Ksiega

 1 1|         sobie, kiedy ono trefne rzeczenie, nad którym sie był troszkę
 2 2|         tego tak sie zda jakoby rzeczenie niemiało smaku. Otoż jako
 3 2|         pomoc może, gdyż trefne rzeczenie z ust wypadwszy, pirwej
 4 2|    umiem, chyba żeby kto głupie rzeczenie, któremu sie więc ludzie
 5 2|       prawie głupi postępek abo rzeczenie; takież też czyje nad miarę
 6 2|   patrzał. Ale nie zawdy takowe rzeczenie trefne być może, więcej
 7 2|   przyciągnąć; przeto też takie rzeczenie barziej dziwne jest, niż
 8 2|       dwuwykładne słowo, daleko rzeczenie będzie trefniejsze. Jako
 9 2| trefności z dwuwykładnego słowa rzeczenie było daleko trefniejsze.
10 2|        umiał ułowić sobie takie rzeczenie bez obrazy, jakom i pirwej
11 2|       mogło. Wiec, iż na takowe rzeczenie rozumie człowiek, że dawno
12 2|        po swemu imię czyje, abo rzeczenie.~Jako raz miał ksiądz Biskup
13 2|         mierzieć. Takoweż i ono rzeczenie służebnej panny było. Wojewoda
14 2|        i prawie pańskie to było rzeczenie, acz drudzy powiedają, żeby
15 2|       słyszał. Hnet to ostatnie rzeczenie, iż nad nadzieję wyszło,
16 2|        Jeszcze i to nie sprosne rzeczenie, kiedy ten, kogo za niegłupiego
17 2|      Ochmistrza królowej Jej M. rzeczenie. Pokwapił sie - prawi -
18 2|        rządzą.~Jest i to trefne rzeczenie, które ma w sobie pokryty
19 2|        miejsc, s których trefne rzeczenie płynie, drudzy najdują,
20 2| przyjaciela stracić, niż trefne rzeczenie. Gdzie takowa chciwość wielkiej
21 2|     surowsza jest, tym sie więc rzeczenie zda daleko trefniejsze.~