Ksiega

 1 1|          Miał urodę prawie pańską, twarz wdzięczną, a s której nicześ
 2 1|        swym występkiem rozgniewaną twarz tego człowieka, któremum
 3 1|         udatność, kształt w ciele, twarz piękną a męską, ale też
 4 1|           dworzanin ma mieć piękną twarz i kształt w ciele, ktemu
 5 1|       wszech ludzi jednała. Piękną twarz i wdzięczność mnie sie widzi,
 6 1|           pani czegoś tak wiele na twarz nakładzie, iż sie zda jakoby
 7 1|         nie są tak na widoku, jako twarz, ale więcej czasu skryto
 8 1|             żeby białe były, niż o twarz. A wdy, kiedyby sie bez
 9 2|    ucieszyć mową i daje im do tego twarz, i postawę, i głos, i słowa,
10 2|          to pochodzi, iż wnidzie w twarz, w oczy, w usta, w żyły,
11 2|         sobie miała, umiał wyrazie twarz, słowa, obyczaje i sprawę
12 2|           wolał, żeby z okna, bo i twarz i brodę masz po temu, iż
13 2|       sługi odeszło) pana im przez twarz ranił. Słudzy, acz sie mścić
14 3|       takowe bespieczeństwo, jasną twarz i postępki szczyre, niemogąc
15 4|     abowiem mimo urodę, kształt, i twarz przyjemną obudwu, były w
16 4|        godności znał każdy łaskawą twarz, a miłościwe oko pańskie
17 4|       powiedzieć, iż piękność jest twarz przyjemna, luba, wesoła,
18 4|   przystojności, a skaradość zasię twarz ponura, przykra, smętna,
19 4|             obyczaje pieszczone, a twarz, w której, jako w źwierciedle
20 4| Dworzaninowi na piękna a wdzięczną twarz weźrzeć przytrefi, ktemu,
21 4|          członki, na piękną a miłą twarz, na luby śmiech, a uczciwe