Ksiega

 1 1|       dba o nie, ani zna tej jej cudności, dziwnie na nie miło patrzyć.
 2 2| białegłowy kiedy powiedają około cudności, około swych obyczajów,
 3 2|   dobroci, s cnoty, nakoniec i s cudności, kiedy ona tej ostatniej
 4 2|    rzekła: Prze Pana Boga, około cudności nie racz w. m. mówić, boć-em
 5 3|        pokażesz, aby wszytki jej cudności i czym sie ozdobić może,
 6 3|         bo jeśli wesołej twarzy, cudności żywej będzie, musi już stosować
 7 4|        widzeniem, a słuchem użyć cudności możem, a miłość jest pożądanie
 8 4|      smysłów wszytkich do użycia cudności nie potrzebuje.~Lecz, iż
 9 4|     dalej pospolicie zachodzi, a cudności człowieczej, która w położeniu
10 4|       idzie, iż prawdziwa miłość cudności jest wieldze dobra i święta,
11 4|           iż na takowym używaniu cudności pan Kostka nie przestanie,
12 4|       zawdy dobra, bo częstokroć cudności białychgłów bywały przyczyną
13 4|    człowieczym ciele. Bo takowej cudności ina przyczyna nie jest jedno
14 4|         cząstkę jedne prawdziwej cudności, to jest tej, która od Boga
15 4|    przyczyną ani początkiem onej cudności, i owszem piękność (biorąc
16 4|       tak też niemoże żaden użyć cudności, ani uczynić dosyć chęci
17 4|       lata i takowa miłość samej cudności nigdy na ten błąd a zamieszanie
18 4|     telko rzeczy) a od obaczania cudności w jednym ciele postąpić
19 4|      ciele postąpić do obaczania cudności we wszytkich na świecie
20 4|  piękność biorą, a zatym już nie cudności upodobanej, ale cudności
21 4|         cudności upodobanej, ale cudności nieogarnionej, która wszytkiemu