Ksiega

 1 1|  pamiątka jaka taka na świecie chęci mojej przeciwko narodowi
 2 1|        abo godnościach siła do chęci, abo niechęci naszej, dobra
 3 1|  człowiek to, czo mówi, mówi s chęci. Lecz mówiąc o obojgu zaraz,
 4 1|        ukaże białagłowa, nie s chęci; abowiem tak rozumie każdy
 5 2|        kiedy mu ją pan ,s swej chęci pokaże, niż jej ma sam wszetecznie
 6 2|    niego ni s tego, ni z owego chęci nic będzie miał, więc chocia
 7 2|     niźliby miał czynić s swej chęci. Nad to niechaj ma ten fortyl,
 8 2|       nabyciu jeszcze więtszej chęci, a miłości ludzkiej. Tego
 9 3|  białągłową karać, a miarkując chęci swoje nigdy zbytniego wesela
10 3|      miały, te niemają, jednak chęci do swej wolej jest w nich
11 3|        tego, iż żadnym znakiem chęci onej wielkiej dobremu panu
12 3|      osławy żadnej tajemnie na chęci na swej cieszyć sie mogła,
13 3|   chytrą białągłowę, która tej chęci, tej miłości, tych służb
14 3|     kusił, a macał jej wolej a chęci, słowy obojętnemi, zostawując
15 3|      niemając przed tym żadnej chęci, do mego jednego powinowatego,
16 3| rozumiała go być godnym swojej chęci i miłości; owa prosto sama
17 3|       ją z dusze miłuje, nigdy chęci swe) przeciwko jemu nie
18 3|       i poselstwo donosił, i o chęci takowej umiał powiedzieć,
19 3| obchodzi s tymi, którzy są jej chęci dobrze godni, pewnie ci,
20 3|   koniec swojej przeciwko jemu chęci, postawą opowie, która to
21 4|       złego, ale iż wolej, ani chęci niemiał ku źle czynieniu.~
22 4|    cudności, ani uczynić dosyć chęci tej, którą piękność w umyśle