Ksiega

 1 1|           cukier miał być, któryby gi mógł osłodzić; lecz podobno
 2 1|         miłować musiał, i najdował gi być godnym łaski każdego
 3 1|      jezdcem, musi koń znać, wieść gi pięknie, i kształtownie
 4 1|           a nie uczy go tego, jako gi robić, jako mu wiele stali
 5 1|           mu wiele stali dać, jako gi długo młotem kować; tak
 6 2|           ktorego to było, a zatvm gi chwalą jako barzo dobry,
 7 2|      człowiek miłował kiedy, barzo gi rad widzi, chociaż tam już
 8 2|          dowody nie szły; roskazał gi Crassus merskać u pręgi,
 9 2|            przyjacielu obaczy, aby gi cirpial radniej, niźliby
10 2|       który granowitym grochem, co gi po łacinie cicer zową, z
11 2| przystrychnieniem, smelcem, uczyni gi dobrze cudniejszy; i owszem
12 2|            go barzo na wodzy, bodł gi, żeby szedł, a koń s nim
13 2|         wirszyk jaki, wynicowawszy gi, abo chocia zostawiwszy
14 2|         sie zgoła ważyć przejechać gi, rzekł do trębacza: przejedź.
15 2|         jaki czerwony złoty, kładą gi pospolicie miedzy wiele
16 2|      litewska, iż ta wołość, która gi wiezie, niemogła tu – prawi -
17 3|        którego ludzie szaleją, oto gi ma.~Zasię pan Lubelski rzekł:
18 3|     niechciała i owszem odgarniała gi od siebie co najdalej, tak
19 4|          każe, i tym strychem jako gi on wiedzie. A tak affekty
20 4|     porządek uczyniwszy, utwirdził gi srogim statutem. Ale podobno
21 4|           by telko ten był, kto by gi kupić chciał.~Tu pan Myszkowski
22 4|          którzy są tego godni, aby gi widzieli na ten czas, kiedy