Ksiega

 1 2|       iż nic na czas, żaden sie onemu nie rozśmieje. Jakoż te
 2 2|       to będzie przystało, jako onemu osłowi, który s panem tak
 3 2|      kazał do siebie przyjechać onemu budownikowi i pytał go,
 4 2|        był dał Alexander wielki onemu chłopu, który granowitym
 5 2|        umyśle swym zbudować, że onemu mnimaniu ich nie jest rzecz
 6 2|      podawać, iżby ten, kto sie onemu przypatruje, jeszcze więcej
 7 2|       pełną wypić chciał, rzekł onemu: zaprawdę, mój panie, niemogę
 8 2|         widzi, a przedsię to ku onemu sie będzie ściągało, na
 9 2|       baczny, żeby sam siedząc, onemu też siedzieć kazał, postawszy
10 2|   jeszcze dać co śniadać. Chłop onemu uwierzywszy niósł za nim
11 3|       przysądzon był za więźnia onemu rotmistrzowi, czyjego brata
12 3|   miłowała, jednak sie obroniła onemu ogniewi, który wiele mądrych
13 3|         chęć jaką kniemu, który onemu zaźrząc, wstrzymać sie nie
14 3|       będzie i prawda, przedsię onemu wiary nie da, ale co dalej
15 4|       ludzie za złośliwszego, a onemu, o kim źle mówi, więtszego
16 4| powiedzieć, bo to rozumieją, że onemu, o kim mówi, jest przyjacielem,
17 4|    mistrz, jako dobry gospodarz onemu nasieniu pomógł, a otworzył
18 4|         mi sie przedsię, żem ku onemu końcu przyszedł, który ma
19 4|          ale chcąc ja przyść ku onemu dobremu końcu, który powiedasz
20 4|         niosą, a dusza imie sie onemu obrazowi z lubością przypatrować,
21 4|       będzie; a zatym przyda ku onemu błogosławieństwa, którego