan Giżycki stary, mając mieć
319 2|            wołać na nie, by na wilka. Pan krakowski onego żałując,
320 2|            będziesz mógł; dozwolił mu pan krakowski z ostatniego noclegu
321 2|           powiedział takież żenić, iż pan krakowski barzo mało co
322 2|           zrozumiał. Przyjechał zatym pan krakowski i przywitał silnym
323 2|               pani też rozumiejąc, iż pan krakowski nie słyszy, dobrze
324 2|           siedzenia za stół przyszło, pan krakowski, aby ludzkość
325 2|       ludzkość swą pokazał, ktemu, że pan Giżycki u stołu nie siedział,
326 2|         służebnicy pana krakowskiego: Pan nasz dobrze słyszy, ale
327 2|      służebnicy pana krakowskiego, iż pan Giżycki s pana dworuje i
328 2|            hnet pana ostrzegli. Także pan krakowski s przodku sie
329 2|              śmiać musiał, widząc, iż pan Giżycki w tym dobrze Gunellę
330 2|             są obadwa nie prostacy, a pan Zebrzydowski i uczony ktemu,
331 2|              który Rajem zową. Co gdy pan Zebrzydowski s panem Krupskim
332 2|              gospoda była), widzą, iż pan z zawitą głową leży, a barwierz
333 2|           wczora ten a ten ranił? Zaś pan: Ja tego kęs jeden nie pomnie,
334 2|          potwirdza, bojąc sie, aby go pan nie bił, gdzieby powiedział,
335 2|         mężatek nie miłuję, a wdy mie Pan Bóg takową raną nawiedził.
336 2|           szydzić to z nas, ten dobry pan. A cóż, kiedyby był wygrał,
337 2|         strawie, a snadź cie –prawi - pan Bóg wysłucha. A my przedsię
338 2|              tym rozumiał. Wnet dobry pan zapomniawszy przysięgi swej,
339 2|            wolej nie ma. Jako uczynił pan Stanisław Lipnicki s Włostowa,
340 2|             za nim kapłuny. Owa dobry pan zawiódł go do jednej wieże,
341 2|              pokrzyku. Wprawdzie jako pan Borowski był na ten czas
342 2|               drogę.~Gdy tego domówił pan Dersniak, rzekł tak pan
343 2|               pan Dersniak, rzekł tak pan Kryski: Widzi mi się, panie
344 2|            rzeczy nie dołożył. Spytał pan Dersniak: A czego? Odpowiedział
345 2|       Dersniak: A czego? Odpowiedział pan Kryski: tego, aby Dworzanin
346 2|              nadzieję.~Powiedział zaś pan Dersniak: Powiedziałem ja,
347 2|            zaś tak powiedam, rzekł tu pan Kryski, iż tego czynić niemiał,
348 2|             proszku nie cirpi.~Tu gdy pan Dersniak odpowiedzieć chciał,
349 2|               chciał, wstąpił w rzecz pan Bojanowski mówiąc: I to
350 2|              nieprzystojeństwo.~Zatym pan Lubelski powiedział: Co
351 2|       Maenades Orpheusa.~Odpowiedział pan Bojanowski: A niewiem, czemum
352 2|          bestliwe. Przeto nieboszczyk pan Hieronim Łaski, Wojewoda
353 2|           bronić, jakoż gdzieby J. M. pan Lubelski raczył, nalazłby
354 2|          sprostał.~Powiedział tu hnet pan Lubelski: Dobrze w. m. mówisz,
355 2|        zwycięstwa życzą.~Odpowiedział pan Kostka zatym: Prawda jest,
356 2|          Prawda jest, miło. panie, iż pan Bojanowski uniósł sie w
357 2|             mądrego i wymownego, jako pan Kryski, abo pan Myszkowski,
358 2|       wymownego, jako pan Kryski, abo pan Myszkowski, i temu rozkazać,
359 2|             nie dadzą.~Powiedział zaś pan Lubelski: I to nie od rzeczy.
360 2|       uczynisz dworzaninowi.~Rzekł tu pan Myszkowski: Nietelko mnie
361 2|            nie obrazi, ale im więtszą pan Kostka doskonałość dwornej
362 2|      przeszłych słów jego.~Powiedział pan Kostka: Wierę niewiem Miło.
363 2|             puścił, bom ja pewnie nie pan Kryski, ani pan Myszkowski,
364 2|            pewnie nie pan Kryski, ani pan Myszkowski, którzy wymową
365 2|               nadzieję, rzekł ku temu pan Lubelski, iż rzecz w. m.
366 2|            białychgłów nieprzyjaciele pan Bojanowski s panem Dersniakiem
367 2|             we wszytkim dworzaninowi. Pan też Myszkowski mógłby już
368 2|              nazbyt.~Odpowiedział tak pan Myszkowski: Też mnie Miło.
369 2|             wypadło w ten czas, kiedy pan Dersniak trefnował.~Rzekł
370 2|             Dersniak trefnował.~Rzekł pan Lubelski: Ba chociaż byś
371 3|            formował.~W tym powiedział pan Lubelski: Nuże panie Kostka,
372 3|               nie wierzysz.~Rzekł tak pan Kostka: Bym ja, miłościwy
373 3|        ukazować, a dosłuchać tego, co pan Myszkowski o Dworzaninie
374 3|             cobym ja powiedzieć mógł.~Pan Myszkowski tak na to powiedział:
375 3|      potrzebnej rosprawy.~Rzekł zatym pan Bojanowski: I owszem, panie
376 3|            miała.~Tu powiedział J. M. pan Lubelski: Widzi mi sie,
377 3|                Widzi mi sie, iż każdy pan wypuści s potocznej służby
378 3|         miłość nie dotknęła.~Rzekł tu pan Wapowski: Ktoby chciał troszkę
379 3|             szaleją, oto gi ma.~Zasię pan Lubelski rzekł: Panie Kostka,
380 3|              zaraz rzecz swoje.~Zatym pan Kostka: Wiem pewnie, Miłościwy
381 3|          nigdy na świecie. A wielkich pań Książęcego i Królewskiego
382 3|        słoniowej.~Naprzód tedy, co tu pan Bojanowski powiedział, jakoby
383 3|             jako dziateczki, jeśli je Pan Bóg da, wieść ku dobremu,
384 3|            coś swego własnego, a jako pan Kryski dworzaninowi profesyą
385 3|             też ten obyczaj u drugich pań, iż barzo rady i samy mówią
386 3|         pokazali.~Kiedy to powiedział pan Kostka, zamilkł, tak, jakoby
387 3|              niemiał. W tym rzekł tak pan Bojanowski:~Na powietrzu,
388 3|               Bojanowski (rzekł zasię pan Kostka) niemożesz jedno
389 3|              ćwiczenia.~Powiedział tu pan Derśniak: U Greków za dawnych
390 3|          Polszcze pełno.~Odpowiedział pan Kostka: Wszak ja tę panią
391 3|            namniej o ochędostwo. A iż pan Bojanowski pyta, co to są
392 3|        przestaje.~Dziwno mi (rzekł tu pan Bojanowski ze śmiechem),
393 3|           rzeczach mają.~Odpowiedział pan Kostka: A czemu? i toćby
394 3|         wielkim błędzie.~Odpowiedział pan Bojanowski: Ja tego powtarzać
395 3|               już w. m. do niektórych pań przeniósł, wszakoż mam tę
396 3|            wielkie błazeństwo.~Czekał pan Kostka, iżby dalej mówił
397 3|              Kostka, iżby dalej mówił pan Bojanowski, a gdy widział,
398 3|       mieszają wszytko pospołu.~Na to pan Bojanowski tak powiedział:
399 3|              niż siebie.~Odpowiedział pan Kostka: Nic w nas, panie
400 3|               nad przystojeństwo.~Zaś pan Bojanowski powiedział: Wdyć
401 3|   nikczemnością zowiesz (odpowiedział pan Kostka), rodzi sie z rzeczy
402 3|               wyliczyć.~Tu powiedział pan Bojanowski: Toć sie te sławne
403 3|            chce do zakrystyej - rzekł pan Kostka - i tamci ja z w.
404 3|     najchwalebniejsza cnota, o której pan Bóg duchem swym świadectwo
405 3|              wymalował, mało roznych.~Pan Bojanowski powiedział na
406 3|              było sporo (odpowiedział pan Kostka), bo kiedybym wszytki
407 3|            swym przejednała.~Rzekł tu pan Lubelski: Powiedz w. m.
408 3|              jako to było.~Powiedział pan Kostka: Tak prosto. Gdy
409 3|          używali.~Zatym to powiedział pan Dersniak: Bywać też to więc
410 3|              mogła.~Upór taki - rzekł pan Kostka - który sie ku rzeczy
411 3|          nikogo nie wyznała.~Rzekł tu pan Lubelski: Niewadziłoby,
412 3|                Radci to podobno widzi pan Bojanowski s panem Dersniakiem,
413 3|               wypowiedz.~Odpowiedział pan Kostka: Tak uczynię, kiedy
414 3|            białejgłowie, a musi mi to pan Bojanowski przyznać, iż
415 3|          Sextus Pompejus.~Tu przerwał pan Bojanowski mówiąc: A bajkę
416 3|                że będzie długa.~Zatym pan Kostka rzekł do pana Lubelskiego:
417 3|                miłościwy panie, iż mi pan Bojanowski niechce dopuścić
418 3|              za nie płakali.~Rzekł tu pan Dersniak: Pomnię i ja, żem
419 3|            ustawicznie słuchać.~Rzekł pan Kostka: Cóż tych białychgłów
420 3|              na tym świecie.~Rzekł tu pan Bojanowski: A mnima w. m.
421 3|               czynią żony?~Powiedział pan Kostka: A co tak złego białegłowy
422 3|         małżonkom swoim.~Odpowiedział pan Bojanowski: Ba, to prawda,
423 3|               mężowi.~I owszem, rzekł pan Kostka, ile czytamy historyej,
424 3|         przeciwko swemu mężowi?~Rzekł pan Bojanowski: Jam o tej Kammie
425 3|         pokazała, niewiem.~Powiedział pan Kostka: Słuchaj w. m. Była
426 3|             wspominania?~Odpowiedział pan Bojanowski: Widzi mi sie,
427 3|            teraz nie masz.~Powiedział pan Kostka: Pokażę ja to w.
428 3|             zadawać umyślił, wzbudził pan Bóg jednego syna jego, i
429 3|               ojca wyswobodzić. Tenże pan Bóg, który mu dał to serce,
430 3|         Tomazo pisał do żony, jako mu pan Bóg dał wyniść z niewolej,
431 3|          wesela nie pragnąć.~Rzekł tu pan Wapowski śmiejąc sie: A
432 3|         wrócić sie miał.~Odpowiedział pan Kostka: Pewnie nie s frasunku,
433 3|            palić sie przestało.~Rzekł pan Bojanowski: Ba i temu ja
434 3|             wiela dobrego.~Powiedział pan Kostka: Jam tę białągłowę
435 3|           Sybille, przez których usta pan Bóg ludziom wiele przyszłych
436 3|              mężczyźni. Powiedział tu pan Bojanowski: Ba, tobym rad
437 3|          Słuchaj w. m. - odpowiedział pan Kostka. Po zburzeniu Trojej
438 3|      wielkości przyszło?~Odpowiedział pan Bojanowski: Poprawdzie jest
439 3|            wszytcy nie zginęli.~Rzekł pan Kostka: To mi w. m. jedno
440 3|             samej przypisać, co sobie pan Cicero wspominając posługi
441 3|               umiał.~W tym powiedział pan Lubelski: Możeć pan Bojanowski
442 3|        powiedział pan Lubelski: Możeć pan Bojanowski s panem Dersniakiem,
443 3|               panem Dersniakiem, ba i pan Wapowski podobno słuchać
444 3|              tym poprawi.~Rzekł na to pan Kostka: Kiedyż inaczej być
445 3|               otrzymali.~Kiedy do tąd pan Kostka dopowiedział, rzekł
446 3|              będzie wolno.~Powiedział pan Bojanowski: Musisz w. m.
447 3|               nie staje.~Odpowiedział pan Kostka: Jedno mię w. m.
448 3|               głowie włosów.~Rzekł tu pan Bojanowski: A wie to Bóg,
449 3|             rzecz pokazał.~Powiedział pan Kostka: Którykolwiek czas
450 3|           sławnych Hetmanow.~Rzekł tu pan Dersniak: Tego w. m. nie
451 3|           Możcć to być - odpowiedział pan Kostka - iż sie też wdy
452 3|             daleko gorzej.~Powiedział pan Bojanowski: Tego ja w. m.
453 3|              nosi.~Odpowiedział na to pan Kostka: Ba to czysta, mężczyznam
454 3|       pohańbioną została.~Rzekł na to pan Bojanowski: A ja zasię nie
455 3|            nie dopuścisz.~Rzekł na to pan Kostka: Nie jestem ja tak
456 3|            niechaj będzie.~Powiedział pan Bojanowski: Powścięgliwość
457 3|        wielkiego karania.~Na ten czas pan Myszkowski tak rzekł: Patrzcie
458 3|         okrutnym nieprzyjacielem jest pan Bojanowski białymgłowam,
459 3|             godno. Ale by mnie chciał pan Kostka pozwolić tego, żebych
460 3|               bronić.~I owszem (rzekł pan Kostka) barzo o to w. m.
461 3|            rzeczy mojej.~W tym począł pan Myszkowski: Niechcę o tym
462 3|     bliziuchno śmierci.~Powiedział tu pan Bojanowski: Niedziwuj sie
463 3|           czasem i proszą.~Powiedział pan Myszkowski; Nieznałem ja
464 3|        żadnego niemasz.~Powiedział tu pan Dersniak: Alboś to w. m.
465 3|          Bibliej czytał?~Odpowiedział pan Myszkowski: Samem to widział,
466 3|         poczciwość naruszyć.~Rzekł tu pan Bojanowski: Widzi mi sie,
467 3|             nie ukażesz.~Odpowiedział pan Myszkowski: I teraz o takie
468 3|            mieszkanie.~Gdy tu troszkę pan Myszkowski odpoczynął, powiedział
469 3|     Myszkowski odpoczynął, powiedział pan Kryski: Na ten czas, gdym
470 3|             tam wchodzi), gdzie dobry pan przedtym tam wszedszy, zataił
471 3|             wysławiać.~Tu gdy zamilkł pan Kryski, rzekł pan Bojanowski:
472 3|             zamilkł pan Kryski, rzekł pan Bojanowski: Rzadkie to są
473 3|              na świecie. Odpowiedział pan Myszkowski: Prawda, iż rzadkie,
474 3|               wełnam.~Gdy tu przestał pan Myszkowski, chciał pan Bojanowski
475 3|       przestał pan Myszkowski, chciał pan Bojanowski na to odpowiedzieć,
476 3|              to odpowiedzieć, ale sie pan Wapowski przed nim wyrwał
477 3|             część ktemu.~Odpowiedział pan Bojanowski: I owszem, miałyby
478 3|             ku chwale.~Zaś powiedział pan Myszkowski: Jawne to są
479 3|               dobrze więcej jest, niż pan Kostka wyliczył. A kto tego
480 3|              powiedział.~Odpowiedział pan Bojanowski: Ja mnimam, iż
481 3|             Bojanowski: Ja mnimam, iż pan Kostka nic już więcej nad
482 3|              nie on w tym winien, ale pan Bóg, iż więcej cnót na świat
483 3|         wszytki, które są na świecie, pan Kostka jej dwornej paniej
484 3|       naznaczył.~Rzekł tu ktemu J. M. pan Lubelski: Owa co jeszcze
485 3|              Lubelski: Owa co jeszcze pan Kostka najdzie.~Na to pan
486 3|             pan Kostka najdzie.~Na to pan Kostka temi słowy powiedział:
487 3|              nic nie mówił, rzekł tak pan Dersniak:Odłożywszy tę niechęć
488 3|             wszetecznie (odpowiedział pan Kostka) do czego przypytywał,
489 3|            onej o miłości rozmowy.~Tu pan Wapowski powiedział: Jeśli
490 3|               na stronę.~Odpowiedział pan Kostka: Czym inym niż miłością
491 3|       nadzieja małżeństwa była.~Na to pan Dersniak tak rzekł: Wierę
492 3|               rozmiłowała.~Powiedział pan Kostka: Ani to, ani żadna
493 3|             zachowa.~Zatym powiedział pan Lubelski: Już ta pani dworna
494 3|       rzeczami nie wspomniał tego ani pan Kryski, ani pan Myszkowski,
495 3|              tego ani pan Kryski, ani pan Myszkowski, jako sie on
496 3|       przystoi.~Na te słowa ozwał sie pan Myszkowski mówiąc; Łatwia
497 3|            więcej nie trzeba. Ku temu pan Dersniak powiedział: Ja
498 3|         miłością miłowano.~Powiedział pan Myszkowski: Dobrze tę rzecz
499 3|           miłuje.~Iście, odpowiedział pan Dersniak, żeć mi sie wielka
500 3|              m. allegował.~Powiedział pan Myszkowski: Ten, kto poczyna