Ksiega

 1 1|     szło ku zamierzonemu kresu, natura macochą jemu nie była, ale
 2 1|        niż nieślachcic. Abowiem natura w każdą rzecz wsiała ono
 3 1|    postanowi, wyjmując, na kogo natura, abo niebo dary swe rosypie.
 4 1|   inaczej wierzyć, jedno, że je natura na pośmiech miedzy ludzie
 5 1|       cudne, a przeto, kiedy im natura czego nie dała, tedy ony
 6 1| Achilles miał takiego (w którym natura wyprawiła sztukę) człowieka,
 7 2|       ale co; w ten czas, kiedy natura szykowała nam zdrowie, pociechy
 8 2|      dzieje zaprawdę, jedno, iż natura dawszy mu pirwej ine wielkie
 9 3|      uczonych ludzi słychał, iż Natura, któraby zawdy rada rzeczy
10 3|       ściąga. Dała białymgłowam Natura, iż niemają tej siły, tej
11 3|          co w. m. powiedasz, iż Natura, która zawdy ku doskonałości
12 3|     niewiem, czemu niema chcieć Natura tworzyć białychgłów, gdyż
13 3|      ludzki zginąć by musiał, a Natura ni o czym więtszej pieczy
14 3|    rodzicom swym czynili. I tak Natura a tym sposobem to koło tocząc,
15 3|      sie miało. Prawda jest, iż Natura zawdy ku doskonałości zmierza
16 3|         sie nie ku doskonałości Natura miała, abowiem jako ze dwojga
17 4|      tak osobnych ludzi, jakich natura rzadko a rzadko na świat
18 4|       około smysłów tak włosnie natura sprawiła, bo pirwej to mamy
19 4|      sie drugie rzeczy ktemu, a natura sama na to je obiera i odłącza,
20 4|   żywocie zacznie, pirwej zawdy natura podlejszą część, to Jest
21 4|  człowiek, aby takowe złe ludzi natura naschwał dla tego przyjemne
22 4|         roszczki na drzewie, co natura dała obojgu temu ku potrzebie