Ksiega

 1 1|           to jest, ze czci, a ze sławy, która s poczciwego potu
 2 1|         Rusi dopiero Słowacy, od sławy, iż prze nie mężnie sobie
 3 1|      rzeczy w księgach dają, ten sławy w jej majestacie nigdy widzieć
 4 1|     rozumieniem tej tak krótkiej sławy nie tak sobie waży, jakoby
 5 2|      mówi, niechaj sobie proznej sławy nic czyni, niech sie nie
 6 2|        czas dworzanin bez obrazy sławy swej odjechać nie może;
 7 2|           m. jako ten, który ich sławy rad bronię, ale wolę tak,
 8 2| towarzysz; otóż, aby dostali tej sławy, czynią, im najgrubiej mogą,
 9 2|      niechaj zaniecha, ani w tym sławy szuka, i owszem, gdzieby
10 2|       tknąć młokosa około dobrej sławy, wierę niewiem, czemu też
11 3| przepuścić miała, nieśmiertelnej sławy pragnę, a ile mogę, światu
12 3|          kiedy w. m. nie zaźrząc sławy nikomu, ani ujmując tego,
13 3|     prawdzie stać, a białychgłów sławy bronić.~I owszem (rzekł
14 3| stoikowie wykładają, bojaźń złej sławy; widzę ja, iż ten srom jest
15 3|     poczciwą białągłowę z dobrej sławy, a wziąć jej to, co sobie
16 3|          która tym jest więtszej sławy po śmierci godna, im tu
17 3|     czyni a wdy jest prażna złej sławy, owa każda rzecz tak sie
18 4|         żebych ja, dla ubliżenia sławy Dwornej paniej, najdował
19 4|         wiele dla nieśmiertelnej sławy onych ludzi, jako też dla
20 4|     które wysokie cnoty wielkiej sławy i miłości dostanie u ludzi,
21 4|         światu i dostał miłości, sławy i tego, żeby każdy człowiek,
22 4|      potrefi, który szukając tej sławy, aby go za wymownego rozumiano,