Ksiega

 1 1|            sprawy, którą ja o sobie daję około napisania po polsku
 2 1|           dobry ma być, który robić daje, a nie uczy go tego, jako
 3 1|             pisanie ta rzecz, która daje żywot słowom. Otoż ona trudność,
 4 1|         prożną kuffę, wielki dźwięk daje, a pełna nic, jako i pęcherz
 5 1|      popisuje sie z nią, ale owszem daje to znać, że nie dba o nie,
 6 2|            swą, ktorą im szedziwość daje, stateczną trefnością, jako
 7 2|            ale to mówię, iż i ubiór daje niepomału znać, co w kim
 8 2|       którzy umieją ucieszyć mową i daje im do tego twarz, i postawę,
 9 2|      śmiechu pobudza, uwesela nas i daje sercu ochłodę, a ktemu nie
10 2|         poszczę rad, i rad prze Bóg daję, i w kościele często bywam,
11 2|             sumę czerwonych złotych daje. Powiedział mu król: od
12 3|            białegłowy, ona na świat daje. Abowiem to, co jest w nich
13 3|            sposobem to koło tocząc, daje i użycza nam śmiertelnym
14 3|          Bóg duchem swym świadectwo daje, bo we złe serce duch Boży
15 3| podziwieniem niektóre swego wieku i daje im taki dank w świętobliwości,
16 3|          dary, które kto miłej swej daje, nie tak lubą miłość czynią,
17 4|           barzo trudno temu, kto to daje, a temu zaś barzo łatwie,
18 4|           gorącej krwie rodzi, tyle daje smysłom siły, ile jej rozumowi
19 4|          przez chorągiew, już dusza daje znać, iż opanowała ciało,
20 4|            sobie wszytki rzeczy. Ta daje Aniołom istność, ludziom
21 4|          niebu światłość ożywiającą daje; z niesprzyjaźliwych sobie