Ksiega

 1 1|      łasce ich sława miłośnikom roście, za którą jakmiarz zawdy
 2 1|         w człowieczych sprawach roście, bo wiedząc każdy z jaką
 3 1|     która s słów cudzoziemskich roście, rychlej by sie jeszcze
 4 1|       ludzkim, który z zwyczaju roście, a zwyczaj dziwne zdania
 5 1|       ślachectwo telko z męstwa roście: stądże i owo poszło, iż
 6 2|         zawdy z wielkiego serca roście) najduje sie w źwirzętach
 7 2|        biega, każdy rozumie, iż roście za cnotą, zwłaszcza kiedy
 8 2|         za to, iż nie z niczego roście, ale z godności onego, o
 9 2|         abo rzeczy dwuwykładnej roście, iż ją człowiek na inaksze,
10 3|    wielka im ohyzda i zelżywość roście.~A przeto dworna pani niechaj
11 3|          poswarki i wiele złego roście, bo człowiek w tej mierze,
12 4|        która z dobrze czynienia roście, na dwu rzeczach skoro zawisła,
13 4| swowolną swobodą, która im stąd roście, iż sie pany czują; zawróciwszy
14 4|         ludzi, jako wiele złego roście, pobicie, zburzenie miast,
15 4|        powiedziało) wszytko złe roście.~Ku temu powiedział pan
16 4|     chciwości cielesnej, a stąd roście jakoby walka roskoszy a
17 4|    głupstwo, s którego niecnota roście, i to, iż człowiek siła
18 4|    wiele dobrego s tego każdemu roście, kto sie pracować zwyczai.
19 4|          A ta zła wola niekiedy roście, częścią z nienawiści a
20 4|         niedowiarstwa pańskiego roście, które to niedowiarstwo
21 4|     Więc nietelko to złe s tego roście, iż jedna sie nad drugą
22 4|         czynić zwyczaimy, nałóg roście, a cnota na czynieniu zawisła,