Ksiega

 1 1|     ludzi, abowiem niechaj będą dwa na dworze, s których żaden
 2 1|        jaśnie widujemy, gdy sie dwa biją, abo gdy gonią, abo
 3 2|       pospolicie sie trefia, że dwa, żywąc barzo długi czas
 4 2|        więcej ma chodzić, jedno dwa dla zamotania i potym rozerwania;
 5 2| rozerwania; i ktemu rychlej sie dwa zgodzą, niż trzej, jako
 6 2|       owo jest oszukanie, kiedy dwa szermując jeden drugiego
 7 2|         ledwo podobno jeden abo dwa wrócili sie do domu. Drugą
 8 2|        drugiemi czystemi ludźmi dwa panowie Tarłowie, Stanisław
 9 2|   pieniądz, bracie, aleć oto na dwa grosza, a proś Pana Boga,
10 2| Miałoćby panie być słono, boćem dwa kroć soliła. Dopiero Białobocki:
11 2|          jaką powiedają, kiedyś dwa Włoszy trzeciemu wyrządzili,
12 2|      położył sie tak spać. A ci dwa niedługo też s sobą grając,
13 2|        musiał, i słysząc, że ci dwa przed sie grają i mówią
14 2|         dla spania uspokoił. Ci dwa na takie słowa niedali mu
15 2|       ślep, abo wy łżecie. A ci dwa zatym wstali od stołu mówiąc,
16 2|         iźemci złorzeczył. A ci dwa ułoża u niego stojąc, poczną
17 2|        to uczynił, wyszedszy ci dwa do drugiej komory i zapaliwszy
18 2|         A miły bracie, i rok, i dwa poczekam ci ich, jedno tego
19 3|       dowiodły, iż nietelko oni dwa królowie, Romulus s Tatiusem
20 4|         przydzie o jedno s tych dwa rzeczy, iż abo mu omierznie