Ksiega

  1 1|              nieme zwierzęta schodzą. Co gdy mnie często na myśl
  2 1|             którzy literas nie mają), co jest Histrio. U nas tego
  3 1|            Aristotele zaniechało sie, co powieda, że mąż jest jako
  4 1|          który ma białagłowa poznać i co dalej mówi około miłości;
  5 1|     convenientia che hanno i fantasmi co'l corpo; bo to wszytko łacina
  6 1|               którzy także czynili. A co drugiego, wspominam pana
  7 1|     Kochanowski wirsz pisać począł, a co parum distat, niliil distare
  8 1|          godni wysokiej stolice. Więc co sie tycze szczęścia owych,
  9 1|            przedsię niechaj to czyni, co dobremu cnotliwemu należy,
 10 1|           biesiada a krotochwila ująć co godności miała.~Zaś powiedział
 11 1|            bywał. Ale miedzy swemi, a co po tym układności, skromności,
 12 1|          owszem godzi sie przyjąć to, co powie, za jedno świadectwo
 13 1|         człowiek powiedając, jako sie co sstało, tak rzecz prowadził,
 14 1|            młyn wodę wiedzie, ale iż, co o sobie powieda, tak barzo
 15 1|            przedsie to wszytko powie, co ku jego czci przysłuży.
 16 1|             statku, żeby znać było, i co pocznie, żeby mu wszytko
 17 1|              przeciwko panu Kryskiemu co wywrzeć, mówił to, czo mu
 18 1|               staranie, czo za rozum, co za fortyl jest, iżby człowiek
 19 1|             wydwarzania, to powiadam, co i pirwej, iż sprawy nasze
 20 1|              sądzą, gdy widzą, ze kto co od ręki, a przedsię dobrze
 21 1|                tak wnet poznać, jeśli co umie. W tańcu zasię jedno
 22 1|               czynimy, bo jako łatwie co komu przychodzi, tak o jego
 23 1|    Odpowiedział pan Kryski: Niema sie co podobać, kiedy kto mając
 24 1|       słuchają, mogą spytać, jako sie co rozumieć ma, ale kiedy ja
 25 1|           pisał, trudno mam wiedzieć, co to jest, czego wyrozumieć
 26 1|              też jeden nic nie mówił, co w piśmie inaczej sie ma,
 27 1|               m. dosyć stało, powiem, co mi sie widzi i o tych drugich
 28 1|             włośniej rzecz opisuje. A co sie tycze polskich słow
 29 1|             pokazać, iż wiele umieją, co trzecie słowo, to po łacinie
 30 1|              częściej sie rozumie to, co gruntu komu ojciec jego
 31 1|             przed ubieraniem może sie co odmienić, to potym, gdy
 32 1|         ćwiczenie i ozdobę, niż o to, co ciało ślachcić ma. Pisało
 33 1|          kiedy kto Sławnie umrze, bo, co śmierć wszytko s ciałem
 34 1|           kiedy kto ku chlubie naszej co powieda. To psuje wielkie
 35 1|               by to znał być w sobie, co mu kto przypisuje, jednak
 36 1|               przez pismo poznawalny, co to jest sława, i jako nas
 37 1|          rycerskiemu rzemięsłu wadzić co miała, a to twirdzę, iż
 38 1|            jakoż jednak szczęście nie co inego sprawiło to, że Achilles
 39 1|            Achilles, wychowanie jego, co inego pirwej umiało, niż
 40 1|       wszytkiego dworzanin używać ma, co on jemu umieć naznaczył,
 41 1|              chcesz w. m. to dzielić, co dzielone być nie może, bo
 42 1|              a tknął poniekąd i tego, co na mię w. m. kłaść raczysz,
 43 2|            twirdząc, iż wszytko idzie co dalej, to gorzej, tak w
 44 2|              to częstokroć, i było na co, bo wdy to jest rzecz, mimo
 45 2|          bacząc, iż kiedyby tak szło, co dalej to gorzej, to jest,
 46 2|          jakoby przyrodzonym błędzie, co sie s ksiąg pokazać może,
 47 2|            naszego serca ono wszytko, co nam było w młodości roiło,
 48 2|              człowiecze choruje; a to co człowiek dobrego miał, abo
 49 2|               nic z nich nic pomnieć, co Themistocles w rzeczach
 50 2|           chociaż krotochwile tyż są, co i pirwej. A przeto, czując
 51 2|         przynosił s sobą wonią onego, co człowiek tegdy czuł smacznego.
 52 2|             ranion. A znalem jednego, co z rostruchanika (iż raz
 53 2|     pierścionek przywodzi na myśl to, co tak barzo miło wspominać,
 54 2|              jeden drugiemu w on czas co przykrego powiedzieć, abo
 55 2|        niczego złego było na świecie, co być nijaksz niemoże. Abowiem,
 56 2|            tak wiele złego mieli) ale co; w ten czas, kiedy natura
 57 2|             stroju, niż dla potrzeby, co w on czas było barzo dobrze,
 58 2|              wielu lat niewiedziałem, co jest femina; a teraz chłopięta,
 59 2|            nich jest pełno łotrostwa, co gdzieby to chciał kto wykorzenić,
 60 2|             każdy chciał wiedzieć to, co wczora pan Kryski mówił;
 61 2|              wczora pan Kryski mówił; co gdy im powiedano tak. Jako
 62 2|            kole nadziewa sie usłyszeć co osobnego, w czym aby sie
 63 2|           wielka nie zda, abowiem kto co umie, już na to sposobny
 64 2|         wczora pan Kryski powiedział, co, kiedy będzie, jak tak dzierżę,
 65 2|           pilnością nie przypatrzy. A co rozum człowieczy, a rozsądek
 66 2|               rad sie s tym popisuje, co rozumie o sobie, iżby umiał,
 67 2|            przestać, czego zaniechać; co jest mniejszego, co więtszcgo
 68 2|        zaniechać; co jest mniejszego, co więtszcgo w rzeczach tych,
 69 2|             znał, czo jest na czas, a co nie. Otoż chocia Dworzanin
 70 2|               dostateczna około tego, co ma mieć i umieć Dworzanin,
 71 2|               i wątpienie, abym temu, co na mię J. M. pan Lubelski
 72 2|              mieć będzie bez zawiści: co jako jest rzecz trudna,
 73 2|                iż radniej pogani, gdy co źle, niż pochwali, gdy co
 74 2|             co źle, niż pochwali, gdy co dobrze; a jest w drugich
 75 2|            tym tak kąkol naleźli, abo co podobnego do kąkolu. A przeto
 76 2|             umiejąc, a wiedząc, gdzie co przeciwko czemu położyć,
 77 2|          przeciwko czemu położyć, to, co chce, oczom ludzkim ukaże.
 78 2|           krotce w sobie, to wszytko, co mnie powiedzieć należy.~
 79 2|               uważył dobrze u siebie, co to jest za rzecz, którą
 80 2|            wyłęczył od zgraje, iżby w co najmniejszym poczcie ludzi
 81 2|              swą pokazał, a na oczach co najzacniejszych ludzi, a
 82 2|       baczenie, a wiedzieć gdzie, i o co wdać sie w niebespieczeństwo,
 83 2|             byli; na helmie swym iżby co miał osobnego. Owa, aby
 84 2|          przodku chciwy, aby wiedział co osobnego, baczy i bierze
 85 2|           siadał, a tam to pokazował, co umie, abo sie s nimi kosztował
 86 2|         skosztować-em sie nie sromał, co ludzie s podziwieniem za
 87 2|              jeszcze czyni jeden pan, co go wszyscy w. m. znacie,
 88 2|        Myszkowski: Siła u nas takich, co nic lepiej nie umieją, jako
 89 2|          raczyć, hnet wszytko pokaże, co umie, a czasem i to, czego
 90 2|         trudno tu wypisać wszytko to, co mu sie trefić może. Ale
 91 2|           myśli, przynosi s sobą i to co chwalić, i to co ganić może.
 92 2|            sobą i to co chwalić, i to co ganić może. Jako starzy,
 93 2|          rozumem: więc też zasię leda co czasem mówią, by sie jedno
 94 2|            głowy sobie wyraził, i to, co jest złego w młodości zagubił,
 95 2|              ubiegano, ktemu, aby to, co wiedzą, ze smakiem powiedać
 96 2|               i starzy sprawowali, bo co sie jednemu żydzie, to drugiemu
 97 2|        pachołek młody, zwłaszcza ten, co sie para rycerskim rzemięsłem,
 98 2|          nienagła zapala. Przeto owi, co sie miecą, łają, wyzywają,
 99 2|              niżli, aby mu ciało mdłe co mocy przydawać miało. A
100 2|         baczenia i rozsądku; a znając co w kim jest, czym ten od
101 2|               nie iżbyś w. m. niemiał co powiedać. Ale, iż ja tu
102 2|              wczora.~Ja dalej nic mam co mówić, odpowiedział pan
103 2|              w. m. wiesz, którzy leda co wziąwszy przed się, dobrze
104 2|            chęcią szczyrą, aby mu sie co najwięcej podobał, abowiem
105 2|              roskazaniu dosyć czynił, co może czyście być bez pochlebstwa.
106 2|       baczenie, ten dowcip, że pozna, co sie panu podoba i czym wniść
107 2|              że sie na pana gniewają, co jest rzecz barzo sprosna.
108 2|            ale i tym, którychby kiedy co nietrefnego od pana potkało.
109 2|            obraził, abo chcąc k smaku co powiedzieć, aby nie trefił
110 2|             swarliwy, jako niektórzy, co sobie żadnej rzeczy barziej
111 2|             tak, jako więc owo drugi, co sobie poczyna s panem jako
112 2|            niechęcią tego pozwolić, o co by go on prosił. A kiedy
113 2|              żadnej mógł ono uczynić; co kiedy będzie, nigdy sie
114 2|               wolność mówić i czynić, co sie im podoba, czego niechcą,
115 2|            panom nie ma to być wolno, co nam chudym, to jest, aby
116 2|           barzo upiją, iż nie wiedzą, co czynią przed radością; chcieliby
117 2|       poradował, iż ku temu przyszli, co im jest wielką nowiną. Takowym
118 2|               gardzi, jako niektórzy, co z głupstwa puszczając wszytko
119 2|             trefny s przyrodzenia, iż co jedno rzecze, to sie wnet
120 2|              wszytcy panowie źli być, co ich Jest na świecie, czego
121 2|         niepobożność pańska.~A o tym, co w. m. rozumiesz, panie Myszkowski (
122 2|             iż skaził a wywrócił ono, co miał uczynić bez żadnej
123 2|        uczynić bez żadnej wymówki, za co karanie nieodpuszczone zasłużył.
124 2|       przydzie. Ale przed sie niemasz co chwalić, bo to w obyczaj
125 2|            dobrze to uważył u siebie, co więtszego jest, jeśli pożytek
126 2|          posłał jeden ze dwu masztów, co więtszy, który widział,
127 2|         roskazanie Crassowe mniejszy. Co gdy obaczył Crassus, kazał
128 2|            gdyż sie to już odprawiło, co spólnego ma sługa s panem,
129 2|              miedzy rownemi, abo mało co nierównemi mówić przydzie,
130 2|        najdzie drugiego, tak mądrego, co sie nie będzie chciał z
131 2|               Radbym ja wdy wiedział, co tu najlepszego.~Odpowiedział
132 2|            strojów, wie to Bóg, jeśli co dobrego przyniesie. A mieliby
133 2|           używamy, niewiem jakoby jej co zostało. Przeto Pana Boga
134 2|           zawarty zarzuci, a imie sie co najuczciwiej i najstateczniej
135 2|       zwirzchnich rzeczy sądzą o tym, co jest wnątrz, i na toć owo
136 2|           każdy z nas sobie pomyślił, co to za gąska. A tak trzeba
137 2|           podobało ludziom, albo nie, co począć ma. Ale to najpotrzebniejsza
138 2|         pożyczane, a ono wszytko ine, co ledajako na nich leży, to
139 2|               nie s praw, abo z mowy, co sie w człowieka wlewa, bo
140 2|           przepowieść: Nie każdy pan, co w bławacie.~Nie powiedam
141 2|           jeden sędzić o drugim mógł, co sie weń wlewa, patrząc na
142 2|            ubiór daje niepomału znać, co w kim wre, acz to czasem
143 2|             jest w sobie.~Niewiem ja, co to w. m. najdujesz (powiedział
144 2|         zaprawdę, radbym ja wiedział, co to jest takiego.~Odpowiedział
145 2|               pochutnywanie sobą, abo co takiego; s tych tedy rzeczy
146 2|             wielekroć człowiek pozna, co sie wnątrz święci. Baczyłeś
147 2|           ukazował na wielkiej sieni, co owo pochutnywając sobie
148 2|            swą drogę. Jest coś inego, co człowiekowi wiele przydać
149 2|               jeszcze ktemu będą mieć co s przyrodzenia, abo z biegu
150 2|               radniej, niźliby leda o co miał sie z nim gryść. A
151 2|         skrzętny, niechaj mu nie leda co wadzi, jako są niektórzy
152 2|            niektórzy tak przemierzli, co niechcą, jedno wszytko po
153 2|              zawdy przyczynę najdą, o co sie skarżyć na przyjaciela.
154 2|               skarżyć na przyjaciela. Co jako obrzydła rzecz jest,
155 2|           chyba, iżem nie powiedział, co s.kim dworzanin ma mówić,
156 2| zwłasniejszego około zabaw dworskich, co i jako naleść, czym kogo
157 2|               dworzanin umieć będzie, co mu sie naznaczyło, łatwie
158 2|            żadną miarą, być nie może, co podobno w. m. w mojej grze
159 2|              pan Kostka: A o szachach co w. m. rozumiesz?~Odpowiedział
160 2|               nader pilnie ćwiczyć. A co sie tycze owych drugich
161 2|               tych ludzi widał wiele, co sie leda kuglarstwa uczyli
162 2|             który granowitym grochem, co gi po łacinie cicer zową,
163 2|             jaki kus a znak niełaski. Co bacząc drudzy, zwłaszcza,
164 2|            jako nikczemny chce, tedy, co jedno pocznie, każdy chwali,
165 2|           ważyć będzie, a chocia leda co powie chłopską a gruba,
166 2|              m., jako w. m. mam zwać, co więc bywa barzo przykro.~
167 2|          czekał dzień w dzień, aż sie co w nim skrytego a osobnego
168 2|              iż utwirdzisz i umocnisz co dalej to lepiej w sobie
169 2|              więcej rozumiał, niż to, co uźrzysz. Wielka to rzecz
170 2|             rzecz jest, kogo sobie za co hnet s przodku ludzie wezmą,
171 2|         iżbyście w. m. dobrze pojęli, co na tym należy, podeprę tego
172 2|             należy, podeprę tego tym, co powiem. Znałem jednego,
173 2|           rozmiłowała. Ta miłość, gdy co dzień to barziej siłę brać (
174 2|             tą nadzieją, iż jej w tym co pomoc miała. Ta zasię, będąc
175 2|              jego chęć pilnie starać, co jej przyszło barzo łatwie,
176 2|               kogo. Słuchajcież w. m. co sie zasię stało. Rychło
177 2|              dzieci orzechy w czaczu. Co wszytko urosło s pirwszego
178 2|                a jako owce to czynić, co pirwsza uczyniła, nie patrząc
179 2|         prawda znać i w. m. samemu, i co nas tu jest, trefowało sie
180 2|        drugiego wina nalać, iż mu to, co przed nim stało, nie smakowało;
181 2|           pacholę, iż ine jest, a to, co J. M. pije; począł ono wino
182 2|          wolno było i czynić i mówić, co sie zabaży. Więc czasem
183 2|              by to było najforemniej, co jest najsprosniej, tak,
184 2|            zamykam, aby dworzanin to, co mu sie tu naznaczyło, umiał
185 2|               abo ktoby tego słuchał, co sobie tak chytrze sposobić
186 2|               to być) przyszedł, mali co mówić, aby sie doma na to
187 2|             na to nagotował; mali też co czynić, tedy wtąż, ale niechaj
188 2|           mówić nie umie, jako o tym, co mu sie gdzie sromotnie przydało;
189 2|              nie rozumiał, radzę, aby co najbarziej s tego schodził,
190 2|               i lekkość. Ale niewiem, co to dziś za wiek nastał,
191 2|              iż ludzie opuszczają to, co umieją, a chytają sie tego,
192 2|         kiedyć w tym tak jest osobny, co nie jest jego zawołania,
193 2|               pan Bojanowski: Niewiem co to za mądrość, jabym rzekł,
194 2|         nieznacznie, a pokryje, jeśli co zna nie barzo trefnego w
195 2|              u ludzi wziętym, iżby mu co jedno powie, wszytkiego
196 2|               s tobą, a chcąc sie tym co najbarziej zalecić, będą
197 2|          trefują. Dosyć jest ku temu, co sie powiedziało, tego telko
198 2|           mistrz naleść sie może, ale co sie tyczę trefności, w tej
199 2|             przed kim, czasu, jakiego co mówić przystoi.~Rzekł zasię
200 2|               przystoi, iż umieją to, co widzieli, abo słyszeli,
201 2|               z ich słów zda sie tym, co słuchają, jakoby sami teraz
202 2|       zwięzliwie, trefnie, a s prętka co rzecze, chocia też troszkę
203 2|            głos, i słowa, któremi to, co chcą, contrefetować mogą)
204 2|               zasię w tej krótkiej, a co regułka pomoc może, gdyż
205 2|        przodku, zwłaszcza około tego, co w głowę przypaść ma, ale
206 2|            ludzie podali, iżby obrał, co ma rzec, a czego zamilczeć.
207 2|       zamilczeć. A tak opuściwszy to, co ku bystrości rozumu należy,
208 2|            trefności jest nauka jaka (co u mnie jest rzecz nic można),
209 2|              M. panie będęli już miał co prowadzić. Ale, jako ów
210 2|    wytchnąwszy zdobędę sie jeszcze na co takiego.~Zatym pan Derśniak
211 2|        napasieniu oczu pokazowali, na co i oni surowego żywota Philozophowie
212 2|            dla uweselenia siebie. Owa co jest ludzi na świecie, tedy
213 2|        więzieniu srogim siedzą, gdzie co dzień śmierci sie nadziewając
214 2|         kształtem wskrzesić umie. Ale co to jest śmiech, gdzie sie
215 2|            sie jedno samemu śmiejemy, co ma w sobie coś nieskładnego,
216 2|          człowieka chwali mówiąc: To, co ma wszytko, nie jego; toż
217 2|            lamentliwym głosem, aby mu co przebóg dała; powtórzy raz,
218 2|        chociaż ona tego nie uczyni, o co ją proszą, jednak jej niczyja
219 2|           długim a dworskim, jako sie co stało, powiedaniu zależy,
220 2|          jakie były za Catullusa, ale co wiedzieć, jeśli drzwi przedsię
221 2|             tejże własności nie mają, co i pirwej, bo jednak wiele
222 2|               a na końcu stało V a I, co sie rozumie (jako każdy
223 2|            Ale podźmy do drugich, owa co będziem moc wyrozumieć o
224 2|              jakoby nic nie wiedział, co tam ma być, ukazał drugi
225 2|               jedno N, dwoje PP, a V, co znaczyło: Nicolaus Papa
226 2|             bo w tej mierze i zmyślić co takowego nic wadzi i do
227 2|          kazał, aby mu kto s Polaków, co tam byli, na polskie przetłumaczał.
228 2|         pewnie przegra; ktemu bacząc, co za niesława domowi ich s
229 2|         Polakiem czyni, trudno ma być co trefniejszego, zwłaszcza,
230 2|        przystojną ślachcicewi a jeśli co tak troszkę przyswobodniejszym
231 2|           kontrefetował w towarzyszu, co w panie jest, dobrze lepiej
232 2|          czyje nad miarę wydwarzanie, co białogłowy zową przequinty,
233 2|         Doktor zasię: Ale powiedz mi, co mi wskazał na moje pytanie,
234 2|              m. powiedał. A Patricius co sie miał gniewać, to sie
235 2|           dźwigaj spieszno te nogi, a co naprędzej zbądź tej boleści
236 2|              trzeba. Ten nie patrząc, co za czym idzie, zgoła tak
237 2|              zgoła tak pisał, jako mu co na mysi przyszło, i począł
238 2|             bóty, Item tłomok i dalej co tam stało. Co gdy on, który
239 2|          tłomok i dalej co tam stało. Co gdy on, który sie na drogę
240 2|             Gdy do obuwania przyszło, co czynić, żadną miarą z ostrogami
241 2|            cła bram florenckich. Otóż co teraz jest jedennaście bram
242 2|        potwornej grał trąbie, tak, iż co raz to jej sobie niemal
243 2|           znowu wpychał. Niewiem, aby co dziwniejszego na świecie
244 2|              swoje prowadzić, mówiąc: Co sie zasię wydwarzania tycze,
245 2|              niechciał, powiedając, a co to jest, wszak po tak małe
246 2|                czego niemogą jeść, na co niemogą patrzyć, czego niemogą
247 2|               złożony, ten też, jeśli co, człowieka rozśmieszy.~Dziś
248 2|              obrali miedzy sobą kilku co czerstwiejszych, a duższych,
249 2|     pomaluczku prawą swą rękę, jakoby co inego czyniąc włożyła pod
250 2|              nie ubogiego ziemianina, co na karasiu jeżdżą, a w szczuce
251 2|     Wyrozumieliście już podobno w. m. co to są za trefne powieści,
252 2|            cudnieszy, jedno im kaźcie co rychlej twarzy połupić.
253 2|      postępować przydzie, aby uważył, co może być trefnie, a co,
254 2|                co może być trefnie, a co, jakoby drwa gryzł, i co
255 2|              co, jakoby drwa gryzł, i co łatwie ku rzeczy przypadnie,
256 2|               ku rzeczy przypadnie, a co sie nieda pociągnąć ani
257 2|              tak, jako jeden uczynił, co do przyjaciela swego, który
258 2|              strony prokurator rzekł: co ty oto szczekasz? Odpowiedział:
259 2|                barzo dobrze wiedział, co znaczyło to słowo, i naschwał
260 2|               kto umie wyrwać s ksiąg co takiego, co u ludzi często
261 2|            wyrwać s ksiąg co takiego, co u ludzi często bywa w uściech,
262 2|               sie miał, odpowiedział: Co rozumiesz - prawi - jako
263 2|       człowiek Biskupowi padewskiemu, co oto tak było. Biskup do
264 2|              ich pięć. A mało ich też co więcej w onym klasztorze
265 2|              odpowiedzieć, jedno toż, co W Ewanieliej stoi: Domine,
266 2|               śmieszna spowiedź była, co miał na sie skarżyć, to
267 2|      przyznawszy ono i potwirdziwszy, co kto powiedział, inaczej
268 2|             kokosz siedzi na jajcach. Co gdy on posłaniec powiedzieć
269 2|             ze mną przyjacielem swym, co kupcy czynią s swojemi pieniędzmi,
270 2|               i drugim wstać, a owym, co stali, uczynić miejsce kazał,
271 2|              byśmy byli teraz wszytcy co jeść nie mieli. Tenże też
272 2|            nie łapając śmiechu, powie co statkiem. Jako będąc w Rzymie
273 2|             ma nieco śmiechu w sobie, co jeden zacny człowiek powiedział:
274 2|               Bojanowski: Przeto ono, co dawno powiedziano, mało
275 2|            Kostka: Ja jeden nie wiem, co to było, i proszę powiedz
276 2|               tak mówię, iż, jako ów, co nago rwie trześnie, tak
277 2|              a potym powiedaj na mię, co raczysz.~Nie nagorzej i
278 2|             abo ujęciu komu to powie, co nikąska ku prawdzie niepodobne.
279 2|             drogości, gdy obaczył, że co dalej to barziej na dół
280 2|           niewierzyć. A gdy on zasię, co onę baśń powiedał, począł
281 2|           Mierzą mie tacy Rotmistrze, co to są zbytnie pilni.~Też
282 2|           kazać s pieniędzy zabić, na co tamże świadki (ale niewiem
283 2|             to być - prawi - iż tego, co powiedasz w. m. żeś słyszał,
284 2|               tym trefność, kiedy kto co inego odpowieda, niżby ten
285 2|               dał dworzaninowi swemu, co powiedał, że mu sie (a on
286 2|               nakoniec powiedzieli: a co on - prawi - nieborak do
287 2|         ciebie kto czyni, to bierzesz co twojej, nie jego, sławie,
288 2|               niegłupiego mają, powie co takiego, co sie zda, żeby
289 2|               mają, powie co takiego, co sie zda, żeby s prostoty
290 2|             jakoby nie rozumiał tego, co barzo dobrze rozumie; jako
291 2|               Tejże kuźni jest i ono, co Scipio Nasica Poecie Ennio
292 2|              Poecie Ennio powiedział, co oto tak było. Nasica przyszedł
293 2|         drzewie obiesiła żona, a ten, co go miał cieszyć, to tak
294 2|              w mym sadu.~Więc i temu, co kto rzecze z gniewu, śmieją
295 2|           cirpcu przyłożywszy, gładce co rzecze. Jako, gdy chłop
296 2|              Kato spytał: abo jeszcze co drugiego okrom tej skrzynie
297 2|               świadom, rzekł do tych, co na sądzie siedzieli: Proszę,
298 2|               Skoro takowa i ona była co Sobieski uczynił, aby niebaczność
299 2|              jeszcze to foremniejsza, co Król stary księdzu Narapienskiemu
300 2|               naprawić, rzecze, chcąc co takiego, co sie barzo nie
301 2|             rzecze, chcąc co takiego, co sie barzo nie k rzeczy widzi,
302 2|               sie będzie ściągało, na co on założył, i tak onym sobie
303 2|               jeden, nie pytając sie, co miała, szedł i powiedział
304 2|             jest, dajcie zabito, ono, co u mężczyzny? Odpowiedział
305 2|          pomoc, wszakoż, aby od niego co grzywien wyłudził, powiedział
306 2|           widząc, iż też już nie było co skuść, rzekł kniemu: Niebożę
307 2|           czego drudzy wątpią, rzecze co inego, ale foremnie. Jako
308 2|         rzecze: by wiedzieć - prawi - co to za para, tak barzo nie
309 2|           bywa, gdy komu to powiedzą, co mu jest przyzwoite, jako
310 2|     przyzwoite, jako jednemu księdzu, co barzo łapał exequutorstwa,
311 2|              nieprzyjacielowi samemu, co on tobie ujmuje, jako gdy
312 2|                kiedy kto pożąda tego, co być nie może. Jako jeden
313 2|              czas, i zdumienie sie na co, i przeklinanie rozumne,
314 2|       wypowiedaniu foremnym, jako sie co sstało, zawisła niewiem,
315 2|     trefniejsza nic jest, jako wyrwać co nad pomysł człowieczy, iżby
316 2|               ani obrażliwej, a jeśli co, tedy nie barzo. Otóż jako
317 2|         trefnych powieściach, gdy kto co nad pomvsł a mnimanie ludzkie
318 2|             wyrzecze, tak tu, gdy sie co komu nad nadzieję sstanie,
319 2|        godzinoma przed sobą wyjechać. Co gdy sie stało, przyjechawszy
320 2|              pan krakowski barzo mało co słyszy, a dla tego musisz —
321 2|             Wilnem, który Rajem zową. Co gdy pan Zebrzydowski s panem
322 2|              telko ciągnął kota. Mało co ten od Suderwie odjechał,
323 2|              starego, uczynili sobie, co oto tak było. Pukarzewski
324 2|             niewiem, ani pomnie, abym co namniej przeciwko komu wystąpił.
325 2|              z onej straży, a nie ten co pirwej: Sześć nas tu - prawi. -
326 2|            sługę. Odpowiedziano mu: A co mnimasz, aby ci wolni byli,
327 2|                idzie do pana. i pyta: co w. m. raczysz, abo w. m.
328 2|        przydzie dzień, pyta, jako sie co stało, powiedzą mu rzecz
329 2|         namniej mie ta rana nie boli, co sie to dzieje? Odpowiedział
330 2|       zapomniawszy się, niewiedziały, co czyniły.~Ale to foremna,
331 2|          Włoszy trzeciemu wyrządzili, co sie snadż tak sstalo. Trzej
332 2|             swych słów mówiąc: Ja, to co mowie prawda jest, iż obudwu
333 2|              snadź mu sie nieborakowi co w oczy stało. Dopiero on
334 2|             to być, abyś wdy nie miał co widzieć; tak ci sie to podobno
335 2|             będzie starać, póki u nas co jest w mieszku. Także poklęknie
336 2|             nie za prawdę rozumiejąc, co oni byli dla kunsztu zmyślili.~
337 2|            byli dla kunsztu zmyślili.~Co sie zasię wtórego żartu,
338 2|              pacholęciu w tkance, abo co takiego kto na kogo nastawi.
339 2|             drugiemu począł pytać ten co później przyszedł, czemuby
340 2|    odpowiedział: Niemasz - prawi - po co, bo król J. M. jeszcze w
341 2|      towarzysz też widząc, iż niemiał co w izbie sam czynić, szedł
342 2|            takbyś sie ty miał, gdybyś co rozumiał w tej nauce. Rzecze
343 2|             hnet sie to pokaże, jeśli co umiem. Atoli roskaż mi co
344 2|             co umiem. Atoli roskaż mi co dziwnego uczynić, uźrzysz
345 2|                Widzisz onę niewiastę, co garce przedaje (i ukazał
346 2|             potłukła. Zdumiał sie ów, co na to patrzał, a nic nie
347 2|      pieniędzy uczniem jego być i dać co namienił obiecał. Tegoż
348 2|                Tegoż dnia królowi ten co wygrał, wszytkę rzecz powiedział.
349 2|                Słysz. A kiedyby znowu co takiego trefnego s czarnoksięskiej
350 2|             dał pokój, bojąc sie, aby co gorszego nań nie przyszło.~
351 2|             go hamowano, chce wrzeczy co uczynić, do czego nigdy
352 2|          umyślnie szedł ten do niego. Co gdy Lipnicki postrzegł,
353 2|            niego, i uchyci go mówiąc: co czynisz nieboże stradny.
354 2|         zapłatę, kazać mu jeszcze dać co śniadać. Chłop onemu uwierzywszy
355 2|         wchodzenie; i umyśliwszy już, co miał uczynić, rzecze do
356 2|            odezwano, chciał wiedzieć, co sie to dzieje, i szedszy
357 2|             miedzy któremi są drugie, co szubienicą bardzo pachną.
358 2|              białagłowa z uszczypkiem co rzecze, a mężczyzna jej
359 2|          uszczknie białągłowę nie tym co wieczną sromotą jej pachnie;
360 2|              być ze szkodliwą obrazą, co jeśli ma być zachowano,
361 2|             jedno temu ludzie śmieją, co ma w sobie nieprzystojeństwo.~
362 2|              pan Lubelski powiedział: Co sie więc owo w. m. panie;
363 2|            więtszego ciepła Polkąm. A co w. m. raczysz powiedać,
364 2|      nieprzyjaciela, zetrzy na głowę. Co kiedy uczynisz, nie tylko
365 2|         niemieli ich nic ważyć sobie, co wszytko inaczej sie najduje,
366 2|          dopiro o tym mówić, mali kto co nad kogo, a porównanie nie
367 2|                że przeciwko niej mało co kto będzie mógł mówić. Jedno
368 3|       Olimpijskie postanowił, aby ich co pięć lat młódź ze wszytkiej
369 3|               s tej trochy słów może, co to był za człowiek Macicjowski,
370 3|           ukazować, a dosłuchać tego, co pan Myszkowski o Dworzaninie
371 3|        abowiem tom chciał powiedzieć, co to było pirwej w Polszcze
372 3|             to była zacna rzecz, i za co pasowano, i czemu temu samemu
373 3|          Cesarza Tureckiego, Zofiego, co tam za ćwiczenie, co za
374 3|         Zofiego, co tam za ćwiczenie, co za zwyczaje na dworzech;
375 3|               m. powiedzieć chciał, i co inego, daleko potrzebniejsze
376 3|           zwłaszcza, gdy toż wszytko, co sie dworzaninowi naznaczyło,
377 3|         przeto lepiej, abyś nam w. m. co zwłasnego około służby pańskiej
378 3|        dworzanin panu swemu, gdyby mu co około osoby swej zlecił,
379 3|            pani, gdyż dwornej paniej, co by sie wszytkim wobec bez
380 3|              słoniowej.~Naprzód tedy, co tu pan Bojanowski powiedział,
381 3|       powiedział, jakoby toż wszytko, co sie dworzaninowi naznaczyło,
382 3|               niej nic mężczyńskiego. Co kiedy dworna pani zachowa,
383 3|           wdzięczność w tym wszytkim, co pocznie, mieć dobre obyczaje,
384 3|              osobę każdego, i wiedząc co s kim mówić. Lecz do tego
385 3|               tego czyni, aby pokryła co takowego, co snadź mnima,
386 3|              aby pokryła co takowego, co snadź mnima, iż na nie ludzie
387 3|             miłostki cudzej, a gdy na co takowego napadną, a dowiedzą
388 3|            napomykają, aby sie wdał w co dalej, za czym wielka im
389 3|              tego obyczaju, ale kiedy co takiego o drugiej białejgłowie
390 3|        uczciwie zabawić, umiała obrać co s którą osobą (jakom wyszej
391 3|     przystojności, wdzięczności w tym co pocznie, muszą s podziwieniem
392 3|        wiadomość mieć; tu ja nie wiem co to mają być za rzeczy, trzebaby
393 3|               iż pan Bojanowski pyta, co to są za rzeczy, których
394 3|               tym wszytkim rozumiała, co ci panowie dworzaninowi
395 3|              tego powtarzać nie chcę, co sie wczora mówiło, acz wiem,
396 3|              bije, niż to przyjmować, co im w. m. (chcąc sie przylubić)
397 3|             nikogo we złe mnimanie, i co ktemu jeszcze takowego.
398 3|                m. tak wiele wyliczał, co w mężczyznach i onego pirwszego
399 3|       powiedam spominać tego niechcę, co sie wczora mówiło, lecz
400 3|                s tych poznasz, kto ma co nad kogo. A wszakoż, gdyż
401 3|               który ludzie przywodzi. Co inaczej być widzimy. Jeśli
402 3|     białagłowa wszytko to umieć może, co mężczyzna, ani jest jej
403 3|           tych miałem uznawać, kto ma co nad kogo. Ja też zasię tegożbym
404 3|       wszytkich, ku któremu końcu ona co czyni, a kiedy sie dobrze
405 3|               świat daje. Abowiem to, co jest w nich inakszego, niźli
406 3|        podrosło ojcowie ćwiczą. A to, co mężczyzna silą, a dzielnością
407 3|             dobrej mierze zachowa, za co nie mniejszej pochwały godna,
408 3|      królestwa, i czyniły to wszytko, co mężczyźni kiedy, i pod ich
409 3|          człowiekiem, niż białagłowa) co sie też przymiotów dotycze,
410 3|         białagłową przekładasz. A to, co w. m. powiedasz, iż Natura,
411 3|         onegoż sie wzajem nadziewają, co sami rodzicom swym czynili.
412 3|              jedno ślachetniejsze niż co s tego dwojga to jest człowiek,
413 3|              białagłową rodzi sie to, co niedopuszcza zniszczeć narodowi
414 3|     białagłowa, która bez męża żywie. Co widząc teologowie pogańscy
415 3|          sprośnej bojaźni niemasz.~To co w. m. nikczemnością zowiesz (
416 3|            niema za śmiałego, t»o to, co czyni, zapamiętale czyni.
417 3|              tego, aby niemiał czynić co jemu należy, nigdy w niczym
418 3|           chwalić nie mógł. Nuż zasię co tych było, o których abo
419 3|              m. panie Kostka, spytał, co to były za tak sławne białegłowy,
420 3|         Alexandrowa króla żydowskiego co uczyniła; ta po śmierci
421 3|              karać-eście mogli, a tak co chcecie to s nim czyńcie,
422 3|         wszytkiemu zabieżeć umiała. A co sie śmiałości a wielkiego
423 3|             przyjacioły na świecie. A co sie w. m. widzi, nie była
424 3|             odzierżysz, kiedy radniej co przydasz, niż ujmiesz tym
425 3|           Bojanowski przyznać, iż to, co ona uczyniła, rzadki mężczyzna
426 3|                zdumieć sie musieli, a co ona nie płakała, to oni
427 3|              niebyło tak wiele mężów, co pragną ustawicznie śmierci,
428 3|             nie mogąc wycirpieć tego, co im czynią żony?~Powiedział
429 3|              Powiedział pan Kostka: A co tak złego białegłowy uczynić
430 3|               iż jeśli białegłowy kęs co dobrego czynią, że im to
431 3|       miłowały, niż mężowie żony swe. Co kiedy takowego pokazał małżonek
432 3|             tej Kammie nie słychał, i co za miłość pokazała, niewiem.~
433 3|              kazał tego Sinata zabić; co kiedy sie sstało, dopiero
434 3|               pierwej niż ona musiał. Co kiedy jej powiedziano, z
435 3|           męża obłapić miała, umarła. Co sie zda w. m. panie Bojanowski,
436 3|               Wapowski śmiejąc sie: A co wiedzieć, jeśli też ta nie
437 3|              duszą dojść chciała, aby co najprędzej serce jej palić
438 3|             dobry. I widzisz w. m. na co jej to wyszło, sama sobie
439 3|              które męże swe miłują. A co sie tych dotyczę, które
440 3|              przyjęli ono wdzięcznie, co białegłowy zrobiły, i pobratawszy
441 3|          białychgłów sabińskich, miał co czynić s sobą oganiając
442 3|          złączyli i sprzysięgli, ale (co więtszego) Sabinowie do
443 3|           Bojanowski: Poprawdzie jest co chwalić postępek białychgłów
444 3|            boginiam w Rzymie nie prze co inego wielkim kosztem zbudowane
445 3|              to onej samej przypisać, co sobie pan Cicero wspominając
446 3|             nikomu, ani ujmując tego, co jest czyje własne, a w czym
447 3|              pragnąć żony pana swego. Co kiedy usłyszały białegłowy,
448 3|             iż nam oni mogą bajać to, co chcą, a niemasz tego człowieka
449 3|           począwszy, pokazał bych to, co powiedam w. m., na oko.
450 3|           znasz, na pamięć przywiódł, co kiedy uczynisz, wiem pewnie,
451 3|              liczba jest niezliczona, co daleko gorzej.~Powiedział
452 3|               m. Ale ja w. m. powiem, co to w tym jest; wzięliśmy
453 3|              być powinność ślachecką, co w. m. powiedasz, ale jeszcze
454 3|    białychgłów stronę, gdzie nie jest co przeciw rozumowi, niż w.
455 3|           męźczyzni wdy zgodzą sie na co inego, bo rządzą narody,
456 3|               m. zdołały) nie czynią. Co sie też tycze strzymawałości,
457 3|               porażonego natenczas; a co najwiętsza, iż nader piękne
458 3|           wrócił. Mógł bych jeszcze i co ku temu więcej powiedzieć,
459 3|           sromem, jako białegłowy, bo co jest tych hamownych białychgłów
460 3|                gdyż i to w nich gani, co jest chwały wielkiej godno.
461 3|           Lubelskiego wypełnił, i to, co teraz było na placu, odstrzeliło
462 3|          harcu s konia zbodzie. A to, co w. m. powiedasz, iż wstyd
463 3|            nie czynić kiedy ich kto o co prosi, a zasię, kto zaniedba,
464 3|             wielkie dworstwo, zmyślić co takiego podobnego ku prawdzie,
465 3|             czego sie drugi chlubi, a co może być ganiebniejszego,
466 3|         dobrej sławy, a wziąć jej to, co sobie ona mało mniej niż
467 3|                niż który s tych jest, co w piekle mieszkają. A to,
468 3|             nie pokazała, chyba jeśli co takiego było, czego pokryć
469 3|      poczciwość swą zachowała w cale. Co sie w. m. widzi, nie więtsza
470 3|              swego, a też jeśliby był co takiego w tej mierze począł,
471 3|              dobrze przypatrzy, niema co czynić s powścięgliwością
472 3|             powścięgliwością. Jeszcze co ktemu nie zgadzają sie w
473 3|          pewniejszy, niż w. m. onego, co pisze Plato in convivio
474 3|      strzymawałości męskiej podeprze. Co to za dziw, iż człowiek
475 3|     białychgłów, a tego nie baczą, iż co w nich samych s tysiąca
476 3|               sie śmierci, czynią to, co uieprzystoi. Pełno tego
477 3|             nie trudno. Powiem m. m., co sie nie dawnych barzo czasów
478 3|              i usiłowanie siestrzyne, co sie jej w onym domu sstało.
479 3|               odgarniała gi od siebie co najdalej, tak że wszelaką
480 3|              śmierci, abo osława, abo co takiego, zgoła nic; bo urodziwszy
481 3|           pokryć, a zataić mogło. Ale co! Tak jej było dziewictwo
482 3|             niedawno sstało patrzmyż, co tego może być po wszytkim
483 3|             on szaleniec, niewiedząc, co dalej czynić, przenajął
484 3|       więtszego podarza, gdzieby była co sprawiła, namówiła panią,
485 3|              Sebestyana na odpust. Na co gdy pani przyzwoliła, a
486 3|              i o wszytkim wiedział, i co czynić miał, był nauczon,
487 3|              pochowaniu prowadzono. A co ludzi wszelakiego stanu,
488 3|            boleść serdeczną pokazuje. Co więtszego takowa białagłowa,
489 3|          niema nikogo wiernego; jeśli co do sługi swej przerzecze,
490 3|          zwalić, ale spadać sie musi. Co drugiego jeszcze najdują
491 3|               hojnie mieć wszytko to, co bych jedno chciał, a nad
492 3|               prace zdoła. A mimo to, co kto s swej głowy chytrze
493 3|         bespieczne być mogą. A przeto co za wielka rzecz jest, iż
494 3|               wiem, panie Bojanowski, co to był za rozum, który w.
495 3|           gruncie wirsz swój sadzi.~A co więtszego, Salomon, s którego
496 3|               J. M. pan Lubelski: Owa co jeszcze pan Kostka najdzie.~
497 3|         upodobaniu niechcia bych, aby co więcej nad to pani ta przymiotów
498 3|     białejgiowie, jedno sie otrząsnąć co najprędzej, a dać znać,
499 3|             niej nie baczę. Nakoniec, co owo powiedają drudzy, iż
500 3|           serca, bo wielkiej paniej a co by po tym było, okazować