Ksiega

 1 1|       ani dobrze, ani źle, hnet skoro sie tego dowiedzą ludzie,
 2 1|        sie być barzo mądrymi, a skoro do kupy przydą, to on rozum
 3 2| niepobożnego pana trefił, hnet, skoro to pozna, ma odstać od niego,
 4 2|      pachnie wdy nie wiem czym) skoro jedno kto o potrzebie której
 5 2|      kota, to za czarnego kota. Skoro to usłyszał pan Tęczyński,
 6 2|          A ci mu odpowiedzieli: skoro – prawi - po trzecim zatrąbieniu,
 7 2|        dwuwykładnego podoba sie skoro najbarziej ludziom, bo to
 8 2|   wszytko latwie, bo ja, panie, skoro sie kot odprawi, to powrozy
 9 2|         już tak wolę bez niego.~Skoro takowa i ona była co Sobieski
10 2|     wstydu. Inym zaraz człowiek skoro je usłyszy, rośmiać sie
11 2|   rychło potym przyszedł; także skoro po daniu dobrego dnia jeden
12 3|         ich ku dobremu. I hnet, skoro miedzy niemi jedna, której
13 3|       młoda i zacna białagłowa, skoro sie dowiedział, iż była
14 3|         jest prostaków, którzy, skoro to słyszą, iż kiedy jaka
15 3|   zataić w sobie nie umie; więc skoro mu sie dostanie s tym człowiekiem,
16 3|        chcieć wszytko wiedzieć) skoro ono kto zoczy, a pocznie
17 4|         roście, na dwu rzeczach skoro zawisła, s których jedna
18 4|          by gdzie ciec miała, a skoro ją naleją, ali sie hnet
19 4|        mógł łatwie poznać, hnet skoro to obaczy, iż oczy jego
20 4|      końcem wszytkiego dobrego.~Skoro tego pan Kryski domówił,