Ksiega

 1 2|     wadzi, zwłaszcza, kiedy jest pokój. Bo okrom pożytku i wczasu,
 2 2|         starzy niechaj nam dadzą pokój, którzy częstokroć chcąc
 3 2|      spraw krola J. M. musiał na pokój odyść; ale niż odszedł,
 4 2|          tańcu, aby mu stary dał pokój, owa wszytkich roskoszy
 5 2|      młodem ludziom należą, dali pokój, bo są ine zabawy przystojne
 6 2|         dworzanin niechaj sie na pokój pański, nie wezwanym będąc,
 7 2|   ochłody, dla której odszedł na pokój. Ale i w tym, jako i w każdej
 8 2|          przymówka: "Dajcie panu pokój, wszytko tu z rejestru."
 9 2|         chciał, a teraz daj mnie pokój, iż ja idę, jako mi sie
10 2|         ubogiego: Dajże mi teraz pokój, nie dam ci nic. A ubogi
11 2|        do niego: Dajcie wy sobie pokój, wszak ludzie znacie, a
12 2|   Skotnicki powiedział, aby dali pokój, ponieważ pana ich jest
13 2|        czasów czarnoksięstwu dał pokój, bojąc sie, aby co gorszego
14 2|    Lipnicki jął mu mówić: daj mi pokój, przebóg cię proszę, boć-em
15 3|     troszkę przespać, odszedł na pokój, poruczywszy władzą swą
16 3|      Bojanowski rzekł: Daj w. m. pokój, panie Myszkowski, każda
17 4|         już był ksiądz Biskup na pokój odszedł) przyjechał; którego
18 4|           jako jest koniec wojny pokój, a koniec pracej odpoczywanie.
19 4|           a potym, gdy przyszedł pokój, wszytko sie w niwecz obróciło,
20 4|         złemi nie byli, a dobrym pokój pospolity burząc nie byli
21 4| najwięcej tych cnot potrzeba, bo pokój a próżnowanie wieldzy to