Ksiega

 1 1| potrzeba, abowiem, iż umysł od dusze pochodząc, daleko jest wyszszego
 2 1|    garnie, który zwyczaj czyni duszę sposobniejszą ku dostąpieniu
 3 2|     rzeczy: majętność, ciało a duszę, otóż o majętność Prokuratorowie
 4 2|        o ciało Doktorowie, a o duszę Teologowie.~Rzekł tu pan
 5 3|       tych rzeczy, s ciała a z dusze, wynika jedno ślachetniejsze
 6 3|        abym nalazła one świętą duszę małżonka mego, którego ja
 7 3|      moj, przyjmi do siebie tę duszę z radością, jako ona do
 8 3|      jej, pobiwszy te niewinne dusze. Za takim płaczem, za takim
 9 3|    prośba, łzy tego, kogo Jako duszę swą miłowała) strzymała
10 3|  przeciw temu, kogo więcej niż duszę swą miłowała, jednak sie
11 3|      jako majętności, zdrowia, dusze nic sobie nie waży, jako
12 3|      lecz to pewnie wiem, iż z dusze jedne wdowę miłuję, a wdy
13 3|     swojej równi, kiedyby go z dusze miłować niemiała. A przeto
14 3|     aby pomniąc na to, iż ją z dusze miłuje, nigdy chęci swe)
15 4|        affekt s ciała, a nie z dusze pochodząc, jeśli jest posłuszny
16 4|    ciało na to sie rodzi, żeby dusze było posłuszne, a chciwość
17 4|      też zasię pirwej ta część dusze podlejsza, w której sie
18 4|        nie dla ciała jedno dla dusze, takież też piecza o źądzej,
19 4|   myślą, uznawając ślachetność dusze onej, która, tak piękne
20 4|  roskoszy, którą te szczęśliwe dusze mają, co ku widzeniu onej