Ksiega

501 3|             miłości prawdziwej.~Na to pan Dersniak powiedział: To
502 3|              one sprawował.~Rzekł zaś pan Myszkowski: Zawdy tego w.
503 3|          możesz.~Zatym powiedział tak pan Wapowski: Jest tak poprawdzie,
504 3|           udać mógł.~Powiedział na to pan Dersniak: Ba, to nie trudna,
505 3|              nie trudna, bo jeśli sie pan Dworzanin będzie sromał
506 3|    dostatecznie wypisze.~Odpowiedział pan Myszkowski: I owszem, będzieli
507 3|               jej tym nie obrazi. Zaś pan Bojanowski rzekł: Daj w.
508 3|          panie Bojanowski, powiedział pan Myszkowski. Ja Dworzaninowi
509 3|         odmówić nie mają.~Rzekł zasię pan Bojanowski: A cóż wdy nakoniec
510 3|               wdy nakoniec ma czynić?~Pan Myszkowski odpowiedział:
511 3|            rozgłoszona.~Tu powiedział pan Dersniak: I to czasem nie
512 3|             owszem pomoże.~Powiedział pan Kostka ktemu: Ta miłość,
513 3|       najbarziej pokrywał.~Powiedział pan Dersniak: Naucz że go w.
514 3|          przestrogi.~Powiedział ktemu pan Bojanowski: Nie wnoś w.
515 3|             raz inaczej przypada. Ale pan Kostka chceli Dworzaninowi
516 3|                Ja mnimam - powiedział pan Kostka - że temiż rzeczami
517 3|            będzie.~Ku temu powiedział pan Dersniak: Ja sie wyznawani
518 3|             nań nauczył.~Odpowiedział pan Kostka: Pomnisz podobno
519 3|             poczną.~Pośmiał sie na to pan Kryski i powiedział: Iście
520 3|         sztukami nie pójdzie.~Dołożył pan Dersniak: Ani tak sprosnie
521 3|               ale tego niepowiem, aby pan Kostka, który stronę białychgłów
522 3|                Powiedział na to J. M. pan Lubelski: Prawda ma zawdy
523 3|             powiedz, jako była.~Zatym pan Dersniak: Niedawno (jakom
524 3|       mieszkał w Krakowie. Potym, gdy pan s Krakowa odjechał, i on
525 3|            rozumu) wstydzić.~Rzekł tu pan Bojanowski: Jeszcze ja nie
526 3|               nie godzien.~Powiedział pan Kryski: A co wiedzieć, jeśli
527 3|             przydało w miłości.~Rzekł pan Dersniak: Prze pana Boga,
528 3|              owa wynorzyć, powiedział pan Wapowski, aby człowiek drugi
529 3|               nie wydał.~Odpowiedział pan Kostka: Ja com wiedział,
530 3|          czytaj sobie Ovidiusa.~Na to pan Dersniak powiedział: Nie
531 3|             to na stole.~Odpowiedział pan Kostka: Na on czas nie miano
532 3|       sprosność.~A przeto, powiedział pan Dersniak, jeśliż sie tą
533 3|        miłości nie poślakowano.~Zatym pan Kostka powiedział: Mnie
534 3|          powiedzieć.~W tym powiedział pan Bojanowski: Jeszcze nie
535 3|               miłość rozgłasza.~Rzekł pan Kostka: A cóż to takiego?~
536 3|              to takiego?~Odpowiedział pan Bojanowski: Hardość białychgłów,
537 3|            nie może.~Zatym powiedział pan Wapowski: Jam mnimał, panie
538 3|        poprzestać.~Powiedział ku temu pan Kostka: Ba iścieby lepiej,
539 3|             mówić macie.~Odpowiedział pan Wapowski: Mnie tego w. m.
540 3|            otrzymał, ale przeto, iż i pan Bojanowski więcej przeciwko
541 3|          mogło powiedzieć.~Powiedział pan Kostka: Oto i s tego znać,
542 3|         dostawać niemiało.~Powiedział pan Wapowski: To jest rzecz
543 3|    białymgłowam przychylniejszym, niż pan Bojanowski, ale też zasię
544 3|              srprzyjaźliwym, jako abo pan Kostka, abo pan Myszkowski.~
545 3|              jako abo pan Kostka, abo pan Myszkowski.~Ku temu pan
546 3|               pan Myszkowski.~Ku temu pan Lubelski powiedział: Doświadszy
547 3|          wszytcy tak rozumieć, jako i pan Kostka, to jest, iż ku temu,
548 3|               stworzony.~Odpowiedział pan Wapowski: Te, które tu były
549 3|             jutra tedy odłóżmy (rzekł pan Lubelski), bo i więcej czasu
550 3|               mogły. Tego domówiwszy, pan Lubelski powstał, a s nim
551 4|            między któremi pirwszy był pan Aleksander Myszkowski, i
552 4|               ubłagana pożyła. Po nim pan Andrzej Kostka znacznej
553 4|        młodzieniec sszedł s świata. A pan Lupa Podlodowski, iż był
554 4|          których teraz przyszło, jako pan wielkiego rozumu, daleko
555 4|             dosiąc mogła. Umarł potym pan Bojanowski, polski philozoph,
556 4|           Rychło za panem Bojanowskim pan Dersniak położył głowę,
557 4|               żalu. I tak rozumie, że Pan Bóg na Polskę gniew swój
558 4|       śmiercią pana Wapowskiego wziął Pan Bóg onego świętego pana
559 4|         rozmowie (jako ja mam sprawę) pan Wapowski nie przyjechał
560 4|               przyjechał; którego gdy pan Lubelski uźrzał, powiedział:
561 4|        odprawić sie mógł.~Rzekł zatym pan Wapowski: Niewiem jako słusznie
562 4|            doskonały, jakiego wypisał pan kryski s panem Myszkowskim,
563 4|              stara sie o to, aby jego pan nie był ni od kogo oszukali,
564 4|         owszem, rad temu każdy, kiedy pan ganiebnie żywie, niemając
565 4|             czynić miał.~Ale dałby to pan Bóg, żeby dzisiejszy naszy
566 4|             osobnemi przymioty, które pan Kryski s panem Myszkowskim
567 4|              Więc, iżby pochopniejszy pan był ku cnotam, spomnieć
568 4|          dobra i użyteczna, jako jest pan cnotliwy, a zasię żadnej
569 4|               ludziom szkodziła, jako pan niesprawiedliwy. Na co patrząc
570 4|               jadem.~Powiedziawszy to pan Wapowski, umilkł.~Zatym
571 4|         Wapowski, umilkł.~Zatym rzekł pan Derśniak: Mnie sie to nie
572 4|              nikt nauczyć może.~Na to pan Wapowski powiedział: Owa
573 4|             niczemu nie godzi.~Za tym pan Dersniak powiedział: Przedsię
574 4|               złoczyńce.~Odpowiedział pan Wapowski: Prawdziwa roskosz
575 4|            roście.~Ku temu powiedział pan Kostka:~Niewiem, panie Wapowski,
576 4|          panie Wapowski, czemuby tego pan Dersniak pozwolić w. m.
577 4|           grzeszyli.~Powiedział na to pan Wapowski: Argument a wywód
578 4|           Prowadził dalej rzecz swoje pan Wapowski, kiedy mu pan Myszkowski
579 4|          swoje pan Wapowski, kiedy mu pan Myszkowski przerwał tymi
580 4|               ku źle czynieniu.~Na to pan Wapowski tak powiedział:
581 4|            Pewna rzecz - odpowiedział pan Myszkowski - iż ten Hetman
582 4|        przeciwnej strony.~Rzekł zasię pan Wapowski: Dobrześ to w.
583 4|             utłumi, ale jako ów mądry pan, który w zaburzonym państwie
584 4|               siebie wypuszcza.~Zatym pan Lupa tak powiedział: Niewiem,
585 4|       rycerskich nic po tym; i owszem pan chceli, aby go ci, którym
586 4|               co dobrze.~Odpowiedział pan Wapowski: Jam tego nie powiedział,
587 4|       królował.~Tu gdy troszkę umilkł pan Wapowski, chcąc podobno
588 4|           sobie odpoczynąć, rzekł tak pan Myszkowski: Którzy sie,
589 4|         wspomniał, cili, którym jeden pan a dobry, cnotliwy król roskazuje,
590 4|              ludzi żywą.~Odpowiedział pan Wapowski: Ja tak dzierżę,
591 4|             jest królestwu Bożemu, bo pan Bóg sam jeden wszytko, co
592 4|              pospólstwa wybranych.~Tu pan Kostka, któremu sie zawdy
593 4|             zasię tak widzi, ponieważ pan Bóg swobodę dał człowiekowi
594 4|             panie Kostka (rzekł zasię pan Wapowski), czym to w. m.
595 4|            roskazować.~Wtym tak rzekł pan Lupa: Nuże, panie Wapowski,
596 4| zwierzchnością być mają?~Odpowiedział pan Wapowski: Pod taką, w której
597 4|          śmiertelnym, abowiem dzierży pan Bóg rękę swą i kocha sie
598 4|              pasterstwa swego. Przeto pan nietelko sam ma być dobry,
599 4|             to ktemu jeszcze iż kiedy pan wszytko to może, co chce,
600 4|             będzie potrzeba.~Tu rzekł pan Lupa: Cożeś to zaś w. m.,
601 4|            króla wyrwał?~Odpowiedział pan Wapowski: Są, panie Lupa,
602 4|              vitam rozdzielili.~Zatym pan Dersniak spytał: Któryż
603 4|            tak na to, rośmiawszy się, pan Wapowski: Wierę w. m. podobno
604 4|              Ale pomnicie sie w. m iż pan Kryski s panem Myszkowskim
605 4|                zdawam.~Zaś powiedział pan Dersniak: Jeśli czego s
606 4|             wszytki.~Powiedział ktemu pan Wapowski: I tych rzeczy
607 4|              niżem był obiecał.~Zatym pan Lubelski rzekł w te słowa:
608 4|               swe powiedzieć.~Ku temu pan Wapowski powiedział: Bych
609 4|              poddani znikczemnieli, i pan stracił wziętość, powagę
610 4|       pomazaniec Boży, abo zwierzchni pan każdy starać sie będzie,
611 4|       sposobem poddani będą dobrzy, i pan daleko najdzie więcej, co
612 4|            państwo szczęśliwe, bo już pan dobrym będąc, s poddanemi
613 4|            obchodzić sie musi.~Tu zaś pan Dersniak to powiedział:
614 4|            czasu pokoja.~Odpowiedział pan Wapowski: Wszytki są dobre
615 4|       cnotliwy Dworzanin.~Hnet k temu pan Dersniak tak powiedział:
616 4|               zwyczajem.~Odpowiedział pan Wapowski: W długą mnie to
617 4|             ożywię.~Powiedział tu zaś pan Dersniak: Niż dalej w. m.
618 4|              Odpowiedział śmiejąc sie pan Wapowski: Pytaj tych w.
619 4|               i zdrowie i siła.~Rzekł pan Dersniak: Widzi mi się,
620 4|           kształtem.~Powiedział na to pan Kostka: Tak sie było postanowiło,
621 4|          mówić nie miał.~Odpowiedział pan Dersniak: Nic tu niemasz
622 4|         wielki, wynalazł.~W tym rzekł pan Myszkowski: Ba, mówmy trochę
623 4|              nie koniec.~Odpowiedział pan Wapowski: To, com ja tu
624 4|              mówić.~Zatym rzekł J. M. pan Maciejowski: Niebądź w.
625 4|        dostojności pana.~Odpowiedział pan Wapowski: Bym ja jedno tak
626 4|        rzeczami chciałbych, aby sobie pan obrał z pośrodka zacniejszej
627 4|           szły w posłuch, a dawszy im pan tę swobodę, żeby o wszytkim
628 4|               też i to widziało, żeby pan obrał drugą mniejszą radę,
629 4|            bez Bożej pomocy. Który to pan Bóg niekiedy posyła fortunę
630 4|          chciałbym, aby ten zwirzchni pan miłował Patryą i poddane
631 4|     niedoważać miała.~A gdyby sie tak pan sprawował, nietelko by miał
632 4|              każdy, gdyby widział, iż pan sam nic z niego nie występuje,
633 4|              przedsię rozumiał, że to pan ku dobremu końcowi czyni,
634 4|         drugiego ktemu niechajby miał pan za jedno lekarstwo przeciwko
635 4|        częścią też pod czas kiedy sie pan niedbałością swoją a puszczeniem
636 4|             nigdy nie przydzie, kiedy pan pozyszcze sobie u poddanych
637 4|              dotknął, iż chciał li by pan, aby poddani i w to i w
638 4|             pożądane, żeby umysł jako pan wszytkiego mógł rospostrzeć
639 4|            błogosławieństwu, tedy ten pan, który im roskazował, mógłby
640 4|               zdaniem - powiedział tu pan Lupa - niewielki by to pan
641 4|            pan Lupa - niewielki by to pan był, któryby wszytki poddane
642 4|           siłna troszka.~Odpowiedział pan Wapowski: Kiedy by jaka
643 4|           mieć pod swą mocą.~Kiedy tu pan Wapowski przestał, jakoby,
644 4|             mówić niemiał, powiedział pan Bojanowski: Inaczej tego
645 4|       starałbym sie naprzód o to, aby pan mój był królewskiego serca
646 4|             ale całą garścią, abowiem pan Bóg u hojnych panów (jako
647 4|             ten czas tak odpowiedział pan Wapowski: Ktokolwiek był
648 4|              to w. m. miej, iż, gdzie pan nie będzie tego umiał, co
649 4|       ochmistrzestwo, chciałbym, żeby pan mój miał pieczą i staranie
650 4|           Wszakoż i w tym trzeba, aby pan miał dobry rozsądek, a znał
651 4|         godzien. Zaś niechajby i tego pan nie zaniechywał poddane
652 4|            kto by gi kupić chciał.~Tu pan Myszkowski powiedział:~Jużeś
653 4|             wojnę wieść.~Odpowiedział pan Wapowski: Prawo sie już
654 4|          swego pana wrócę.~Powiedział pan Dersniak: Ba, możesz go
655 4|          mogła taka Dworna pani, jaką pan Kostka wymalował słowy,
656 4|      śmiertelne oko.~Powiedział na to pan Wapowski: Rzeczy podobnych,
657 4|           możem; a co wiedzieć, jeśli pan Bóg za naszego wieku nie
658 4|               do końca prowadzili.~Tu pan Lubelski powiedział: Nie
659 4|           rozmowę w to wtręcać.~W tym pan Kostka rzekł: Ja tego nie
660 4|          których jedna jest, iż chcąc pan Wapowski tego Dworzanina
661 4|               różność może; ale jeśli pan będzie starym, a dworzanin
662 4|               podobieństwo, iż leciwy pan młokosa Dworzanina rozumem
663 4|          czynić mógł. Jeśli też zasię pan młodym będzie, a Dworzanin
664 4|               dopuszczę.~Odpowiedział pan Wapowski: Więtszaby cześć
665 4|        uczynić miała, abowiem gdzieby pan s przyrodzenia ku dobremu
666 4|         cnotam, które to cnoty łatwie pan za możnością swoją czynić
667 4|             to, aby ich używał. A tak pan przywiedziony ku cnotam
668 4|           krzcić, iżby i więtszej niż pan był dostojności. A co sie
669 4|               czego już przez sie sam pan dostał. Otóż, chociażby
670 4|               Kiedy tu troszkę umilkł pan Wapowski, rzekł pan Bojanowski :
671 4|            umilkł pan Wapowski, rzekł pan Bojanowski : Jam sie naprawdę
672 4|       ćwiczenia używali.~Odpowiedział pan Wapowski: Niewiem jako komu,
673 4|         każdym miescu.~Zaś powiedział pan Bojanowski: Pomnie, iż ci
674 4|                Tak na to odpowiedział pan Wapowski: Gdyż wszytki ine
675 4|              mu sie miała.~Powiedział pan Bojanowski: I owszem, kiedy
676 4|            Bojanowski - powiedział tu pan Kryski - niewiem, jeśli
677 4|             czwarty dzień w swej grze pan Wapowski powiedział, jako
678 4|              uszedł.~W tym powiedział pan Lubelski: Radem temu, panie
679 4|            pracą na się.~Odpowiedział pan Kryski: To iżem ja powiedział,
680 4|               mówić może.~Rzekł ktemu pan Wapowski :~Powiedziałem
681 4|        nauczył. A tak, ponieważ J. M. pan Lubelski w. m. o tym mówić
682 4|         roskazania nie pełnisz.~Rzekł pan Lubelski: Wierę, panie Kryski,
683 4|             będę musiał. Odpowiedział pan Kryski: Mali to kto tak
684 4|               bydlęty.~Gdy tu troszkę pan Kryski przestał, jakoby
685 4|           chcąc sobie odpocząć, rzekł pan Lupa: Dziwnąś to w. m.,
686 4|             takowym używaniu cudności pan Kostka nie przestanie, bo
687 4|             cudność.~Powiedział na to pan Lubelski: I wam, panie Lupa,
688 4|             zachce. Ale niechaj w. m. pan Kryski nauczy, a ja sie
689 4|            być niemogły.~Odpowiedział pan Lupa: W. m. sie tego racz
690 4|           miłostki wabny.~Zatym rzekł pan Dersniak: Nie z drogi podobno,
691 4|             podobno, miłościwy panie, pan Lupa mówi, iż piękność nie
692 4|               zdradzać mogli.~Ku temu pan Kryski powiedział: Nie daj
693 4|               dobra.~Zatym powiedział pan Myszkowski: Gdyż pan Lupa
694 4|       powiedział pan Myszkowski: Gdyż pan Lupa nie chce tego wiedzieć,
695 4|               przyść ma. Odpowiedział pan Kryski: Niechaj pirwej tym
696 4|             tak wielką machinę, którą Pan Bóg ku pożytku a zachowaniu
697 4|       niecnotliwy mężczyzna trefi.~Tu pan Wapowski rzekł: Jeśli to
698 4|           Jeśli to prawda, co wczora, pan Bojarnowski powiedział,
699 4|               ja powiedział ? - rzekł pan Bojanowski.~Odpowiedział
700 4|              Bojanowski.~Odpowiedział pan Wapowski: Jeśli dobrze pomnię,
701 4|            nie mogą.~Rośmiał sie temu pan Kryski i rzekł: Na to niemasz
702 4|          przezwiska piękności.~Gdy to pan Kryski wymówił, zamilkł,
703 4|               piękności.~Owa nakoniec pan Kryski powiedział: Mnie
704 4|              to wkraczać.~Na to rzekł pan Myszkowski: Lepiejeś to
705 4|            miłości miał miesce rozum.~Pan Kryski przedsię szukał tej
706 4|             dalej nie mówić, aż j. m. pan Lubelski kazał, a wszytcy
707 4|          kiedy kniemu przyszli.~Zatym pan Dersniak powiedział: Słuchając
708 4|           łaskawszą Dworzaninowi, niż pan Kostka swoje uczynił, ale
709 4|            ludzie mieli.~Odpowiedział pan Kryski: Iście ja tego chcę,
710 4|        wszytkiego dobrego.~Skoro tego pan Kryski domówił, powiedział
711 4|            Kryski domówił, powiedział pan Lubelski:~Zaprawdę, jeśli
712 4|     Dworzanina młodego.~Ku temu rzekł pan Bojanowski: Wątpię ja, aby
713 4|              nalazł sie taki.~Dołożył pan Dersniak: Mężczyzna trudno,
714 4|          miarą sie nie najdzie.~Na to pan Myszkowski powiedział: Wdy
715 4|               krzywdzić.~Odpowiedział pan Dersniak: Niemasz tu krzywdy
716 4|             takoważ miłość.~Ozwał sie pan Kostka hnet temi słowy:
717 4|        młodziuczkie, w jakich leciech pan Kryski Dworzaninowi sprosta
718 4|        sprosta miłować dozwala.~Na to pan Dersniak chciał odpowiedzieć,
719 4|               odpowiedzieć, ale J. M. pan Lubelski uprzedził mówiąc:
720 4|        uprzedził mówiąc: Niechaj tego pan Kryski sędzią będzie, jeśli