Ksiega

 1 1| prażniku, iż go przysparzać im namniej nie trzeba; a mniszki zasię
 2 1|       którego moja polszczyzna namniej nie zepsowała, niechajże
 3 1|       ślachcicewi, który jeśli namniej sstąpi s tej drogi, którą
 4 1|     zawołania człowieka, jeśli namniej w czym naszczerbiona będzie,
 5 1|        nie począł, ani ustąpił namniej s prawej drogi, a dowcip
 6 1|       z mową jako i s sprawami namniej sie nie wydwarzał, jedno
 7 1|        która nauka by sie była namniej odkryła, barzoby byli na
 8 2|  przyść by miał, tam nie radzę namniej odstępować od pańskiego
 9 2|     oko i pieniądze stracę, bo namniej do tych czasów na nie nie
10 2|   niewiem, ani pomnie, abym co namniej przeciwko komu wystąpił.
11 2|        rzecze, miły barwierzu, namniej mie ta rana nie boli, co
12 3|   dwiema rzeczami przeciwnemi, namniej pewnego kresu nie przestępując.
13 3|       sie tak zdało, że niedba namniej o ochędostwo. A iż pan Bojanowski
14 3|        wolałyby garło dać, niż namniej uaszczyrbić poczciwości.
15 3|     nakoniec gardło dać, niźli namniej poruszyć poczciwości, mając
16 4|       jakiego bogobojnemu panu namniej nie potrzeba, gdyż tego
17 4|   wszytek Boży zginął, niż aby namniej co swego (abo nie swego,
18 4|       w. m. nie wiesz, iż osła namniej sama ostrą nie będąc, żelazo
19 4|        dobrym przez się, iż mu namniej cudzej rady ani upominania
20 4|    wychodzą (bo gdzieby sie co namniej odmieniło, nietelko by dobre