Ksiega

 1 1|   omyślał, skądby Krol Jego M. cześć, a naród polski sławę u
 2 1|       i naszych niemal więtsza część Polakow, mają sobie nauki
 3 1| Lubelski: Nu, panie Kryski, tę część, ktorą w. a. pracza zowiesz,
 4 2|        w tej mierze z wygrania cześć mała, a s przegrania siłna
 5 2|     przyjacielskiej, omyślając cześć i pożytek przyjacielski
 6 2|    kmieć głupi mnimał, aby owa część puzana, która sie i tam
 7 2|        teraz ze mnie weźmiecie cześć, dla tegoście mie jednak
 8 3|     one stajnia, zatym hnet na cześć i chwałę Jowiszowi bogu
 9 3|        osobne przymioty wielka część Polski przyzna, I tego mi
10 3|      miedzy którą zgrają jedna część ludzi żeglując długo po
11 3|        jej tym więtszą jeszcze cześć a pochwałę od ludzi przynieść
12 3|     strzymawałości. A jeśli to cześć jest, powściągnąć sie od
13 3|       by i nie mężczyzn wielką część ktemu.~Odpowiedział pan
14 4|        rzecz u siebie, a druga część na tym jest, aby nie przeko
15 4|      sie na dwie części; jedna część jest, która ma w sobie rozum,
16 4|  pirwej zawdy natura podlejszą część, to Jest ciało sformuje,
17 4|        tak też zasię pirwej ta część dusze podlejsza, w której
18 4|        nastawa, toż dopiero ta część, która ma w sobie rozum,
19 4|   miedzy poddanemi więtsza ich część była ani nader bogatych,
20 4|        pan Wapowski: Więtszaby cześć była, panie Kostka, Dwornej